«Nie chočuć razumieć, što heta vajna!» Łukašenka vykazaŭ pretenzii paciarpiełym ad bury
Jon zajaviŭ, što jość ludzi, jakija nie chočuć palcam pavarušyć, a čakajuć, što ŭsio zrobić dziaržava.
Łukašenka na sielektarnaj naradzie paraŭnaŭ urahan, jaki prajšoŭsia pa Homielščynie na vychodnych, z vajnoj biez stralby.
Jon raskrytykavaŭ čynoŭnikaŭ, nazvaŭšy ahidnaj pracu pa likvidacyi nastupstvaŭ niepahadzi ŭ pieršyja dni. Sa słoŭ Łukašenki, vyraznaj «vajskovaj» reakcyi z boku dziaržavy nie było, zreahavali na buru tolki enerhietyki, piša BiełTA.
Łukašenka zajaviŭ, što mieŭ znosiny ź ministrami i čynoŭnikami štodnia ŭ «režymie dopytaŭ» i pryznaŭ, što ludzi kryŭdziacca.
Adnak, jon taksama vykazaŭ pretenzii i ŭ adras žycharoŭ paciarpiełych rajonaŭ.
«Ludzi nie chočuć razumieć, što heta nadzvyčajnaja situacyja. Vajna prosta, tolki niama stralby z aŭtamataŭ i kulamiotaŭ. Toje samaje i na vajnie. I nichto nie zadajecca pytańniem: a što ty zrabiŭ dla taho, kab pieraadoleć hetuju katastrofu?» — zajaviŭ Łukašenka.
Jon nazvaŭ sapraŭdnymi mužykami tych ludziej, jakija dapamahajuć słužbam raźbirać zavały. Adnak adznačyŭ, što jość i takija, jakija čakajuć, što ŭłady vyrašać usie prablemy, i palcam nie varuchnuć.
«Heta maje pretenzii jak prezidenta da ludziej. Ale ž, kali ŭ cełym pahladzieć, jość masa niedachopaŭ. Heta naša chvaroba: bravurnyja dakłady — voś tam dobra, tam dobra. Navošta vy mnie chłusicie?» — spytaŭ Łukašenka ŭ čynoŭnikaŭ.
I papiaredziŭ, što ŭsie dakłady jon pierapravieryć.
Ciapier čytajuć
Stała viadomaja asoba rabočaha «Biełaruśkalija», jaki zahinuŭ pry abrušeńni hornaj parody1
Kamientary