Da babuli, u jakoj było mała hrošaj, hrebliva pastavilisia ŭ kafe — minčanka apłaciła joj abied. U «Panskaha dranika» svaja viersija padziej

Minčanka Kryścina raspaviała kranalnuju historyju ŭ Threads. Padziei razhortvalisia ŭ kafe «Panski dranik», što na vulicy Rakaŭskaj. Tudy pryjšła žančyna stałaha ŭzrostu — trymałasia jana vielmi ścipła, było bačna, što adčuvaje siabie niajomka.

Babula źviarnułasia da supracoŭnikaŭ kafe i spytała, što možna pajeści. Kryścina śćviardžaje, što tyja pastavilisia da klijentki z pahardaj: adna z aficyjantak biez asablivaha entuzijazmu pakazała stolik, za jaki možna sieści: «Dalej aficyjant padyšoŭ da babuli, prynios mieniu i pačaŭ nieachvotna adkazvać na jaje pytańni. Babula rastłumačyła, što drenna bačyć i čuje, paprasiła jaho raspavieści, što jość na pieršaje i druhoje. Aficyjant byŭ niavietlivym, jon stajaŭ i złavaŭsia, kali babula pierapytvała, adkazvaŭ z razdražnieńniem. Vyśvietliłasia, što ŭ babuli chapiła hrošaj tolki na sup».

Kryścina nie zmahła abyjakava nazirać za hetaj historyjaj. Jana padyšła da aficyjanta i spytała, što žančyna chacieła zamović na druhoje. Minčanka kaža, što i na jaje aficyjant adreahavaŭ razdražniona, zajaviŭšy, što pažyłaja naviedvalnica ŭžo zamoviła sabie sup: «Kali ja skazała, što jana chacieła niešta abrać jašče, jon mnie skazaŭ: «Nu voś sami spytajcie, joj što ni prapanuj, joj usio doraha, u jaje niama hrošaj».

Pavialičyć

Naviedvalnica padkreślivaje, što skazaŭ aficyjant heta z hrebavańniem.

Tady Kryścina sama padyšła ź mieniu da babuli i prapanavała toj vybrać niešta jašče: «A jana mnie kaža: «U mianie tolki 20 rubloŭ». Kali ja skazała, što za ŭsio zapłaču, babula raspłakałasia. My ź joj vybrali boršč, draniki z stronhaj i ablapichavaju harbatu. A dalej babula spytała toje, ad čaho ja sama ledź nie zapłakała: «Skažycie, a čamu vy tak dobra da mianie pastavilisia?».

Kryścina ździŭlajecca tamu, što žančyna stałaha ŭzrostu pryvykła da hreblivaha staŭleńnia i nie razumieje, čamu ŭ ludziej nie ŭźnikaje žadańnia dapamahčy, kali havorka idzie pra ježu.

Za 5 hadzin dopis nabraŭ bolš za 70 tysiač prahladaŭ i šmat kamientaroŭ. Znajšlisia i śviedki situacyi: «Vy vialikaja małajčyna, što zaŭvažyli i dapamahli babuli! My ź siabrami ŭčora siadzieli za susiednim stolikam, ale ja źviarnuła ŭvahu, tolki kali vy ŭžo padyšli da babuli i abniali jaje. A kamunikacyja mužčyny-aficyjanta była absalutna chamskaj i nieprafiesijnaj i ŭ dačynieńni da vas, nie havoračy ŭžo pra babulu. My byli tam u pieršy i apošni raz».

Inšyja kamientatary taksama paćvierdzili, što chamstva aficyjantaŭ nie redkaść u hetym kafe: «Byli ŭ hetym «Panskim draniku», i, budziem ščyrymi, kupić tam možam usio mieniu. Z nami taksama absalutna pa-chamsku razmaŭlali aficyjanty, choć my prosta prasili rastłumačyć što ź siabie ŭjaŭlajuć tyja ci inšyja stravy, razmaŭlajem zaŭsiody vielmi kulturna, i chamstva i napyšlivy vyhlad prosta źbiantežyli. Viadoma, bolš nie pryjdziem».

Uličvajučy toje, jak chutka raźlaciełasia historyja, «Panski dranik» taksama vyrašyŭ vykazacca. Jany prakamientavali ŭ sacsietkach, što było praviedziena rasśledavańnie, padčas jakoha detalna vyvučyli videa z kamier nazirańnia — jany fiksujuć i karcinku, i huk.

Pavialičyć

Śćviardžajecca, što nijakaha chamstva z boku piersanału tam nie znajšli: «Stałaja žančyna nie znachodziłasia ŭ kryzisnaj situacyi. Naša hościa była sama ŭ mocnym zamiašańni ad taho, što dziaŭčyna, jakaja znachodziłasia pobač, raptam umiašałasia i vyrašyła za jaje zapłacić. Kantekst situacyi byŭ sčytany aŭtaram pasta zusim niapravilna».

Publikavać zapis nie płanujuć, ale śćviardžajecca, što mohuć jaho pakazać lubomu, chto pra heta paprosić.

• 0
• 0
• 1
• 25
• 1
• 5
• 4
• 1