У вёсцы Вялікі Мяжнік, за паўтара кіламетра ад малой радзімы Лукашэнкі — Александрыі — вось ужо 40 гадоў жыве цешча прэзідэнта Алена Фёдараўна Жаўняровіч, аб цёплых адносінах з якой нядаўна Лукашенка распавёў у інтэрв'ю тэлеканалу «Дождж».
«Фёдараўна для мяне — сябар чалавека, як я ёй заўсёды кажу. (…) Гэта для мяне другі чалавек пасля маці. Калі б не яна, то я прэзідэнтам бы не быў», — падзяліўся Лукашэнка Ксеніі Сабчак.
85-гадовая Алена Жаўняровіч распавяла TUT.BY, што працавала завучам ў Александрыйскай школе, а Аляксандр Лукашэнка быў вучнем:
«Добры быў вучань, стараўся, працаваў, паступіў у інстытут. Ну, вядома, старалася я яму дапамагчы, раіла, куды паступаць. Ён спачатку хацеў журналістам быць, а потым я кажу: «Ідзі на гістфак, ідзі на гістфак», таму што ён любіў гісторыю. Я бачыла яго здольнасці, казала, што гэта добрая прафесія для мужчыны, будзеш працаваць дырэктарам у школе».
Паводле словаў цешчы Лукашэнкі, не так добра даваліся яму фізіка і матэматыка: «Але я вам скажу, што ён скончыў 10 класаў з адной чацвёркай».
«А як Саша вучыўся? Ён хадзіў і грузіў, падзарабляў. Са школы прыходзіў і хадзіў да маці кароў даіць, дапамагаў, яна даяркай была.
А зараз, я вам скажу, гэта не ў крыўду вам, моладзь распушчаныя. Ім тэлефон на вуха, машыну…» – падзялілася набалелым Алена Фёдараўна.
Яна лічыць, што менавіта вучоба ў педінстытуце дапамагла зяцю ў зносінах з людзьмі. Хоць любоў да выступленняў, успамінае цешча, у яго была яшчэ ў школе: «Ён быў заўсёды вядоўцам на школьных вечарах. Быў членам камітэта камсамола, заўсёды падвяргаў крытыцы вучняў, якія дрэнна займаліся».
Цешча Лукашэнка сама адпрацавала ў школе 40 гадоў — выкладала беларускую мову.
З 89-га года на пенсіі, але дагэтуль памятае той час, калі яе старэйшая дачка Галя і будучы зяць Саша пачалі сустракацца. Яны разам вучыліся ў школе, з розніцай у адзін год: ён — у 10-м класе, а Галіна — у 9-м.
Калі Аляксандр паступіў у інстытут, Галіна паехала ўслед за ім — таксама выбрала гістфак.
«Яны разам на лекцыі хадзілі, разам ездзілі ў калгас, калі пасылалі. І часта да нас прыязджалі», — распавяла Алена Фёдараўна.
— А потым якімі былі адносіны, калі пажаніліся?
— Ён працаваў у Таварыстве ведаў (адказны сакратар раённай арганізацыі таварыства «Веды» ў Шклове. — TUT.BY), а яна — у дзіцячым садку. Калі ў школе працаваў у Александрыі, заставаўся ў мяне тут часта. Я яму пячэнне пякла. Добра мы жылі, дружна.
— Вам не шкада Галіну Радзівонаўну?
— Не. Ён дапамагае ёй, паважае, лічыць яе прыстойнай жанчынай, самастойнай. Яна жыве ў Александрыі, але вельмі часта ездзіць у Мінск. Яна і сёння паехала — там жа ў яе дзеці, там яны сустракаюцца. І Коля, і Галя, і Дзіма, і Віця — яны там усе разам.
***
Муж Алены Фёдараўны памёр ужо даўно — доўга лячыўся ад бранхіяльнай астмы, а потым раптам яго не стала. Ужо 31 год жыве адна. Бацькоўскі дом у Вялікім Межніку стаў для яе родным. Пераехала ў гэтыя сцены яна 40 гадоў таму.
Поўны тэкст інтэрв'ю з Аленай Фёдараўнай Жаўняровіч чытайце на сайце TUT.BY.
«Няма ў нас іншых беларусаў». Лідар «Драздоў» заклікаў дараваць тым, хто «не там лайк паставіў»48
«Няма ў нас іншых беларусаў». Лідар «Драздоў» заклікаў дараваць тым, хто «не там лайк паставіў»
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра2626
Каментары