«Nam zdavałasia, što my mieli spravu z surjoznymi ludźmi». Ejsmant pakryŭdziłasia na publikacyju Šustera
Pres-sakratarka Łukašenki Natalla Ejsmant raskazała Biełaruskamu telebačańniu pra toje, jak rychtavałasia intervju jaje šefa amierykanskamu vydańniu Time. I choć Ejsmant, prachodžvajučysia z supracoŭnicaj BT u interjerach Pałaca Niezaležnaści, starałasia pakazać, što ŭsio prajšło pa płanie, adna kinutaja joj fraza śviedčyć pra toje, što ŭ vyniku atrymałasia nie zusim toje, što čakałasia.
Možna mierkavać, što Łukašenka i jahonaje atačeńnie najbolš niezadavolenyja tym, što žurnalist Sajman Šuster nie abmiežavaŭsia padrychtoŭkaj samoha intervju jak takoha, a paralelna z hetym padrychtavaŭ taksama vialiki tekst, u jakim davoli padrabiazna raskazaŭ pra toje, jak jano zdymałasia, apisaŭšy taksama ahulny palityčny kantekst.
Ejsmant raskazvaje prapahandystcy z BT pra toje, što na intervju z Łukašenkam vystrojvajecca čarha, a Time byŭ vybrany z šerahu inšych tamu, što źviarnuŭsia samym pieršym. Miž tym Šuster u svaim tekście raskazvaje, što inicyjatyva adnosna intervju, naadvarot, pachodziła ad biełaruskaha boku. Bolš taho — za toje, kab amierykancy pahavaryli z Łukašenkam, u Minsku byli hatovyja vydańniu navat zapłacić i śpiecyjalna pryceńvalisia.
Natalla Ejsmant, zhadvajučy pra toje, što paśla zapisu intervju žurnalist paprasiŭ dva tydni na toje, kab jaho padrychtavać i vystavić, kinuła, havoračy pra zhodu na heta, frazu:
«Nam zdavałasia, što my mieli spravu z surjoznymi ludźmi».
Sama jana raźvivać hetu temu dalej nie stała, ale za jaje heta zrabili praŭładnyja prapahandysty, z kamientaroŭ jakich vidać, što dziejańni Šustera łukašystaŭ surjozna začapili. Prytym prapahandysty pa svajoj zaviadzioncy nie źviartalisia da ezopavaj movy, a havaryli ŭsio, jak zvyčajna ŭ ich vodzicca, całkam adkryta i navat pa-chamsku.
U telehram-kanale «Žoŭtyja źlivy» pracytavali hetuju samuju frazu Ejsmant i dali da jaje svoj raźniavoleny kamientaryj, jaki rasšyfroŭvaje, što mienavita jana mieła na ŭvazie:
«Tet-a-tet z Baćkam žurnalist kruciŭsia vazielinavym ujunom, ale drukavanaja viersija dla amierykancaŭ była krychu inšaj, miakka kažučy».
Jašče bolš rezkim byŭ Ryhor Azaronak:
«Naprydumlaŭ tam, što pa typu tam jamu chtości telefanavaŭ, tam jašče čahości. Siomačka, nu tak nie treba! Chłusić-to tak nie treba, Siomačka! Što za kazły! Što za kazły? Ciabie prezident sustrakaje, ščyra tabie raskazvaje niešta».
«Pra sustreču Łuku zaŭsiody prasili pieradać Pucinu». Šuster raskazaŭ, jak Łukašenka prapanoŭvaŭ svaje pasłuhi amierykancam
«Vielmi zakłapočanyja». Łukašenka raskazaŭ, jak na jahonyja sproby pieramaŭlacca z amierykancami reahujuć u Rasii
Łukašenka: Kali ŭstupić u vajnu z Ukrainaj, Biełaruś nie zmoža ŭtrymać front
Łukašenka: Tramp — bałbatun, ranicaj havoryć adno, viečaram robić inšaje
Łukašenka pra mahčymaść bałatavacca na jašče adzin termin: Trampu chutka 80, i jon prystojna vyhladaje
Ciapier čytajuć
Minski školnik praspaŭ prypynak. Ale kiroŭca aŭtobusa davioz jaho dadomu!1
Minski školnik praspaŭ prypynak. Ale kiroŭca aŭtobusa davioz jaho dadomu!
«Čamu ja pavinien dakazvać, što nie darmajed?» Pradprymalnika z Homiela pamyłkova zapisali ŭ niezaniatyja — jon daviedaŭsia tolki paśla vializnych rachunkaŭ za kamunałku2424
Kamientary