Babaryka: Ja nikoli nie bačyŭ, kab Kola ŭpivaŭsia ŭładaju

Zhadvajučy sustreču ŭ SIZA KDB 10 kastryčnika 2020 hoda Alaksandra Łukašenki z hrupaj palitźniavolenych, u jakuju ŭvachodziŭ i Viktar Babaryka, palityk zaŭvažaje: «Heta byli čatyry z pałovaj hadziny razmovy prosta ni ab čym».

Pa jaho słovach, pa tvary Łukašenki było vidać jaho «ščyraje nierazumieńnie, jak heta adbyłosia»:

«I jamu kažuć — nu voś, ničoha nie pabudavałasia ŭ vas, na žal. Heta značyć, domik-ta kartačny, rassypaŭsia. I voś hetaje niavierje — adzinaja emocyja, jakaja sčytvałasia».

Na pytańnie, navošta Łukašenka ŭziaŭ na sustreču Kolu, Viktar Babaryka razvažaje:

«Heta pa-za niejkim racyjanalnym tłumačeńniem. Moža być, kab pakazać Kolu hetaha samaha złoha i strašnaha Babajku, jaki akazaŭsia nie toje kab macniejšym, ale prosta supraćstajaŭ voś takomu. A ničoha nie atrymałasia.

Ja nie viedaju, što Kola ŭbačyŭ. Kali zychodzić z taho, što jamu chaciełasia pakazać Kolu: «Ty ŭjaŭlaješ, suprać jakich demanaŭ ja vytrymaŭ voś hetuju nahruzku». Moža być, dla hetaha. Moža, jamu Kola što-niebudź kazaŭ kštałtu: «Tata, jak tak atrymałasia? Jak tak atrymałasia, što ja pavinien z aŭtamatam biehać kudyści?»

Na pytańnie, ci moh starejšy Łukašenka ŭziać małodšaha, bo bačyć u im svajho pierajemnika, kab pakazać, jak treba abychodzicca z supiernikami, Babaryka zaŭvažaje, što ŭ Mikałaja naŭrad ci jość razumieńnie «ŭpivańnia ŭładaju», jak u Alaksandra Łukašenki:

«Ja nie psichołah, ale ja ni razu nie bačyŭ prajavy z boku Mikałaja Łukašenki, kab jon upivaŭsia ŭładaju albo blizkaściu da ŭłady, jakaja jość. Jon zaŭsiody davoli, jak mnie padajecca, maŭklivy. Jon karystajecca ŭsimi resursami, heta biezumoŭna, ale nie vidać, kab jon upivaŭsia. Heta značyć, nie vidać jaho zadavolenaści, samalubavańnia i honaru. Nikoli».

Babaryka zaŭvažaje, što nikoli nie čuŭ, kab Mikałaj niedzie publična kazaŭ pra toje, što pavučaje baćku, u adroźnieńnie ad samoha Łukašenki-starejšaha.

«Ja b, moža być, bolš pavieryŭ u starejšaha syna z ambicyjami, čym u Mikałaja», — padsumoŭvaje eks-bankir.

Što tyčycca kankretna sustrečy ŭ SIZA KDB, to, pa słovach Babaryki, Mikałaj na joj vyhladaŭ «absalutna niejtralna».

«Kali ŭ mianie była niezrazumiełaść.(…) Moža być, u Łukašenki taksama niejkaje ździŭleńnie i niezrazumiełaść [prysutničali]. U Mikałaja była absalutnaja abyjakavaść. Jamu było ŭsio roŭna. Jon siadzieŭ tam niezacikaŭleny ni ŭ jakoj miery».

• 0
• 1
• 2
• 1
• 2
• 0
• 0
• 0