Павел Латушка адказаў на заклік Калеснікавай: Як перамагчы рак, калі яго не лячыць?
Кіраўнік НАУ адказаў Марыі Калеснікавай на яе прапанову спыніць змаганне з рэжымам. Палітык лічыць такі падыход ілжывым і небяспечным, бо немагчыма выратаваць краіну, ігнаруючы таго, хто скраў яе свабоду, як немагчыма вылечыць анкалогію без знішчэння ракавых клетак.
Нагодай для шырокай палемікі стала нядаўняя заява экс-палітзняволенай Марыі Калеснікавай на канферэнцыі GLOBSEC у Празе. Яна прапанавала еўрапейскім партнёрам новую стратэгію, якая заключаецца ў тым, каб не змагацца з Аляксандрам Лукашэнкам, а сканцэнтравацца выключна на барацьбе за людзей. Пасля таго як гэты падыход раскрытыкавалі Аляксандр Фядута і Сяргей Навумчык, да дыскусіі далучыўся Павел Латушка.
Ніжэй прыводзім тэкст Паўла Латушкі цалкам.
Змагацца супраць дыктатуры ≠ змагацца за свабоду?
Вы ведаеце, што я стараюся пазбягаць вострай крытыкі прадстаўнікоў і прадстаўніц дэмсіл. Я аддаю перавагу не называць імёнаў у публічных дыскусіях і апаніраваць, не атакуючы. Прытрымліваючыся апошняга, я ўсё ж вымушаны адказаць паважанай Марыі Калеснікавай публічна.
Бо, на мой погляд, яе апошняя, таксама публічная, заява аб тым, што не трэба змагацца з дыктатарам Лукашэнкам, змагаючыся за людзей, за свабоду і свабодныя выбары — гэта значыць, за дэмакратыю — змяшчае ў сабе нешта большае, чым проста прапанову «новай стратэгіі» для дэмсіл і нашых міжнародных партнёраў. А менавіта — падмену паняццяў і ілжывы пасыл.
Пачнём з падмены паняццяў. Выявіць яе нескладана, калі паставіць перад сабой толькі адно пытанне: а хто ж адабраў у людзей свабоду і свабодныя выбары?
Яны ж не выпарыліся самі сабой, а 2020 год дакладна паказаў, што беларускі народ у сваёй пераважнай большасці не адмовіўся ад іх сам і добраахвотна.
Свабоду ў беларусаў адабраў Аляксандр Лукашэнка і ягоны персаналісцкі дыктатарскі рэжым, які ён стварыў. Стварыў праз палітычныя забойствы, праз масавыя рэпрэсіі, праз жорсткае падаўленне пратэстаў і абапіраючыся на падтрымку Расіі.
Менавіта гэты чалавек, менавіта такім чынам утрымліваючы ўладу ўсе гэтыя гады, адабраў у беларусаў правы і свабоды і адабраў ва ўсёй краіны магчымасць быць дэмакратычнай еўрапейскай дзяржавай, пабудаваўшы замест гэтага ўжо практычна таталітарную дыктатуру, якая рэалізуе рэпрэсіі ў такіх маштабах, якіх сучасная Еўропа не ведала многія дзясяткі гадоў.
Свабода беларусаў не знікла сама, не растварылася ў паветры проста так. Масавыя рэпрэсіі не ідуць самі сабой, як дождж ці снег.
Мяжа Беларусі з Украінай у лютым 2022 года не адкрылася сама сабой для ўварвання рускіх у гэтую краіну з беларускай тэрыторыі, якая таксама не сама сябе ім для гэтага прадаставіла. Эканоміка і прамысловасць Беларусі не пачалі раптам самі сабой працаваць на вайну супраць Украіны. Як і не прыехала ў Беларусь само, на аўтапілоце, расійскае ядзернае ўзбраенне і зрабіла нашу краіну мішэнню на карце Еўропы.
Нічога з гэтага не адбылося само па сабе. За ўсімі гэтымі падзеямі стаіць канкрэтны чалавек, яго загады, рашэнні, дзеянні. І яго імя Аляксандр Лукашэнка. Дыктатар. Забойца. Ваенны агрэсар і злачынца.
На думку Марыі, з ім не трэба змагацца. Трэба змагацца за людзей і за свабоду. І вось гэта — ілжывы пасыл. І небяспечны, калі да яго прыслухацца і ўзяць за кіраўніцтва да дзеяння. Чаму?
Давайце ўявім сабе, што пры лячэнні чалавека, які мае анкалогію, нехта прыходзіць і кажа: «не змагайцеся з ракавымі клеткамі, змагайцеся за здаровыя». Або што падчас ляснога пажару нехта прапануе не змагацца з агнём, а змагацца за дрэвы.
І з нейкай прычыны дактары ці пажарныя выбіраюць кіравацца гэтымі парадамі. Да чаго гэта прывядзе — відавочна. Хворы на рак чалавек — памрэ. Лес — згарыць.
Сёння наша краіна хворая на рак па прозвішчы Лукашэнка. Наша краіна ахопленая пажарам пад назвай рэжым Лукашэнкі.
І я хачу спытаць: ці сапраўды змагацца з хваробай — не раўназначна змагацца за здароўе і жыцці людзей, якія ад яе пакутуюць? А змагацца з агнём — не раўназначна змагацца за ахоплены ім дом, у якім мы жывём?
Як перамагчы рак, калі яго не лячыць? І як перамагчы пажар, калі яго не тушыць? Даць сябе забіць і спаліць датла?
Калі мы пойдзем прапанаваным шляхам, то серыйны забойца працягне забіваць, а мы і далей будзем хаваць ахвяр яго злачынстваў.
Змагацца супраць Лукашэнкі не азначае адмову ад барацьбы за людзей, за іх свабоду.
Жыве Беларусь? Ці няхай загіне?
Як лічыце?
Каментары
Лячыць трэба чалавека, а не рак. Рак трэба выдаляць з жывога чалавека - выразаць пухліну і яе метастазы. Гэта значыць, трэба выдаляць Лукашэнку і яго атачэнне.
А чалавека трэба захаваць як мага здаравейшым.
Гэта значыць, што трэба зберагчы Беларусь і беларускі народ і захаваць яго, захаваць незалежнасць. А Лукашэнку трэба выдаліць (збройным шляхам).