«Bol doŭhi čas byŭ dla tvorčaści pieravahaj, a nie niedachopam». Hurt Nochy ładzić pieršy solny kancert

— Hurt Nochy — heta vy i Pavieł Vialička, histaryst, saŭnd-pradziusar i vaš muž, tak? Jakoj była evalucyja hurta?

— Z Pašam my znajomyja paŭžyćcia — z 2009-ha. Akurat tady ja pastupiła ŭ muzyčny kaledž imia Hlinki ŭ Minsku. Razam vučylisia (ja — na narodna-charavym adździaleńni, Paša — na džazava-estradnym) i nabyvali muzyčnyja navyki. Siabravali, muzykavali, ažanilisia. Sumiesnuju tvorčaść my pačali dzieści ŭ 2017-2018 hadach. Pieršy albom («Simbiotičieski») vyjšaŭ u 2019-m. Choć fidbek byŭ dobrym, nie liču jaho śviadomym: chutčej toj albom byŭ zrobleny dla taho, kab namacać siabie i razahnacca.

Potym była vymušanaja tvorčaja paŭza, naviejanaja niespryjalnymi dziaržaŭnymi abstavinami i vajnoj va Ukrainie. U 2023-m vyjšaŭ druhi albom «Cichi akijan», jaki ja liču ŭžo śviadomym. Ciapier pačynajem novy etap raźvićcia hurta solnym kancertam.

— Čamu da solnika sprava dajšła tolki ciapier?

— Kab rabić kancert, treba razumieć, što na jaho pryjduć ludzi. Zaraz my adčuli, što aŭdytoryja jość i pakrysie dadajecca. Heta budzie probny nievialički vystup u zale na 40 miescaŭ, kab zrazumieć, jakija pa maštabie kancerty nam možna ładzić u budučyni. I na jakich placoŭkach. Prychodźcie, kali łasačka.

— Jak by vy apisali aŭdytoryju hurta Nochy?

— Słuchajcie, u nas pop-muzyka, tamu prychilniki samyja roznyja.

Pavialičyć

— Vy kampazitarka i śpiavačka, a chto piša teksty dla piesień?

— Aŭtarka słovaŭ našych piesień taksama ja. A Paša, darečy, jašče i videamejkier.

— Dzie vy ciapier znachodziciesia?

— Žyviem i pracujem u Varšavie.

— Jak pierajezd i žyćcio ŭ novaj krainie paŭpłyvali na vašuju tvorčaść?

— Bol doŭhi čas byŭ dla majoj tvorčaści pieravahaj, a nie niedachopam. Pieršy raz u žyćci źjavilisia pihułki dla mozhu. A voś Paša na stabilnym zbolšaha. I dobra.

— Hurt Nochy dla vas što?

— Kaniešnie, prosta zabava. Žartuju. Nie, dla nas heta praca, jakuju my vielmi lubim i bieź jakoj žyć nie možam. Mahčyma, mała chto vieryć, što muzyka moža być surjoznaj prafiesijaj, ale paviercie — moža.

— Jakija miescy ŭ Biełarusi i za jaje miežami dla vas samyja «muzyčnyja»?

— Samaje muzyčnaje miesca znachodzicca ŭ majoj hałavie. Mienavita tam hučać miełodyi, naradžajucca rytmy i słovy. Ale taksama byŭ pakoj u mienskaj kvatery — z fartepijana. A zaraz u varšaŭskaj — z fartepijana. Važna, kab instrumient byŭ pobač. Kab z hałavy dy adrazu ŭ palcy pajšło. A potym i ŭ vušy słuchačoŭ.

— Jakija śviaty dla vas jak dla aŭtarki tancavalnych piesień samyja lubimyja?

— Novy Hod lubim, choć heta śviata maje relihijny pačatak, a my ludzi nie relihijnyja. Hetaje śviata abjadnoŭvaje ludziej pa ŭsim śviecie, niezaležna ad movy i kultury. Zrazumieła, jość roznyja tradycyi i vieravańni, adnak dla bolšaści heta momant novaha adliku, mahčymaść pačać novy etap u žyćci — pad huki muzyki i viesiałości.

Pavialičyć

Akramia Novaha Hoda mnie, naprykład, blizkaje Kupalle. Dla mianie heta śviata ahniu, žarści i tajamnicy. U im jość niešta pieršabytnaje, dzikaje i haračaje. Vohnišča, čaradziejstva, kvietki, pošuki kachańnia — heta pahanskaja mahija praciahvaje začaroŭvać i siońnia.

Kvitki na pieršy solny kancert Nochy (28 krasavika, Varšava) možna nabyć tut.

• 2
• 0
• 1
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0