«Para ŭskryvacca, bo inakš zdochnieš biez boju». Sieviaryniec raskazaŭ pra pieršyja dni na Akreścina
Pavieł Sieviaryniec u fejsbuku raskazaŭ pra pieršyja sutki paśla aryštu ŭ 2020 hodzie. Jaho aryštavali 7 červienia paśla viartańnia ź pikietu ŭ padtrymku Cichanoŭskaj na Kamaroŭcy.
«Červień 2020 hoda, Akreścina. Mienski IČU
Mianie pryvieźli ŭ niadzielu ŭviečary paśla mitynhu na Kamaroŭcy. Spačatku ŭsio było jak my lubim: dahlad, kamiera, kanvoj, administracyjny sud za niesankcyjanavanaje mierapryjemstva, 15 sutak, znoŭ Akreścina.
Ale nazad čamuści pryvieźli nie ŭ raźmierkavalnik, dzie trymajuć «sutačnikaŭ», a ŭ IČU, dla kryminalnikaŭ.
I zaviali adrazu ŭ karcar — paŭpadvalny kamienny miašok 2 na 3 mietry z adkidnoj naraj. Na ŭvachodzie zabrali kurtku i ŭsio, što mieŭ u tryvožnaj torbie, da zubnoj ščotki ŭłučna.
— Vsio otdadim, — skazaŭ supracoŭnik, jaki zavodziŭ. — Potom.
Viedaju ja vaša «potom», dumaju. Pačynajecca nie nadta.
Letam u takim karcary tak sabie. Udzień dušna, unačy chałodna, hołaja doška. Bolšaści ludziej praz peŭny čas pačynaje padryvać dach, bo pastajanna cierpiš i niama čaho rabić, tupa chodziš dva kroki tudy, dva kroki nazad, bolš niama jak. Nu ale malusia Bohu, abdumvaju budučyja knihi, źbirajusia datryvać da «vybaraŭ» — narmalna.
Pieršaja noč — poŭnaja ahniu. Niejkaja žančyna ŭ kamiery nasuprać kryčyć, zdajecca, pa-cyhansku, bje kułakami i nahami ŭ dźviery, patrabuje kuryć i vypuścić. Da ranku. Tak i nie zasnuŭ. U susiedniuju kamieru, taksama karcar, čuju, zavodziać Volu Mikałajčyk — jana taksama vystupała na mitynhu.
A ranicaj pierakryli vadu. I mnie, i Voli.
— Čamu vady niama?
— Ramont.
Nijakaha ramontu, kaniečnie, nie było. Prosta kala kožnaj kamiery ŭ IČU admysłovy kranik, pierakryli i ŭsio. Ciapier nie papić, nie pamyć ruk, nia zmyć «ačko». Sucha, jak u pustyni.
Tak, dumaju. Patrapiŭ. Da «vybaraŭ» dva miesiacy, biez vady mahu nie daciahnuć. Uranku i ŭviečary dajuć pa paŭkubki «harbaty» da pajki, i heta ŭsio. Jeści pry takim raskładzie nia chočacca. Nna, chranavacieńka.
— Dajcie vady!
Maŭčańnie.
Dzień. Dva. Try. Čatyry. Ciažka, asabliva ŭnačy. Smaha. Pačynaje tačycca hałava. Toje samaje, čuju, i ŭ Voli.
Chalera ich biary, dumaju. Para ŭskryvacca, bo inakš zdochnieš biaz boju.
Jość čym? Znojdziem.
Ale pra heta — nastupnym razam».
Pamiatajecie Daniiła z Ofisa Cichanoŭskaj, jakomu za dva dni sabrali hrošy na ankałahičnuju apieracyju? Jamu napisaŭ toj samy adnakłaśnik, jaki jaho ŭdaryŭ — z čaho ŭsio i pačałosia44
Kamientary