«Mihiel i Ŭiljam»
Dva piśmieńniki zmahajucca za serca pieknaje pryhažuni. A raŭnivy muž źbirajecca pryhažuniu paviesić...
Pieknaja anhielskaja dama Leanor, zaručanaja z hišpanskim hiercaham, jedzie da svajho žanicha. Žanich – strachaludny j hłupy raŭniviec. Zatoje ŭ Leanor jość małady paluboŭnik Šekśpir; nieŭzabavie zamak naviedaje j mytar Mihiel Servantes. Chitraja hierainia prosić piśmieńnikaŭ skłaści dla jaje pjesu, zalacajecca da abodvuch – i vydaje ichnija tvory za svaje. Adzinaje, što zaminaje litaraturnamu flirtu – raŭniviec, jaki źbirajecca pryhažuniu paviesić…
Karcina Ines Parys – heta dziŭnaje spałučeńnie masavych skryžavalnikaŭ, kštałtu “Čužy suprać Drapiežnika”, kali dziela kasy vykarystoŭvajucca pazaciranyja brendy – i piaščotnaha halivudzkaha kiču. “Drakułami” i “Frankienštejnami” hišpanskaha skryžavalnika stajucca Mihiel i Ŭiljam, a bijahrafična-ramantyčnaja stužka “Zakachany Šekśpir” vyhladaje krynicaju teatralnych pryjomaŭ.
Słynnyja piśmieńniki, jakija ŭ žyćci nikoli nie sustrakalisia, zmahajucca za serca pryhožaj damy – i nat hieraična viartajuć joj załatyja padvieski (Dziuma krucicca ŭ damavinie).
Ale karcina lohkaja, niazmušanaja i nieabaviazkovaja. Aktory – Alena Anajia, Chuan Łuis Haljarda, Ŭił Kemp – trapnyja i daścipnyja; a rolu chitraj dueńji syhrała Džeraldzin Čaplin.
Samaje kaštoŭnaje ŭ filmie – detali i hratesknyja persanažy na epizodach: karlik u žabo, źbialełyja arystakratki, hrudastaja paluboŭnica, chałodnaja ciemra pałacu, śvinki, jak słuchačy pjesy. Ale hratesknyja detali nie vytyrkajucca j kiču nie zaminajuć.
Film – zvyšlohki kvazibajopik dla adnarazovaha prahladu j zabyćcia.
Kamientary