Былы палітвязень Сяргей Шэлег параўнаў Валадарку з гасцініцай у Эфіопіі. Кажа, гэта дапамагло ўспрыняць рэальнасць
У новым выпуску ТОКу былы палітзняволены біёлаг Сяргей Шэлег расказаў, чым падобныя беларускія турмы да асобных куткоў Афрыкі.
64-гадовы Сяргей Шэлег апынуўся за кратамі за салідарнасць з беларусамі: ён данаціў арганізацыям, якія праз час, задняй датай, былі прызнаныя экстрэмісцкімі і тэрарыстычнымі. 21 чэрвеня пасля візіту ў Мінск спецпрадстаўніка прэзідэнта ЗША Кіта Келага ён трапіў у склад 14 чалавек, выпушчаных на волю.
Сяргей Шэлег — заўзяты вандроўнік. Згадваючы свае падарожжы па Афрыцы, біёлаг адзначае: «Так, умовы часта ў тых месцах, дзе я быў, мала адрозніваліся ад турэмных. Акрамя таго, што там я быў па сваёй волі і ўсё ж такі мог выйсці за межы.
Часам прасцей усё ж такі на голай зямлі паспаць у намёце, чым у якім-небудзь мясцовым гатэлі. Таму што можна патрапіць у гатэль, дзе ты будзеш спаць у ложку, а твой нос будзе ўпірацца ва ўнітаз, які будзе стаяць каля ложка. І акно з кратамі будзе выходзіць не на вуліцу, а ў калідор. І гэта яшчэ вельмі добры варыянт».
Шэлег згадвае сваё падарожжа па поўдні Эфіопіі, дзе жывуць жывёлаводчыя плямёны, што ваююць за ўладанне жывёлай, кіруючыся мараллю «я скраў карову нейкага племені — гэта добра. У мяне скралі — гэта дрэнна». Таму гэтыя людзі ўвесь час маюць пры сабе зброю.
«Там можна сустрэць людзей, апранутых у аўтаматы, і на іх больш нічога няма. І таму калі выходзяць з буша голыя людзі з аўтаматамі, толькі гэта можа зрабіць уражанне», — расказвае Шэлег.
Пры гэтым у краіне цэнтральная ўлада вельмі адносная, таму што ў рэальнасці ўлада належыць найстарэйшым плямёнам, мясцовым царкам.
Аднойчы, згадвае біёлаг, іх група праз дажджы была вымушана спыніцца ў сталіцы племені хамер, пра якіх ён з захапленнем згадвае:
«Вельмі прыгожыя яны такія, мужчыны і жанчыны. Ну проста хоць у мадэлі іх бяры. Скуру яны прыгожа ўпрыгожваюць, не татуіроўкі, а шрамаванне, такія ўзоры з ран нанесеныя. Вельмі неяк так прыгожа».
Аднак умовы жыццё ў мясцовай гасцініцы ён параўноўвае з турмой на Валадарскага і СІЗА на Акрэсціна:
«Там было акно, нагадвала якраз акно ў камеры на Валадарцы. Гэта значыць, такое прастакутнае і зачыненае, як гэта завецца на Валадарцы, «вейкамі» — металічнымі палоскамі. Замест ложка такі бетонны куб, на які можна было прылегчы. Вельмі нагадвае СІЗА на Акрэсціна. Але зручней, канечне, на кубе спаць, чым проста на падлозе».
«Так што нейкі вопыт у мяне, аказваецца, ужо быў. Гэта дапамагло ўспрыняць рэальнасць. Праўда, кагнітыўны дысананс узнікаў з-за таго, што там людзі ў аўтаматы апранутыя, а тут усё ж да аўтаматаў прыкладаецца адзенне нейкае», — з іроніяй гаворыць Шэлег.
Каментары
Сомалі + Кайманавыя выспы для бедных