У дзіцячых садах Вільні адмаўляюцца ад абавязковай ціхай гадзіны для ўсіх дзяцей. Чым гэта тлумачаць
З гэтага навучальнага года ў дзіцячых садах літоўскай сталіцы адмаўляюцца ад абавязковай ціхай гадзіны для ўсіх дзяцей. Згодна з просьбамі бацькоў (апекуноў), дзецям, якія не спяць днём, прапануюць іншыя віды дзейнасці: маляванне, лепку і іншыя ціхія заняткі, піша Delfi.lt.
«Гаворка ідзе пра развіццё асоб у дзіцячых садах, а выхаванне дзяцей мы па-ранейшаму спрабуем абгрунтаваць сваім асабістым досведам. Усе дзеці розныя не толькі ў тым, як яны засвойваюць матэрыял, але і ў тым, у якім адпачынку маюць патрэбу.
З новага навучальнага года дзіцячыя сады сталіцы прапануюць дзецям, якія не спяць днём, іншыя віды дзейнасці», — сказала віцэ-мэр Вільні Дональда Мейжэліце, заўважыўшы, што для ўкаранення новаўвядзення спатрэбіцца час.
«Да гэтага часу кожная сям'я сама вырашала гэтую праблему, а зараз у Вільні з'явяцца сістэмныя рашэнні, пра якія мы спрабавалі казаць», — сказала сябра ініцыятыўнай групы Уртэ Жукаўскайце-Забуке.
У дакуменце, перададзеным віленскім дзіцячым садам, сказана, што кіраўнік установы з выхавацелем і бацькамі дамовяцца аб арганізацыі такога адпачынку з улікам магчымасцяў установы (фінансавых, чалавечых і наяўнасці памяшканняў). Форма адпачынку павінна адказваць патрэбам дзяцей пэўнага ўзросту.
У беларускіх дзіцячых садах дзённы сон пакуль абавязковы.
«Няма ў нас іншых беларусаў». Лідар «Драздоў» заклікаў дараваць тым, хто «не там лайк паставіў»41
«Няма ў нас іншых беларусаў». Лідар «Драздоў» заклікаў дараваць тым, хто «не там лайк паставіў»
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра2626
Каментары
не прайшло, як гаварыцца, не скажу колькі дзесяткаў год...
проста як гэта пераклікаецца з маёй асабістай маленькай (ва ўсіх сэнсах) гісторыяй
у дзіцячы садок я пайшла ў свой час у Летуве, потым вярнуліся сюды... таму магу параўнаць на асабістым дзіцячым вопыце падыход да дзяцей там і тут... маю шмат што сказаць... памяць захавала шмат што, хоць я была (яшчэ раз паўтару) зусім маленькая... але зараз выключна пра сон... дык вось я ні разу днём не спала. ну вось такая ад нараджэння асаблівасць *
і калі ў Летуве выхавацелькі проста аднойчы дазволілі маёй маці зазірнуць падчас ціхага часу і проста ветліва звярнулі ейную ўвагу на тое, што я не сплю, хаця старанна, маўляў, хачу прыкінуцца спячай, але вочкі пад павейкамі шавеляцца і ўсё такое, то тут...
адразу па вяртанні я трапіла ў садок насупраць казармы, дзе для дзяцей (і для гульняў і для сна) было адно толькі памяшканне. ложкаў не было. былі раскладушкі, матрацы і чахлы для матрацаў, якія раскладаліся і прыбіраліся кожны дзень. калі хто з дзяцей не спаў, ягоная галава накрывалася пыльным чахлом ад матраца. мала таго, што прыніжальна, дык проста элементарна цяжка было дыхаць. нармальныя ўмовы для дзіцяці 4-х год?
канечне ж і ў наступным садку я не спала. але паколькі зрабілася ўжо трохі дзёрзкай, то калупала падчас "ціхага часу" невидимкой" для валасоў дзюрачку ў сцяне... мажліва, каб проста сябе нечым заняць, а мажліва, каб проста збегчы з гэтага ДУРдома
добра, што хоць зараз хоць дзесьці хоць да некага хоць нешта дайшло,
што
а для вас армия - это был детский сад?