Польшча ўнесла беларускага дальнабойшчыка ў спіс непажаданых замежнікаў. Ён нават пісаў прэзідэнту краіны

Каля года Сяргей ездзіў у рэйсы і не падазраваў, што знаходзіцца ў спісе непажаданых замежнікаў. Ён даведаўся пра гэта толькі тады, калі вырашыў змяніць працу. Яму пагражала дэпартацыя з Польшчы ў Беларусь, але вярнуцца на радзіму ён не мог з-за палітычнага пераследу. Сяргей расказаў Most, чым скончылася гэтая гісторыя.

У пачатку 2021 года Сяргей прыляцеў у Польшчу працаваць кіроўцам-міжнароднікам. Тады з-за пандэміі ў краіне дзейнічалі каранцінныя правілы.

Падчас кантролю ў аэрапорце Сяргею задалі пытанне пра каранцін, але калега сказаў, што для дальнабойшчыкаў ён не патрэбны. Сяргей мяркуе, што супрацоўнік адзначыў у сістэме, што ў яго ёсць месца для адбывання каранціну.

Прыехаўшы ў кампанію, дзе збіраўся працаваць, Сяргей аформіў дакументы. Да першага рэйса яшчэ быў запас часу, і ён адправіўся ў Беларусь. Але калі выязджаў з Польшчы, на мяжы яму паведамілі, што ён парушыў каранцін.

Сяргей адразу заплаціў штраф — каля 50 даляраў — і лічыў пытанне закрытым. А вярнуўшыся ў Польшчу, прыступіў да працы.

Праблемы ўзніклі праз год, калі ён вырашыў змяніць працу. Тады высветлілася, што з-за парушэння каранціну беларуса ўнеслі ў спіс замежнікаў, знаходжанне якіх у Польшчы непажаданае, і ў Шэнгенскую інфармацыйную сістэму (SIS). А польскія ўлады пачалі працэдуру анулявання дазволу на жыхарства.

Тады Сяргей звярнуўся да юрыстаў, і тыя падалі ў суд заяву, каб абскардзіць рашэнне пра ўнясенне ў SIS. Юрысты патлумачылі мужчыну, што пакуль справа разглядаецца, ён можа легальна знаходзіцца ў Польшчы.

— Але выязджаць за яе межы я не мог. Таму мне давялося сысці з фірмы, дзе я працаваў дальнабойшчыкам, і ўладкавацца ў мясцовую аўтамайстэрню,— кажа ён.

У лісце прэзідэнту напісаў: пра каранцін не ведаў, штраф за яго парушэнне заплаціў

Пакуль справа разглядалася ў судзе, Сяргей напісаў ліст тагачаснаму прэзідэнту Польшчы Анджэю Дуду і папрасіў умяшацца ў сітуацыю. У лісце ён падрабязна патлумачыў, чаму лічыць дзеянні чыноўнікаў неправамернымі.

— Я апісаў усё як ёсць: пра каранцін не ведаў, штраф за яго парушэнне заплаціў,— расказвае ён.

Неўзабаве з Сяргеем звязаліся з канцылярыі прэзідэнта. Там патлумачылі, што зварот перададуць у паліцыю па месцы жыхарства, і яна будзе разбірацца.

Адначасова Сяргей звярнуўся ў офіс Святланы Ціханоўскай — папрасіў разабрацца ў сітуацыі і патлумачыў, што ў выпадку дэпартацыі ў Беларусь яму пагражае палітычны пераслед: разам з жонкай ён удзельнічаў у пратэстах, да іх дадому прыходзілі міліцыянеры і папярэджвалі пра адказнасць за экстрэмізм.

«Я не ведаю, што адыграла сваю ролю»

Тады ж паліцыя Беластока пачала праверку ў дачыненні да Сяргея. Апыталі яго жонку.

— Я сам звязаўся з імі і прапанаваў прыехаць у аддзяленне, каб яны асабіста пераканаліся, што я нармальны чалавек: працую і нічога не парушаю. Але мне сказалі, што ў гэтым няма патрэбы, што гэта проста гутарка з паліцыяй, — успамінае мужчына.

У судовых пасяджэннях ён асабіста не ўдзельнічаў: яго прадстаўляў юрыст па даверанасці.

Пакуль ішлі працэдуры па справе, у красавіку 2024 года скончыўся тэрмін забароны на ўезд у Шэнгенскую зону. Каб пераканацца, што запісу больш няма ў SIS, Сяргей адправіў запыт у кампетэнтны орган Галоўнага праўлення паліцыі ў Варшаве. І атрымаў адказ: забарона знятая.

Паралельна ён падаў дакументы на новы часовы від на жыхарства на падставе працы ў аўтамайстэрні. А калі скончыўся тэрмін забароны, зноў знайшоў працу ў транспартнай кампаніі і прыклаў адпаведны дакумент да сваёй заявы на ДНЖ. У лістападзе 2024 года мужчына атрымаў новую карту побыту.

— Я не ведаю, што адыграла сваю ролю: праца юрыста, ліст прэзідэнту ці тое, што тэрмін забароны проста скончыўся. Але ў выніку я змог вярнуцца да працы дальнабойшчыкам і атрымаць на падставе працы новы дазвол на жыхарства,— кажа Сяргей.

• 6
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 1