Vydaviectva «Altiora» na zamovu i ŭ supracy z muziejem Jakuba Kołasa padrychtavała i vydała faksimilnaje vydańnie knihi Kanstancina Mickieviča (Jakuba Kołasa) «Mietodyka rodnaje movy», jakaja ŭpieršyniu vyjšła ŭ 1926 hodzie, paviedamlaje sajt Bellit.info.
Knihu, jakaja jość častkaj biełaruskaj kulturnaj i movaznaŭčaj spadčyny, prezientavali ŭ muziei paeta. Pa słovach hałoŭnaj zachavalnicy fondaŭ muzieja, praŭnučki kłasika biełaruskaj litaratury Vasiliny Mickievič, kab uznavić knihu takoj, jakoj jaje trymaŭ u rukach aŭtar, spatrebiłasia dva miesiacy.
«Aryhinalnaje vydańnie było amal stohadovym, tamu praca ź im patrabavała asablivaj uvažlivaści. Staronki mieli naturalnyja ślady času: paciamnieńni, niaroŭnaści, drobnyja defiekty, asablivaści staroha druku. My raspaznali tekst i staranna jaho pravieryli, — tłumačać u vydaviectvie. — Heta było nie zusim prostaj zadačaj, bo jakaść zychodnych staronak patrabavała dadatkovaj ručnoj pracy. Asobna my sačyli za tym, kab radki ŭ novym vydańni raźmiaščalisia tak, jak u aryhinale. Dla faksimilnaj knihi heta pryncypova: źmianić pieranosy, intervały abo rytm staronki — značyć stracić častku histaryčnaj dakładnaści».
Dla vydańnia byŭ śpiecyjalna padabrany šryft, maksimalna padobny da šryftu aryhinalnaj knihi 1926 hoda. Fon staronak taksama imituje sastarełuju papieru.
«My radyja, što zmahli razam z muziejem Jakuba Kołasa dakranucca da historyi biełaruskaj knihi i biełaruskaj movy. Dla nas heta była nie prosta zamova, a praca z pamiaćciu, spadčynaj i pavahaj da aryhinalnaha vydańnia», — adznačyli ŭ vydaviectvie.
Ciapier čytajuć
Padpałkoŭnika z fakulteta vajskovaj raźviedki sudziać za «zdradu dziaržavie» pa spravie, jakaja vyhladaje palityčnaj. Što pra jaho viadoma?6
Kamientary