U biełaruskuju pryrodu paśla bolš jak 35 hadoŭ viarnuŭsia janot-pałaskun. Pra heta paviedamiŭ vydańniu «Smartpres» staršy navukovy supracoŭnik Centra pa bijaresursach NAN Biełarusi Pavieł Vielihuraŭ.
Pavodle słoŭ navukoŭca, ślady žyvioliny znajšli ŭ pojmie raki Biarezina na terytoryi Iŭjeŭskaha rajona, a fotapastka zafiksavała samoha janota.
Raniej u hetym samym rehijonie na darozie znajšli źbitaha janota, što i vyklikała cikavaść daśledčykaŭ. Jak adznačaje Pavieł Vielihuraŭ, hetyja fakty śviedčać pra toje, što ŭ Biełarusi mahła sfarmiravacca papulacyja hetaha vidu. Ciapier śpiecyjalisty płanujuć nazirańni, kab vyznačyć kolkaść, areał i tendencyi raźvićcia janotaŭ-pałaskunoŭ.
Pachodžańnie hetych žyvioł pakul nieviadomaje: jany mahli trapić u pryrodu jak z pryvatnych valjeraŭ, tak i pryjści z susiednich krain, dzie vid užo zamacavaŭsia.
Viartańnie janota-pałaskuna — nie tolki cikavaja navukovaja padzieja, ale i ekałahičnaja prablema. Hety vid moža škodzić miascovym ekasistemam, vyciaśniajučy karennych žyvioł. Tamu, jak adznačyŭ Pavieł Vielihuraŭ, treba kantralavać jaho kolkaść i nie dapuskać šyrokaha raspaŭsiudžvańnia.
U XX stahodździ janotaŭ-pałaskunoŭ zavieźli ŭ Jeŭropu z Paŭnočnaj Amieryki dziela pušnoha promysłu. U Biełarusi ich vypuskali ŭ pryrodu ŭ siaredzinie minułaha stahodździa, ale apošnija nazirańni ŭ dzikaj pryrodzie naležać jašče da 1980‑ch hadoŭ. Z taho času vid ličyŭsia źnikłym z faŭny krainy.
Kamientary