«Не магу праверыць, як мяне пераклалі». Алексіевіч адказала на крытыку за выказванне пра адмову ад рускай мовы
Беларуская нобелеўская лаўрэатка Святлана Алексіевіч у інтэрв’ю іспанскай газеце El País расказала, што выступае супраць адмовы ад рускай мовы і рускамоўных твораў ва Украіне праз вайну. За гэтыя словы пісьменніцу крытыкуюць. Журналістка «Белсата» папрасіла Алексіевіч адказаць на некалькі пытанняў — а пісьменніца абмежавалася паведамленнем, у якім патлумачыла, што яе словы маглі сказіцца пры перакладзе.
«Я не валодаю іспанскай і не магу праверыць, як мяне пераклалі, — напісала Алексіевіч. — Але магу паўтарыць, што я хацела сказаць: вінаватая не мова, вінаватыя палітыкі, якія карыстаюцца гэтай мовай. Ува мне жывуць тры мовы: украінская — ад мамы-ўкраінкі, беларуская — ад бацькі-беларуса і руская, на якой я выгадавалася».
У інтэрв'ю Алексіевіч сярод іншага спыталі, ці можа беларуская культура развівацца па-руску, як ірландская развіваецца на англійскай мове. У адказ пісьменніца сказала, што яна беларуская пісьменніца і піша па-руску.
Таксама яна дадала, што не падтрымлівае адмову ад рускай мовы і рускамоўных твораў, якая цяпер адбываецца ва ўкраінскім грамадстве, у тым ліку на заканадаўчым узроўні, праз вайну з РФ.
«Я супраць, але думаю, што гэта часовая з’ява, выкліканая адчаем, а не пастаянная тэндэнцыя. Урэшце, мовы, якія пакінулі пасля сябе каланізатары ў Афрыцы, сталі шляхам да цывілізацыі. І гэта вельмі добра».
Гэтыя адказы нобелеўскай лаўрэаткі выклікалі бурнае абмеркаванне ў сацсетках, шмат якія беларусы раскрытыкавалі Алексіевіч за такую пазіцыю.
«Асану вы павінны пець не каланізатарам, а акупантам». Карпаў адказаў Святлане Алексіевіч
«Я супраць. Мовы, якія пакінулі пасля сябе каланізатары ў Афрыцы, сталі шляхам да цывілізацыі». Алексіевіч адказала, як ставіцца да адмовы ад рускай мовы ва Украіне
«Ён адказаў: Я ненавіджу хахлоў. І ўсё». Алексіевіч расказала, з якімі людзьмі ёй давялося гаварыць, збіраючы матэрыялы для новай кнігі
Цяпер чытаюць
Галіна Дзербыш казала пракурору: «Як памру, буду да ўсіх вас ноччу прыходзіць». І жыццё ўжо дагнала яе суддзю і сведак. Гісторыя пенсіянеркі, якой далі 20 гадоў калоніі1616
Каментары