U biełaruskich lasach užo zaŭvažyli vialikuju kolkaść rańniaha viasnovaha hryba, jaki ŭ narodzie mohuć nazyvać «elfavaj čašaj». Heta adzin ź pieršych jadomych hryboŭ, što źjaŭlajecca ŭ lesie paśla zimy i časta ličycca znakam pačatku hrybnoha siezona, piša Telegraf.news.
Daśviedčany hrybnik Alaksandr Šaŭcoŭ u siaredzinie sakavika pajšoŭ u raźviedku ŭ les niedaloka ad Minska. Choć u lesie jašče lažaŭ śnieh, jon znajšoŭ tam šmat sarkascyfy — jarkaha čyrvonaha hryba ŭ formie čašy. Takija hryby zvyčajna źjaŭlajucca padčas pieršych sakavickich adlih.
Hrybniki ličać sarkascyfu svojeasablivym pradvieśnikam inšych viasnovych hryboŭ. Paśla jaje ŭ lasach zvyčajna pačynajuć raści smaržki, viešanki i strački. Pakolki sarkascyfy ŭ hetym hodzie vielmi šmat, možna mierkavać, što i ŭradžaj inšych viasnovych hryboŭ taksama budzie dobry. Na videa, jakoje źniaŭ Šaŭcoŭ, hetyja hryby rastuć cełymi hrupami — časam dziasiatkami na nievialikich učastkach lesu.
Pavodle jaho słoŭ, užo praz try-čatyry tydni možna budzie śmieła adpraŭlacca ŭ les šukać bolš zvykłyja dla hrybnikoŭ smaržki i viešanki.
Samu sarkascyfu taksama možna źbirać, bo jana jadomaja. Praŭda, jaje ličać hrybam nievysokaj kulinarnaj jakaści: miakać davoli ćviordaja, a smak nie vielmi vyrazny. Zatoje hryb maje jarki koler, jaki zachoŭvajecca navat paśla pryhatavańnia, tamu jaho časam dadajuć u sałaty, amlety abo inšyja stravy dla ŭpryhožvańnia.
Akramia taho, sarkascyfu nazyvajuć svojeasablivym ekałahičnym pakazčykam. Jana zvyčajna raście ŭ čystych lasach, daloka ad daroh i pramysłovych zon, tamu jaje źjaŭleńnie moža śviedčyć pra dobry stan navakolnaha asiarodździa.
Pajeŭ hryboŭ i ŭbačyŭ u talercy liliputaŭ. Mnostva ludziej u roznych krainach adčuvajuć adnolkavyja halucynacyi
Biełarus pakazaŭ maładoje pakaleńnie hryboŭ, jakija rastuć u lesie ŭ lutym
«Lisički na supčyk». Biełarusy i ŭ śniežni praciahvajuć źbirać hryby
U Pružanach mužčynu zatrymali za halucynahiennyja hryby, naźbiranyja ŭ lesie
Kamientary