Babaryka: Da svajho vyzvaleńnia ja ŭvohule nie bačyŭ Ivana Kraŭcova. Nie viedaju, što jon rabiŭ
«Skazać, što jon niejak upłyvaje [zaraz]… Nu, składana [tak] skazać». U novym vypusku «TOKu» Viktar Babaryka adkazaŭ na pytańnie, chto nasamreč maje na jaho ŭpłyŭ.
Kali Franaka Viačorku pryniata ličyć šerym kardynałam Śviatłany Cichanoŭskaj, to ŭ kamandzie Viktara Babaryki i Maryi Kaleśnikavaj takaja rola čaściakom prypisvajecca Ivanu Kraŭcovu. Ci sapraŭdy heta tak? Pra heta viadučaja Nasta Roŭda zapytałasia ŭ samoha Babaryki.
Palityk zaśmiajaŭsia ŭ adkaz.
«Heta pytańnie ŭ mienšaj stupieni da mianie. Čamu? Tamu što Ivana Kraŭcova ja nie bačyŭ až da śniežnia minułaha hoda ŭvohule. Tamu, što jon rabiŭ, ja nie viedaju».
«Vy nikoli ŭ žyćci nie sustrakalisia da vašaha vyzvaleńnia?» — ździviłasia Nasta Roŭda. Bo Ivan Kraŭcoŭ usio ž apošnija piać hadoŭ vystupaŭ jak hołas kamandy Viktara Babaryki, pakul palityk byŭ za kratami.
«Nu adkul ža ja viedaŭ [raniej pra jaho]», — pryznaŭsia Viktar Babaryka.
Kamientujučy dziejnaść Kraŭcova i Antona Radniankova, jakija prezientavali intaresy «babarykancaŭ» u emihracyi, Babaryka akreśliŭ evalucyju svajoj kamandy.
«Umoŭna kažučy, byŭ štab Babaryki 1.0 — heta z umoŭnaha 12 maja pa 18 červienia [2020-ha]. Potym była viersija štaba 2.0 — heta z 18 červienia pa 7 vieraśnia [2020-ha], kali zatrymali Mašu. Potym viersija štaba Babaryki 3.0 — z zatrymańnia Mašy i da našaha vyzvaleńnia. I ciapier (…) heta farmavańnie štaba 4.0».
«Na kožnym z etapaŭ byli svaje zadačy, byli svaje ludzi, i jany niejak ich vyrašali. Asnoŭnymi dziejučymi asobami ŭ pieryjad, kali zatrymali mianie i Mašu, zastalisia ludzi, jakija praciahvajuć toje, što pačynałasia jašče ŭ štabie 1.0. I Ivan Kraŭcoŭ, i Anton Radniankoŭ (i nie tolki jany) — heta ludzi, jakija nasamreč praciahvali hetuju spravu», — adznačyŭ palityk.
Na pytańnie, ci ŭpłyvaje Kraŭcoŭ na jaho siońniašnija rašeńni, Babaryka adkazaŭ:
«Byŭ pieryjad, kali my naohuł ničoha nie havaryli. Umoŭna kažučy, ni ja, ni Maša. Potym Maša pačała kazać, ciapier pačynaju kazać ja. Ja pačynaju kazać, ale Ivan u hety čas znachodzicca, kali ja pravilna razumieju, u adpačynku. Tamu skazać, što jon niejak upłyvaje… Nu, składana skazać».
Tym nie mienš Babaryka padkreślivaje, što prysłuchoŭvajecca da mierkavańniaŭ tych, chto pracavaŭ usie hetyja hady. Pryčym koła jaho kamunikacyi nie abmiažoŭvajecca tolki štabam:
«U mianie vielmi šmat sustreč z pradstaŭnikami biznesu. Vy viedajecie, što ja sustrakaŭsia i z Ofisam Śviatłany Cichanoŭskaj. (…) My sustrakalisia i z Pał Pałyčam [Łatuškam]. Pierasiakalisia z palityčnymi dziejačami ŭ Jeŭropie».
«Možna luboha ź ich nazvać častkaj voś hetaha abjadnanaha «šeraha kardynała», jaki na mianie niejkim čynam upłyvaje. Biezumoŭna, upłyvaje, tamu što ja ŭsie hetyja mierkavańni čuju», — ličyć palityk.
Adnak, niahledziačy na takuju vialikuju kolkaść ludziej, da mierkavańnia jakich jon prysłuchoŭvajecca, Babaryka adznačaje:
«Jak i z pazicyjaj pa pres-kanfierencyi [va Ukrainie], tak i tut. Kali ja niešta vykazvaju, to heta ŭžo maja pazicyja. Jana składvajecca ź mierkavańniaŭ mnohich, ale kali ja jaje ahučyŭ, to heta ŭžo maja pazicyja i ja za jaje niasu adkaznaść. Tak ja pryvyk zaŭsiody.
Tamu mahu dakładna skazać, što ŭsie mierkavańni, u tym liku Ivana, Antona, Mašy, i Pał Pałyča, i Śviatłany, i Franaka Viačorki — usie jany, biezumoŭna, układvajucca ŭ majoj hałavie i ŭličvajucca pry farmavańni majoj pazicyi. Ale dakładna: ja nie ahučvaju nivodnaje ź ich».
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆCiapier čytajuć
«Ja jab*n, tamu i pajšoŭ». Małady biełarus kinuŭ ciažarnuju žonku i pajechaŭ na vajnu, paśla zdradziŭ joj dyj zahinuŭ8
«Ja jab*n, tamu i pajšoŭ». Małady biełarus kinuŭ ciažarnuju žonku i pajechaŭ na vajnu, paśla zdradziŭ joj dyj zahinuŭ
ŠI-hienieracyju ŭ videahulniach krytykavali, a ciapier zachaplajucca. Źlitaja technałohija ad NVIDIA pieratvaraje staryja hulni ŭ sapraŭdny kiniematohraf44
ŠI-hienieracyju ŭ videahulniach krytykavali, a ciapier zachaplajucca. Źlitaja technałohija ad NVIDIA pieratvaraje staryja hulni ŭ sapraŭdny kiniematohraf4
«Tekst prysiahi prahučaŭ tady dvojčy». Statkievič padzialiŭsia ŭspaminami pra prysiahu biełaruskich vajskoŭcaŭ u 1992 hodzie na Dzień bitvy pad Oršaj1818
Kamientary
Heta pisaŭ Ivan Kraŭcoŭ. I heta nie adzinaja padobnaja dumka. A ciapier pryhadajcie dumku Łuki pra dźvie vialikija movy.