80‑hadovaja babula z Udmurcii dvojčy pryjazdžała ŭ Minsk pa zadańni machlaroŭ
Machlary patelefanavali joj ad imia supracoŭnikaŭ FSB i prapanavali apłačvajemuju padpracoŭku. Treba było źjeździć u Biełaruś i pryvieźci pasyłku.
Piensijanierka z rasijskaha rehijona na Vołzie, pavodle jaje słoŭ, nie viedała pra źmieściva pieradačy i nie zdahadvałasia, što ŭdzielničaje ŭ machlarskaj schiemie, paviedamlaje «Milicyja Minska».
Pieršy raz žančyna vykanała zadańnie i paśpieła vyvieźci za miažu kala 15 tysiač dalaraŭ, atrymanych ad pažyłoj minčanki.
Zatym znoŭ viarnułasia ŭ Minsk i kala Opiery sustrełasia z žančynaj, jakaja pa kodavym słovie «businka» pieradała joj kala 30 tysiač rubloŭ.
Paśla hetaha kurjer była zatrymanaja. Hrošy kanfiskavanyja i buduć viernutyja ŭładalnicy.
Abiedźvie paciarpiełyja byli padmanutyja telefonnymi afierystami i dumali, što nibyta dekłarujuć svaje źbieražeńni ŭ Nacbanku.
Ciapier čytajuć
«Kali b nie «Viasna-1996, my b byli Tatarstanam». 30 hadoŭ tamu biełarusy ŭžo pratestavali suprać Łukašenki i Rasii — jak heta było14
Kamientary