«Kałos na hlinianych demahrafičnych nahach».
Ekanamist Leŭ Lvoŭski bolš niebiaśpiečnaj za Rasiju krainaj ličyć Kitaj. U pieradačy «Hadzińničak cikaje» jon tłumačyć svoj punkt hledžańnia:
«Ja pierakanany, što tyja pracesy ŭnutranyja, jakija pryviali Rasiju da hetaj vajny, u Kitai jany ŭsie jość, i jašče pamnožanyja na 10. (…) Kitaj — heta taki kałos na hlinianych demahrafičnych nahach, heta hihanckaja kraina z supierstarejučym nasielnictvam z-za palityki adnaho dziciaci, jakaja ŭ ich doŭha praciahvałasia. Kitaj — heta kraina, naturalna, aŭtakratyčnaja, dzie za apošni čas usie pryvykli z kožnym hodam žyć lepš i lepš, usie pryvykli da ekanamičnaha rostu, tamu nichto nie staviŭ pad pytańnie dziejańni tavaryša Si Czińpina. I jak tolki heta ŭsio pačnie łamacca, kali pačnucca prablemy z demahrafičnaj nahruzkaj, z tym, što niama ekanamičnaha rostu, to na što budzie hatovy iści ŭrad Kitaja, kab niejak adciahnuć uvahu naroda…»
«Jany zachopiać Tajvań», — zaŭvažyŭ Šrajbman i dadaŭ, što na hetym vajenny pachod Kitaja skončycca.
Lvoŭski ź im nie pahadziŭsia, adznačyŭšy, što ŭ Kitaja šmat sprečnych terytoryj z susiedziami.
Ciapier čytajuć
Były palitviazień znajšoŭ u Vilni padpracoŭku ŭ čacie — i trapiŭ pad kryminałku za pravakacyi suprać Ukrainy1
Kamientary