«Pahladzicie na toje, što adbyvajecca va Ukrainie prosta zaraz, u hetuju chvilinu». Eks-prezident Juščanka źviarnuŭsia z adkrytym listom da Trampa

«Ja vyrašyŭ napisać hety list bieź lišniaha dypłamatyčnaha etykietu i vysakaparnych słoŭ — prosta jak čałaviek da čałavieka, jak prezident da prezidenta, jakomu nieabyjakavy los svabody i čałaviečaj hodnaści.

Svaboda dla ŭkrainca — heta nie prosta słova z palityčnych dekłaracyj. Heta naš hłyboki hienietyčny kod, pieradadzieny ad sivych kazackich časoŭ, ad našych pradziedaŭ, jakija najvyšej za ŭsio canili volu i svaju dadzienuju Boham ziamlu.

My — narod chlebarobaŭ, čyja identyčnaść prarastaje ź lubovi da ŭłasnaj chaty, da svajho pola i da svajho rodnaha nieba. My nikoli nie zamachvalisia na čužoje, ale i svajo addavać nie navučanyja.

Pahladzicie na toje, što adbyvajecca va Ukrainie prosta ciapier, u hetuju chvilinu. Našy harady štodnia i štonoč skałanajucca ad rasijskich balistyčnych rakiet i ciažkich avijabombaŭ.

I bjuć jany nie pa vajennych abjektach — vorah metanakiravana źniščaje mirnych ludziej, sprabujučy vypalić našu svabodu. Jany bjuć pa zvyčajnych žyłych damach u staražytnym Kijevie, pa śpiačych kvartałach u Zaparožžy, Adesie, Dniapry i na Charkaŭščynie. Śviežy prykład: varta było vam tolki zahavaryć pra mahčymaść niejkich «sastupak» ci damoŭlenaściej z Pucinym, jak Kreml adrazu ž «padziakavaŭ» za heta čarhovymi kryvavymi ŭdarami pa našych siemjach.

Kolki nievymoŭnaha bolu praciakaje praz serca, kali bačyš maci, jakija chavajuć svaich niavinnych dziaciej, i małych, jakija zastajucca sirotami siarod dymu i ruin! Heta nie prosta suchaja statystyka ci «kanflikt dzieści daloka» — heta niaścierpny, žyvy bol miljonaŭ siemjaŭ, jakija štodnia prachodziać praz sapraŭdnaje piakielnaje horniła hetaj vajny.

I na hetym fonie vyhladaje dzika i baluča, kali hučać zakliki da Ukrainy «spynicca», pavučańni, kaho nam vybirać i jak žyć, abo kali dajecca zialonaje śviatło na handal rasijskim dyzielem. Kožny dołar ad hetaha dyzielu — heta nabytaja rakieta, jakaja zaŭtra prylacić u našy chaty. Handlavać z ahresaram padčas takoj bojni — značyć padsiłkoŭvać jaho vajennuju mašynu.

Spadar Tramp, uspomnicie padziei bolš jak tryccacihadovaj daŭniny, kali raspadaŭsia Saviecki Sajuz.

Ukraina tady vałodała trecim pa vieličyni jadziernym patencyjałam u śviecie. My dobraachvotna admovilisia ad hetaj zbroi dziela miru na płaniecie, pavieryŭšy słovam i podpisam vialikich dziaržaŭ. U 1994 hodzie Złučanyja Štaty Amieryki razam z partniorami padpisali Budapiešcki miemarandum, daŭšy Ukrainie aficyjnyja harantyi biaśpieki, suvierenitetu i niedatykalnaści našych miežaŭ. Amieryka ŭziała na siabie maralnaje i jurydyčnaje abaviazacielstva być našym ščytom i abaroncam. Dyk niaŭžo možna siońnia, kali na nas napaŭ podły vorah, zabyć pra podpis Vialikaj Amieryki pad hetym dakumientam?!

A jašče ŭspomnicie ŭłasnuju historyju Złučanych Štataŭ! U 1930‑ch hadach Vašynhton taksama vieryŭ, što handal naftaj ź Impieratarskaj Japonijaj dapamoža ŭtrymać «stabilnaść».

ZŠA hadami pradavali im paliva, sprabujučy adkupicca ad vajny. Čym heta skončyłasia? Trahiedyjaj Perł-Charbara, kali japonskija samaloty na amierykanskim ža palivie bambili vaš fłot.

I ŭspomnicie, chto zaŭsiody stajaŭ pobač, kali treba było abaraniać svabodu.

Na lehiendarnym fota nad Ivadzimaj ściah ZŠA padymaŭ ukrainski chłopiec ź Lemkaŭščyny — siaržant Michaił Strenk, jaki addaŭ žyćcio za Amieryku. A 25 krasavika 1945 hoda na razburanym moście ŭ Torhau na Elbie amierykanskaha lejtenanta Uiljama Robiertsana pieršym abniaŭ ukrainski chłopiec z Čarkaščyny — Alaksandr Silvaška. Našy narody ŭžo pralivali supolnuju kroŭ za svabodu ŭ baraćbie suprać tyranii.

I tamu naprykancy ja chaču skazać samaje hałoŭnaje — toje, što pavinien zrazumieć uvieś śviet i vy asabista, spadar Prezident.

Ukrainskaja identyčnaść — heta niaskoranaść. My — narod z hłybokimi karaniami, pryviazany da svajoj ziamli luboŭju, pracaj i ducham voli. My nikoli, čujecie, nikoli i nikomu nie addamo svajoj Ziamli. Heta naš dom, dadzieny nam Boham pad hetym vysokim soncam. My tut byli, my jość i my zaŭsiody budziem! Nas niemahčyma zapałochać rakietami i niemahčyma prymusić zdacca, bo ŭ našych žyłach ciače kroŭ volnych ludziej. Z tyranami nie damaŭlajucca — ich spyniajuć!

Ź vieraj u Praŭdu, svabodu i honar volnaha śvietu, Viktar Juščanka, prezident Ukrainy ŭ 2005—2010 hadach», — napisaŭ palityk.

• 22
• 0
• 0
• 0
• 0
• 3
• 0
• 6