U minskich škołach uviali ekśpierymientalnaje mieniu z novaj čverci. Što źmianiłasia?

Paśla niadaŭniaj narady ŭ Łukašenki, dzie abmierkavali školnaje charčavańnie, u Minsku kardynalna pierahledzieli pieralik straŭ, prapanavanych navučencam u stałovych.

— Z novaj čverci ŭviali ekśpierymientalnaje mieniu. U jaho ŭklučyli toje, što dzieci čaściej za ŭsio jaduć doma, — raskazała dyrektar Kambinata školnaha charčavańnia (KŠCH) Ludmiła Krupskaja.

Pierš za ŭsio, surjoznyja źmieny źviedaŭ racyjon 5— 11‑ch kłasaŭ. U mieniu padletkaŭ uklučyli syrniki, blinčyki, pielmieni. Pačatkovaja škoła i raniej atrymlivała hetyja stravy.

— Akramia taho, źnizili kolkaść sałataŭ: ich dzieci nie vielmi lubili. U jakaści alternatyvy prapanujem harodninu porcyjami, — adznačyła Krupskaja.

U ekśpierymientalnym mieniu taksama źjaviacca zapiečanyja buterbrody (z kaŭbasoj, syram, pamidoram). Jašče adno novaŭviadzieńnie: sok buduć davać u parcyjonnaj upakoŭcy, a nie raźlivać pa šklankach, jak raniej.

— Dzicia moža vypić jaho nie adrazu paśla abiedu, a na praciahu navučalnaha dnia, uziaŭšy z saboj. Novaje mieniu ŭ škołach dziejničaje z paniadziełka. I možna adznačyć, što ideja z sokam dzieciam pryjšłasia pa dušy, — padzialiłasia dyrektar KŠCH.

U pieralik straŭ vosieńskaha siezona ŭklučyli i ŭžo lubimyja pazicyi. Tak, kali pielmieni vučni pieršych — čaćviortych kłasaŭ raniej atrymlivali raz u dva tydni, to zaraz hetaja strava budzie va ŭsich školnikaŭ kožny tydzień. Biezumoŭna, zastalisia i kurynyja šašłyčki.

U KŠCH upeŭnieny, što spadabajecca dzieciam i navinka — «Bulba zapiečanaja z tamatnym sousam». Jon addalena nahadvaje papularnyja ŭ dziaciej bulbianyja dolki pa-viaskovamu z kietčupam. Praŭda, pry hatavańni stravy ŭ školnaj stałovaj užyvajuć pryncypy dziciačaj dyjetyki: nijakaha fryciuru i sous biez vocatu.

U mieniu amal nie zastałosia katlet. Svaje pazicyi zachavała tolki «Paparać» (z kurynaha file z syram). Zatoje buduć adbiŭnyja sa śvininy, stravy z kurynaha ściahna.

— Kožny dzień my zdymajem probu straŭ, jakija prapanujucca školnikam. Bolš za toje, piedahohi sami abiedajuć u stałovaj, — skazaŭ dyrektar himnazii №29 Hieorhij Kušniaroŭ.

Havoračy ab smakavych pieravahach sučasnych dziaciej, dyrektar zaŭvažyŭ: dzieci lubiać toje, što pryvykli jeści doma. Usio radziej u siemjach hatujuć raznastajnyja kašy. Niekatoryja vučni nie zaŭsiody mohuć vyznačyć ich nazvy, błytajuć piarłovuju i pšaničnuju.

Ale zusim admovicca ad kaš u školnym racyjonie nielha. Jany — krynicy karysnych vuhlavodaŭ, jakija nieabchodnyja junamu arhanizmu.

— Pakinuli ŭ mieniu tolki rysavuju i hreckuju, — zaŭvažyła Krupskaja.

Da pačatku pierapynku — ličanyja chviliny. Na stałach užo rasstaŭleny stałovyja prybory i posud. Na talerkach raskładziena porcyjami tolki vareńnie.

Kali ŭvajšli pieršyja junyja naviedvalniki, rabotniki charčabłoka stali padvozić na vazkach z haračymi syrnikami i adrazu razdavać porcyi.

Darečy, u vosieńskim mieniu adsutničajuć makarony.

— U čat-bot pastupali narakańni ad baćkoŭ ab tym, što jany časta chałodnyja. I siońnia ich dzieciam nie prapanujem, — zaŭvažyła Krupskaja. — My źmianili nie tolki mieniu, ale i padychody ŭ padačy straŭ. Ježu dzieciam raskładvajuć faktyčna pierad samym ich prychodam. Dla hetaha dziažurnyja i supracoŭniki charčbłoka na vazkach arhanizujuć padvoz haračych straŭ u zakrytym posudzie prosta da stałoŭ. U škołach, dzie napaŭnialnaść nie takaja vysokaja, prapanujem atrymlivać svaju porcyju na linii razdačy. Dzieści dadali kolkaść dziažurnych. Starajemsia padavać haračyja stravy za dźvie-try chviliny da prychodu dziaciej.

• 1
• 0
• 0
• 1
• 0
• 0
• 0
• 0