Капліцу-пахавальню роду Ленскіх разрабавалі ў савецкія часы, а сабраныя мясцовымі жыхарамі парэшткі больш за паўстагоддзя знаходзіліся на вясковых могілках у Рубяжэвічах. Перанос астанкаў у адноўленую радавую капліцу стаў выкананнем апошняй волі гаспадыні сядзібы.
Як паведамляюць афіцыйныя сацсеткі парку гісторыі «Вялікае Княства Сула», урачыстае перапахаванне адбылося 16 жніўня 2026 года. Ініцыятарам пераносу астанкаў выступіў заснавальнік турыстычнага комплексу Андрэй Запольскі, які прымеркаваў гэтую падзею да дваццацігадовага юбілею пачатку перабудовы маёнтка пад парк гісторыі.
Службу ў адбудаванай нанава капліцы-ратондзе правёў ксёндз канонік Уладзімір Каспарэвіч, пробашч парафіі Святога Юзафа ў Рубяжэвічах. Падчас набажэнства ў пахавальню былі змешчаныя дзве невялікія труны. На адной з мемарыяльных дошак, вырабленых з чорнага мармуру, па-польску пазначаны імёны Міхала (1863—1932), Зянона (1866—1927) і Сабіны Ленскіх. На другой высечана імя Альжбеты Васілеўскай (у дзявоцтве Ленскай), якая пражыла 85 гадоў і памерла 14 лістапада 1951 года.
Радавая капліца-пахавальня Ленскіх была разрабаваная вандаламі на пачатку 1960‑х гадоў. Марадзёры выкінулі са склепа астанкі Сабіны Ленскай і двух яе сыноў: Міхала і вядомага мастака Зянона Ленскага. Мясцовыя сяляне пасля сабралі раскіданыя парэшткі і таемна перапахавалі іх на грамадскіх могілках у суседнім мястэчку Рубяжэвічы. З таго часу капліца стаяла ў паўзруйнаваным стане, пакуль не пачалася рэканструкцыя ўсяго сядзібнага комплексу.
Апошняя ўладальніца Сулы Альжбета Васілеўская вядомая ў рэгіёне перш за ўсё сваёй дабрачыннай дзейнасцю. У 1907—1911 гадах яна зафундавала і кіравала будаўніцтвам неагатычнага касцёла Святога Юзафа ў Рубяжэвічах.
Пасля гібелі мужа ў Першую сусветную вайну жанчына вярнулася ў бацькоўскі маёнтак. У верасні 1939 года, падчас прыходу Чырвонай Арміі, гаспадыня пазбегла арышту органамі НКУС. Паводле адной з гістарычных версій, за яе заступіліся мясцовыя сяляне, паводле іншай — вызначальным фактарам стаў хабар. Сам палац у Суле быў зруйнаваны ў тым жа 1939 годзе, пасля чаго Альжбета Ленская перасялілася ў былы дом для служак, дзе пражыла са сваёй памочніцай Стэфаніяй да смерці ў 1951 годзе.
Яе апошняй воляй было пахаванне ў радавой ратондзе побач са сваякамі, аднак за савецкай уладай гэтае пажаданне не магло быць выканана, і жанчыну пахавалі ў Рубяжэвічах.
«Наша Нiва» — бастыён беларушчыны
ПАДТРЫМАЦЬЦяпер чытаюць
У Варшаве сёння развітваюцца з Аляксандрам Мілінкевічам ФОТАРЭПАРТАЖ
Каментары