2 верасня раптоўна памёр гісторык, вядучы навуковы супрацоўнік Акадэміі кіравання пры прэзідэнце і былы шматгадовы вучоны сакратар Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі Андрэй Салаўянаў. Яму было ўсяго 45 гадоў.

Андрэй Салаўянаў нарадзіўся 28 лістапада 1980 года ў Віцебску. У 2003‑м скончыў гістарычны факультэт Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П. М. Машэрава. У 2003‑2006 гадах вучыўся ў вочнай аспірантуры БДУ па спецыяльнасці «айчынная гісторыя».
Пасля заканчэння аспірантуры ў 2007‑м прыйшоў на працу ў Інстытут гісторыі НАНБ — на пасаду спачатку малодшага навуковага, а пасля навуковага супрацоўніка. З 2012 па 2022 гады быў вучоным сакратаром гэтай установы. У 2011—2015 гадах узначальваў Раду маладых вучоных інстытута.
З 2007 па 2012 гады таксама працаваў па сумяшчальніцтве выкладчыкам кафедры філасофіі і паліталогіі ў Беларускім дзяржаўным медыцынскім універсітэце.
У 2022 годзе перайшоў на працу ў Акадэмію кіравання пры прэзідэнце, рэктарам якой тады быў былы дырэктар Інстутута гісторыі НАНБ Вячаслаў Даніловіч. Займаў там пасаду спачатку старшага, а пасля вядучага навуковага супрацоўніка Навукова-даследчага інстытута тэорыі і практыкі дзяржаўнага кіравання.
Навуковая дзейнасць была звязана з гісторыяй БССР 1920‑х гадоў. Даследаваў таксама пытанні народнай адукацыі і сацыяльнай палітыкі Рэспублікі Беларусь у 1991—2010 гады.
У 2008 годзе абараніў дысертацыю «Сацыяльная абарона падрастаючага пакалення ў БССР ( 1921‑-1930 гг.)», на яе аснове ў 2013‑м выдаў кнігу «Сацыяльная абарона непаўналетніх у БССР ( 1921‑-1930 гг.)». Быў аўтарам больш як 100 навуковых работ.
Цяпер чытаюць
Яе не хацелі браць у музычную школу, а ў 14 яна сыграла ў Карнегі-холе ў Нью-Ёрку. Беларуская скрыпачка — пра жыццё ў Лондоне, заробкі і чым скрыпка Страдывары за 14 мільёнаў еўра адрозніваецца ад звычайнай
Каментары
"Андрей Соловьянов выпустил более 100 научных работ. Он также стал одним из шести авторов учебника по истории Беларуси для 11-го класса для школ с РУССКИМ языком обучения. В одном из разделов книги, посвященном коллаборантам (людям, сотрудничавшим с немецкой оккупационной администрацией), акцент был сделан на использовании национальной символики и лозунга «Жыве Беларусь!».
«Учебный процесс в школах имел прогерманскую направленность. В каждом классе вывешивался портрет Гитлера, украшенный с двух сторон бело-красно-белыми лентами. Обязательным приветствием были слова „Жыве Беларусь“ (как аналог приветствия „Хайль Гитлер“ для местных жителей»).