«Нашыя людзі сярод вертухаяў». Вінаградаў — пра чалавечнасць, якая існуе нават у зняволенні
Былы палітвязень Павел Вінаградаў у новай калонцы на «Белсаце» сцвярджае, што нават у жорсткіх умовах зняволення сустракаюцца супрацоўнікі, якія цішком дапамагаюць вязням.
Вінаградаў піша, што падзяляе ўсіх працаўнікоў пенітэнцыярнай сістэмы на чатыры катэгорыі.
«Катэгорыя нумар адзін: варожыя ворагі. Гэтыя бясстрашныя вайны не чакаюць, калі ім дадуць загад знайсці ў мяне парушэнне. Яны самі выказваюць ініцыятыву і, мушу адзначыць, яшчэ і някіслы спрыт у пошуку, напрыклад, пылу ў мяне ў камеры. Відавочна атрымліваюць задавальненне ад працэсу.
Катэгорыя нумар два: людзі сістэмы. Класічныя шрубы нашай дыктатуркі. Дадуць указанні — будуць выконваць як мае быць. Бо, па-першае, «Ну а чаго?», а па-другое, «У нас не бывае такога, каб проста так на кагосьці паперы складалі». Так і хочацца павесіць гэтых выдатнікаў. На дошку гонару.
Катэгорыя нумар тры: працаўнікус вульгарыс. Займацца паскудствамі не жадаюць, але калі кіраўніцтва загадае — будуць. Да 2020 года проста ахоўваў злачынцаў, а потым нечакана высветліў, што гэтага цяпер недастаткова. Выдатна разумее, што такія, як мы, там быць наогул не мусяць, але, калі замова паступіла, кажа класічнае, я нават сказаў бы, абрыдлае да ванітаў: «Ну вы ж самі ўсё выдатна разумееце».
Ну і катэгорыя, дзеля якой пісаўся гэты тэкст: людзі з сумленнем. Практычна ніхто з іх не будзе падтрымліваць адкрыта такога як я, але вось цішком! Цішком бывала ўсялякае».
Паводле слоў Вінаградава, менавіта дзякуючы такім супрацоўнікам, палітвязням удаецца атрымаць крыху падтрымкі ў нялюдскіх умовах.
«Мне закідвалі цукеркі ў ізалятар, казалі баландзёру, каб клаў падвойную норму пайкі, «не заўважалі парушэнняў», «не заўважалі» на шмонах таго, чаго быць у мяне ніяк не можа (ды яшчэ і па-змоўніцку падміргвалі), дасылалі брыгаду рамонтнікаў для папраўкі батарэі (хоць усе ведалі, што такому як я грэцца НІПАЛОЖАНА), падыходзілі і распавядалі пра навінкі відэагульнявой індустрыі, не надзявалі бранзалеты на этапах, давалі больш часу ў душы, уключалі разетку, калі НІПАЛОЖАНА і нават (!) анулявалі левыя паперы за парушэнні. «Не перажывай, я на цябе складаць ніколі нічога не буду. Я тут так, для выгляду патусуюся». «Павел, тут шмат хто супраць таго, што цябе так прыціскаюць. Трымайся». Я зрабіў для цябе ўсё, што мог. Як той казаў «шо xу*vа — то не я».
Вінаградаў піша, што ён рады, што гэтыя людзі не кінулі працаваць на рэжым, не знялі форму.
«Бо ў адваротным выпадку нам было б цяжэй сядзець, а там і так, ведаеце, не мёд», — тлумачыць ён.
Цяпер чытаюць
Сустрэчу Рыжанкова з Сікорскім папрасіў Мінск. Што каманда Ціханоўскай абмяркоўвала з палякамі да і пасля яе9
Каментары
Комментировать - только портить.