У Балівіі апісалі новы від дзікага ката. Такога не было больш за 100 гадоў

Жывёліна жыве ў горных лясах Юнгас — вільготным рэгіёне на ўсходніх схілах Андаў. Мясцовыя жыхары называюць яе «цілкая». Навукоўцы захавалі гэтую назву ў навуковым найменні — Leopardus tilcayo.

Кот мае светла-карычневую поўсць з няправільнымі цёмнымі плямамі, дасягае прыкладна 46 сантыметраў у даўжыню і важыць каля 1,4 кілаграма. Ён меншы за звычайнага хатняга ката. Прадстаўнікі новага віду належаць да групы так званых тыгравых катоў, якія распаўсюджаныя ў розных рэгіёнах Паўднёвай Амерыкі.

Адкрыццё стала магчымым пасля генетычнага даследавання 38 жывёл з некалькіх краін Паўднёвай Амерыкі, у тым ліку васьмі музейных экспанатаў. Аналіз ДНК паказаў, што тыгравыя каты, якія раней разглядаліся як адзін від, насамрэч уключаюць пяць генетычна адрозных відаў. Лінія цілкаі аддзялілася ад іншых тыгравых катоў прыкладна 1,4 мільёна года таму.

Цікавасць даследчыкаў выклікала тое, што знешнасць балівійскай жывёліны не адпавядала апісанням, заснаваным пераважна на вывучэнні катоў з Бразіліі. Аднаго з вядомых навукоўцам самцоў, якому цяпер каля дзесяці гадоў, мясцовая сям'я некаторы час трымала ў сябе дома, памылкова прыняўшы яго за хатняе кацяня. Цяпер ён жыве ў прытулку для дзікіх жывёл Senda Verde.

Пра лад жыцця цілкаі пакуль вядома вельмі мала. Рэшткі дробных грызуноў у пробах экскрэментаў сведчаць, што яны могуць уваходзіць у рацыён жывёлы. Запісы фотапастак паказваюць, што кошка, верагодна, больш актыўная ўначы.

Даследчыкі таксама апісалі новы падвід тыгравага ката ў перуанскай частцы Юнгас. Яму далі назву Leopardus tigrinus antisuyo — у гонар Антысуё, рэгіёна былой імперыі інкаў, дзе жыве гэтая жывёла.

Навукоўцы перадаюць вынікі даследавання Міжнароднаму саюзу аховы прыроды, які плануе асобна ацаніць пяць генетычных ліній тыгравых катоў. Гэта можа дазволіць больш дакладна вызначыць ступень пагрозы для кожнага віду. Напрыклад, цілкая пасля асобнай ацэнкі можа атрымаць статус віду, якому пагражае знікненне.

Лясы Юнгас лічацца адной з найбольш уразлівых экасістэм рэгіёна. Ім пагражаюць высечка лесу, пашырэнне сельскай гаспадаркі, пажары, выкліканыя чалавекам, і здабыча карысных выкапняў. Навукоўцы падкрэсліваюць неабходнасць аднаўляць пашкоджаныя пажарамі ўчасткі, захоўваць рэшткі натуральных лясоў і падтрымліваць сувязі паміж асобнымі месцамі пражывання жывёл.

Даследчыкі адзначаюць, што адкрыццё новага віду нават сярод добра вывучанай групы драпежнікаў паказвае: у свеце ўсё яшчэ існуе мноства невядомых навуцы жывёл. Некаторыя з іх могуць знікнуць яшчэ да таго, як людзі паспеюць іх выявіць.

• 8
• 0
• 0
• 0
• 1
• 0
• 0
• 0