Heta čarhovy incydent takoha tołku. Vinavatych u raniejšych dahetul nie znajšli.
Na budynku EHU nieviadomy čyrvonaj farbaj napisaŭ «Biełaruskim univiersitetam moža kiravać tolki biełarus!» i «Vilnia naša!»
«U nadpisy zaŭvažna, što ŭ słovie «tolki» zamiest «i» spačatku była napisana «o», a ŭ słovie «kiravać» piacielka ŭ litary «c» vyhladaje jak piacielka ŭ litoŭskaj «ų», — raskazaŭ «Našaj Nivie» čytač.
Akramia taho, zaŭvažna, što aŭtar nadpisu nie viedaje, jak pisać kiryličnuju litaru «b», jakoj niama ŭ litoŭskaj movie — aŭtar piša jaje jak ličbu «6».
Pieranosy i prabieły taksama zrobleny tak, byccam čałaviek nie razumieje sensu słoŭ, jakija piša.
U Vilni rehularna na biełaruskich ustanovach źjaŭlajucca pravakacyjnyja antybiełaruskija i antylitoŭskija nadpisy.
Naprykład, 5 listapada letaś apahanili dźviery biełaruskaj ustanovy «Karčma 1863», a nočču 26 kastryčnika byŭ padpał dźviarej Biełaruskaha doma. Taksama akty vandalizmu ŭčynialisia suprać kramy «Kropka», jakuju trymaje były palitviazień ź Biełarusi, i kaplicy biełaruskaj pravasłaŭnaj parafii Kanstancinopalskaha patryjarchata, kala ofisa «Dapamohi» i na ścianie kala EHU. Taksama niadaŭna była apahanienaja mahiła kalinoŭca Alaksandra Caruka na vilenskich mohiłkach.
Počyrki niekatorych nadpisaŭ padajucca padobnymi.
Palicyja tak nikoha i nie znajšła.
«Nadzieja Ściapanaŭna». Mikita Najdzionaŭ apublikavaŭ paemu, jakaja naradziłasia ŭ Žodzinskaj turmie. Takoha paetyčnaha epasu ŭ biełaruskaj paezii XXI stahodździa jašče nie było66
Kamientary
Nikoha nie znajšli, bo nie chočuć šukać. Ja tak dumaju. Bo nadpisy vidavočna robić nie biełarus, biełarus tak nikoli nie napiša. Ź litoŭskaj zakaručkaj.
Liču, što treba zrabić ekśpiertyzu počyrkaŭ. Praŭda litoŭskaja palicyja, zdajecca, nie choča hetaha rabić.