Sioleta spoŭniłasia 105 hadoŭ sa dnia abviaščeńnia Biełaruskaj Narodnaj Respubliki. Siońnia, 25 sakavika, biełarusy pa ŭsim śviecie adznačajuć Dzień Voli. Voś jak heta było ŭ Vilni.
Śviatočnyja mierapryjemstvy siońnia raspačalisia ŭ Vilni z cyrymonii ŭźniaćcia kala Siejma nacyjanalnaha ściaha Biełarusi — u honar Dnia Voli i mižnarodnaha Dnia salidarnaści ź Biełaruśsiu.
Paśla biełarusy naviedali na mohiłkach Rosy kienatafy aśvietnikaŭ, bratoŭ Antona i Ivana Łuckievičaŭ, jakija stajali la vytokaŭ BNR.
Z pramovaj tam vystupiła daśledčyca biełaruskich viaźniaŭ HUŁAHa Valeryja Čarnamorcava.
«Heta kienataf, sami mahiły tut pustyja, kali chto nie viedaje, — praviała jana karotkuju lekcyju dla prysutnych. — Ivan Łuckievič pachavany ŭ Zakapane, mahiła tam jość, ja tam była, ale, na žal, pomnik nie staić. Anton Łuckievič zahinuŭ u HUŁAHu. Jany faktyčna zasnavalniki ŭsiaho biełaruskaha ruchu z pačatku dvaccataha stahodździa. Bieź ich udziełu, voli, pracy, charyzmy navat nie było b siońnia hetaha dnia.
Druhoj Ustaŭnoj hramataj abviaščałasia stvareńnie Biełaruskaj Narodnaj Respubliki, ale jašče nie było niezaležnaści. Atrymałasia situacyja, što Miensk i Vilnia padčas Pieršaj suśvietnaj vajny byli padzielenyja frontam. Pamiž 9 sakavika i 25 sakavika front pierasunuŭsia. Źjaviłasia mahčymaść u Vilenskaha biełaruskaha kamiteta dasłać svaju delehacyju ŭ Miensk na čale ź Ivanam i Antonam Łuckievičami. Jany stali pierakonvać mienskuju Radu BNR u tym, što treba abviaścić niezaležnaść.
Sabraŭsia 24 sakavika ŭviečary schod, cełuju noč Łuckievičy pierakonvali ich pryniać losavyznačalnaje dla Biełarusi rašeńnie. Ź pieršymi promniami sonca adbyłosia hałasavańnie, dzie pieravažnaja bolšaść prahałasavała za niezaležnaść. Chtości ŭskliknuŭ, što ŭzychodzić sonca svabody.
Voli da niezaležnaści siońnia 105 hadoŭ. Jaje my siońnia i adznačajem. Hetyja ludzi pakłali ŭsio svajo žyćcio na adnaŭleńnie niezaležnaści. I ciapier toje ž samaje robiać ludzi, jakija siadziać u turmach, jakija zmahajucca na ŭkrainskim froncie. Usie pa miery svaich siłaŭ my nabližajem hetuju niezaležnaść. Dzie b my ni byli: Žyvie Biełaruś!»
«Žyvie viečna!» — adhuknulisia biełarusy.
Paśla ŭ kaplicy ŭšanavali pamiać pachavanych biełaruskich paŭstancaŭ 1863—1864 hadoŭ i praśpiavali himn «Pahonia».
Biełarusy paŭdzielničali ŭ aŭtaprabiehu ad Rosaŭ da Łukišskaj płoščy z bčb-ściahami. Sabrałasia kala 30 mašyn.
Na Łukišskaj płoščy adbyŭsia mitynh. Na im sabrałasia kala 350 čałaviek.
Padčas mitynhu pa inicyjatyvie «Dvary Vilni» dzieci i darosłyja malavali krejdaj vialiki bčb-ściah.
Na mitynhu z pramovaj vystupiŭ deputat Siejma Litvy Emanuelis Zinhierys.
Jon prakamientavaŭ «Našaj Nivie» zakonaprajekt, jaki pavinien prypynić pryjom zajaŭ ab atrymańni litoŭskaha hramadzianstva ad rasijan i biełarusaŭ, a taksama ŭskładniaje atrymańnie VNŽ nie pa humanitarnych pryčynach. Zakonaprajekt byŭ pryniaty litoŭskim Siejmam u pieršym čytańni.
«Ja nie razumieju, chto skazaŭ, što zakon pryniaty? Heta byli tolki pieršyja słuchańni. U demakratyi pryniaćcie zakona — heta doŭhi praces. Niesumnienna, u nas jość prablema, jak vyśvietlić, chto źjaŭlajecca łajalnym da Jeŭrasajuza. Ja razumieju, što na hod adkłaści atrymańnie hramadzianstva, — heta značyć, jašče raz pravieryć. Ale my možam heta zrabić inšymi sposabami.
Darečy, nie vielmi etyčna ŭ adnoj prapanovie, paśla koski, ukazvać i biełarusaŭ, i rasijan. Vielmi šmat biełarusaŭ, jakija zmahajucca na baku Ukrainy, hetyja ludzi ratujuć prystojnaść i dušu biełaruskaha naroda.
Supraciŭ biełarusaŭ bolš bačny dla ŭsiaho śvietu. U rasijan my bačym absalutna raźbitaje stanovišča cudoŭnych ruskich demakrataŭ, jakija faktyčna razhromlenyja apryčnikami Pucina.
Zakon u našym parłamiencie budzie vypraŭleny, jon nie budzie mieć nijakaha niehatyŭnaha staŭleńnia da vas».
Taksama z pramovami padčas mitynhu vystupili kiraŭnica centra «Dapamoha» Natalla Kalehava, hałoŭnaja redaktarka «Chartyi-97» Natalla Radzina.
Śviatočny mitynh zaviaršyŭsia śpievami i vokličam «Žyvie Biełaruś!».
Čytajcie taksama:
Ciapier čytajuć
Stali viadomyja žachlivyja abstaviny śmierci byłoha vučonaha sakratara Instytuta historyi. Jamu było 45 hadoŭ23
Stali viadomyja žachlivyja abstaviny śmierci byłoha vučonaha sakratara Instytuta historyi. Jamu było 45 hadoŭ
Jaje nie chacieli brać u muzyčnuju škołu, a ŭ 14 jana syhrała ŭ Karniehi-chole ŭ Ńju-Jorku. Biełaruskaja skrypačka — pra žyćcio ŭ Łondonie, zarobki i čym skrypka Stradyvary za 14 miljonaŭ jeŭra adroźnivajecca ad zvyčajnaj1313
Kamientary