Jon byŭ piśmieńnikam i vynachodnikam, uładalnikam 13 patentaŭ.
Aleś Kłyška naradziŭsia 8 sakavika 1948 hoda ŭ Minsku. Skončyŭ Biełaruski politechničny instytut, byŭ kandydatam techničnych navuk, vynachodnikam, mieŭ 13 patentaŭ na vynachodnictva ŭ halinie ekałahična čystych technałohij i achovy navakolnaha asiarodździa, aŭtar 113 navukovych publikacyj.
Aŭtar knih «Ad karanioŭ da krony» (dva vydańni) (2002, 2004), «Dalokaje — blizkaje» (2004), «Abiaroh» (2008), «Minskaja ziamla» (2010), «Daravalnaja niadziela» (2010), «Minskaja ziemla. Siemiejnyj archiv» (2011), «Siamiejnaja čytanka» (2013), «Sustreča» (2014).
U saaŭtarstvie ź inakam Mikałajem (Aleham Biembielem) vydaŭ knihi «Žyrovickija kamiani» (2006), «Šlach da Žyrovičaŭ» (2007), «Žyrovickaja pastaral» (2012), «Zvanica» (2016).
Ukłaŭ histaryčnuju knihu pra Minsk «Sčasťje mojo… Dnievniki Iosifa Hołubieva. 1916-1923 hh.» (Mn., 2002).
Padrychtavaŭ i vydaŭ film pa historyi Minska «Minskaja ziamla», a taksama šerah aŭdyjoknižak i muzyčnych stužak. Žanaty, maje syna i dačku, čatyroch unukaŭ.
«Usie jaho vialikija tvory naradzilisia ŭ čas mocnaj jaho chvaroby, kali jon byŭ prykuty da paścieli», — napisali jaho siabry ŭ fejsbuku.
Śpiecsłužby atrymali dostup da pierapiski ŭ Signal, choć sama prahrama ŭžo była vydalenaja. Toje samaje mahło być i z TH. Jak tak i jak zaścierahčysia?22
Kamientary