Vy maryli pra hetyja miescy hadami, razhladajučy idealnyja fota ŭ sacsietkach, ale pry asabistaj sustrečy jany časta akazvajucca sucelnym rasčaravańniem. Na žal, nie kožnaja słavutaść vartaja taho, kab praciskacca da jaje praz natoŭpy inšych turystaŭ. Vydańnie The Telegraph skłała rejtynh samych pieraacenienych słavutaściaŭ Jeŭropy, kab vy viedali, čaho varta paźbiahać, kab nie sapsavać sabie adpačynak.
Bałkon Džuljety ŭ Vieronie
Śpis adkryvaje znakamity bałkon u Vieronie. Choć Šekśpir, chutčej za ŭsio, nikoli nie byvaŭ u hetym italjanskim horadzie, tysiačy ludziej štodnia źbirajucca pad kamiennym vystupam, jaki prybudavali da siaredniaviečnaha doma tolki ŭ 1930‑ch hadach. Bolš za toje, za mahčymaść pahladzieć na hety simvał litaraturnaj fikcyi i dakranucca da statui Džuljety (stvoranaj uvohule ŭ 1970-ch) turystam davodzicca płacić kala 12 jeŭra.
Lester-skvier
Aŭtar artykuła Rob Krosan apisvaje Lester-skvier u Łondanie jak adno z samych stresavych miescaŭ brytanskaj stalicy. Heta zona sucelnaj kamiercyi, sumnieŭnaj ježy i drobnaj złačynnaści. Žurnalist iranizuje, što heta miesca padobnaje na Łas-Viehas, jakim kiruje dyrektar łaŭkostera Ryanair. Jon raić turystam jak maha chutčej źjechać adtul u sapraŭdny, žyvy Łondan — naprykład, u Brykstan ci Dałstan.
Unwind and rejuvenate on your Icelandic travels at the Blue Lagoon. https://t.co/9VFSaqootx pic.twitter.com/WhpRTY9WiP
Błakitnaja łahuna ŭ Isłandyi
Treciaje miesca ŭ rejtynhu rasčaravańniaŭ zajmaje Błakitnaja łahuna. Jak śćviardžaje aŭtar artykuła, zamiest hieatermalnaj kazki vy atrymlivajecie «atmaśfieru zały čakańnia aeraporta, pahružanuju ŭ brudnuju vadu». Pa słovach aŭtara, ščylnaść ludziej takaja vysokaja, što heta nahadvaje «čałaviečy sup», i heta zusim nie spryjaje rełaksacyi, na jakuju spadziajucca ludzi, kuplajučy darahija kvitki.
Kamień Błarni
Čarhovym punktam u śpisie stała irłandskaja słavutaść — kamień Błarni. Stahodździami ludzi karaskajucca pa vuzkich leśvicach zamka, kab pavisnuć uniz hałavoj i pacałavać hety vilhotny kamień, vieručy ŭ lehiendu pra dar krasamoŭstva. Nasamreč, jak ličyć aŭtar, heta vydatny markietynhavy chod, jaki prydumali hidy jašče ŭ XVIII stahodździ. Ciapier ža heta prosta samy niehihijeničny kavałak skały ŭ śviecie. Jak śćviardžaje Krosan, paśla pacałunku vy budziecie ŭvieś astatak adpačynku dumać nie pra pryhažość Irłandyi, a pra toje, ci nie padchapili vy monanukleoz.
Rypierban u Hamburhu
U śpis patrapiŭ taksama znakamity rajon «čyrvonych lichtaroŭ» Hamburha. Na pohlad aŭtara, jon daŭno straciŭ svaju bahiemnaść i duch časoŭ maładoha Džona Lenana. Siońnia jon vyhladaje jak tannaja stałovaja, jakuju zachapiła amatarskaja kamanda pa rehbi. Zamiest lehiendarnych kłubaŭ tut mieściacca adnolkavyja piŭnyja i sumnieŭnyja stryptyz-bary. Rob Krosan zaŭvažaje, što praz 15 chvilin prahułki pa hetaj vulicy vam zachočacca viarnucca ŭ hatel.
Małyja pamiery — vialikaje rasčaravańnie
U śpis pieraacenienych słavutaściaŭ taksama trapili dva znakamityja simvały jeŭrapiejskich stalic.
Pisajučy chłopčyk. Hetuju 50‑santymietrovuju fihurku, jakaja tryvała asacyjujecca z Bruselem, lohka naohuł nie zaŭvažyć. Krosan žartuje: kali vy padklučycie sadovy šłanh da hnoma ŭ svaim dvary, vy atrymajecie toj ža efiekt, ale biez vydatkaŭ na pajezdku.
Rusałačka ŭ Kapienhahienie. Simvał Kapienhahiena vyhladaje vielmi maleńkim i adzinokim na fonie pramysłovaha piejzažu porta. Turysty, jakija vychodziać z aŭtobusaŭ, časta dranćviejuć ad ździŭleńnia: «I heta ŭsio?» Zrabić fota biez čužych hałoŭ u kadry amal niemahčyma. Jak zaŭvažaje aŭtar, bolš «dackim» dośviedam było b schadzić u supiermarkiet i sfatahrafavać pačak biekonu.
Mona Liza ŭ Łuŭry. Zamiest mastactva — čarhovaja pravierka na vynoślivaść. Vy budziecie bačyć šedeŭr Leanarda da Vinčy praź les ruk sa smartfonami ŭsiaho niekalki siekund, pakul natoŭp nie vyciśnie vas dalej.
Vieniecyja i Šatłandyja: iluzija ramantyki i hieahrafii
Jašče adna papularnaja zabava, ad jakoj Krosan raić admovicca, — prahułka na handole pa Vieniecyi. Jak jon śćviardžaje, za 90 jeŭra vy atrymajecie nie ramantyku, a 30 chvilin u vodnym zatory. Handaljer, chutčej za ŭsio, budzie nie śpiavać, a pierakrykvacca z kalehami ci zalacacca da inšych turystak. Zamiest ramantyčnaha padarožža ŭ cišyni, z usich bakoŭ čuvać hałasy inšych turystaŭ, jakija imknucca zafiksavać svaju pajezdku na smartfony.
Antyrejtynh zaviaršaje šatłandski pasiołak Džon-O'Hrots, jaki aŭtar nazyvaje samaj niedarečnaj słavutaściu z usich mahčymych. Usia kancepcyja hetaha miesca — sucelnaja chłuśnia: nasupierak papularnamu pierakanańniu, jano nikoli nie było samym paŭnočnym punktam vostrava Vialikabrytanija. Hety tytuł nasamreč naležyć mysu Danet-Chied, raźmieščanamu za niekalki kiłamietraŭ pobač.
Tych turystaŭ, jakija ŭsio ž vyrašać naviedać hety «abaviazkovy» punkt prahramy, čakaje sumnaja «ŭznaharoda»: zvyčajnaja parkoŭka, niepaźbiežna žachlivaja suvienirnaja krama i hramadskaja prybiralnia. Raniej za fota z ukazalnikam navat brali hrošy, ciapier ža heta «zadavalnieńnie» stała biaspłatnym.
Ciapier čytajuć
Zała ŭ Minsku ŭstała pry vykanańni «Malitvy» Janki Kupały VIDEA3
Kamientary
niedoumienije nieŭrazumieńnie , -ńnia
(izumlenije) ździŭleńnie , -ńnia
(rastieriannosť) źbiantežanaść , -ci , razhublenaść , -ci