Nu što, dahulalisia ŭ «biełaruski ekanamičny cud»?

Viadoma, možna nie zhadžacca z tym, što na niebie jość Boh i što kožnamu kaliści daviadziecca adkazvać za svaje hrachi pierad Najvyšejšaj spraviadlivaściu.

Hetaksama možna nie zhadžacca i z tym, što isnujuć abjektyŭnyja zakony pryrody, zakony ekanomiki i zakony rynka. Praŭda nastupstvy hetaj niazhody z kudy bolšaj vierahodnaściu daviadziecca adčuć jašče pry žyćci. I adnojčy nasupierak lubomu sacyjalnamu papulizmu palitykanaŭ i saŭkovych levych «ekanamistaŭ»-kanśpirołahaŭ, nia važna, ci idzie jon prosta ad hłupstva ci ad hłupstva i taksama ad złoj voli, — zakony ekanomiki svajo voźmuć.

Łukašenkaŭskaja Biełaruś - jak papulisckaja Amieryka z ramana Ajn Rend «Atłant raspraviŭ plečy» (suchavataja, ale cudoŭnaja, miž inšym, kniha dla tych, chto cikavicca ekanomikaju). Da samaha kanca mahło zdavacca, što praniasie — «nu pranosiła ž u inšyja razy» — ale hetym razam naš Kałabok taki nie paźbiehnie śmierci ŭ lisinaj paščy.

Nie moža kraina žyć biez rynkavych reformaŭ, nie moža dziaržava być efiektyŭnym ułaśnikam i pracadaŭcam. Cudaŭ nie byvaje,

Vołha ŭpadaje ŭ Kaśpijskaje mora, a narmalnaja ekanomika hruntujecca na pryvatnym pradprymalnictvie i pryvatnaj ułasnaści.

Łaskava prosim u realny śviet, Alaksandru Ryhoraviču.

Apazicyjnyja analityki hadoŭ piatnaccać papiaredžvali, što archaičnaja napaŭ-płanavaja łukašenkaŭskaja ekanomika, pabudavanaja na tranzicie rasijskaha haza, pierapracoŭcy darmovaj rasijskaj nafty i na prodažy kaliju, niežyćciazdolnaja. Za hetyja hady biełaruskija zavody pramarnavali čas i resursy na subsidyjavany vyrab niekankurentazdolnych i niepatrebnych televizaraŭ i chaładzilnikaŭ, a dziaržava pramarnavała vielizarnyja hrošy na ladovyja pałacy i ŭmacavańnie śpiecsłužbaŭ. Usio eta z savieckimi zvyčkami mieniedžmienta i z takim pazbaŭlenym stratehičnaha bačańnia, vielmi, zdavałasia b rasiejskim, a nie biełaruskim spadziavańniem na «avoś».

Adzin amierykanski ekanamist žartavaŭ, što

pavodle niekatorych padlikaŭ dla savieckaj ekanomiki, ź jaje hetaksama nizkajakasnaj i stratnaj mirnaj pradukcyjaj, było b lepiej, kali b pracavała tolki naftavaja truba, i kab usio astatniaje nasielnictva nie pracavała i atrymlivała z hetaha piensiju.

Niekampietentnaść i, miakka kažučy, niedobrasumlennaść kiraŭnictva daviała krainu da taho, da čaho nie mahła nie pryvieści. Darečy, ci zaŭvažyli vy, što Biełaruś — adzinaja kraina, jakaja fihuruje ŭ rejtynhu rekardsmienaŭ pa adnamomantnaj devalvacyi dvojčy?

Bolšaść biełarusaŭ znała i biez hetaha, što pierad prezidenckimi vybarami 2010 h. Biełaruś mieła ŭzrovień žyćcia nižejšy, čym amal va ŭsich susiedziaŭ. Ciapier uzrovień budzie nižejšy, čym va ŭsich.

Nadychodzić čas bracca za rozum i adbudoŭvać krainu — adbudoŭvać jaje z nula.

Nadychodzić čas biełaruskaj dziaržavie zapavažać pryvatnuju ŭłasnaść i pracu ludziej: raźniavolić pryvatnuju dziełavuju inicyjatyvu hramadzian, pieradusim zdymajučy ź ich šyi biurakratyju i praźmierny padatkovy pres.

Nadychodzić čas dla sapraŭdnaj pryvatyzacyi. Jak zaŭždy ŭ takich kryzisnych situacyjach, pradavać aktyvy daviadziecca nie čynna-ŭparadkavana, na pryhožym adkrytym aŭkcyjonie ci ŭvohule, jak u najlepšych damach, praz vychad na biržu — a kamu atrymajecca, jak maha chuččej i choć pa jakoj canie. Akramia rasijskich inviestaraŭ, zvykłych da postsavieckich «poniatij» i padtrymanych Kramlom, źviazvacca ź biełaruskim režymam u hetych umovach nie budzie nichto.

Režymu nadychodzić čas sapraŭdy mirycca z Zachadam — i chacia b dla hetaha znajści nahodu vypuścić palitviaźniaŭ i pajści na pieramovy z apazicyjaj pa pieraŭładkavańni krainy.

U tym, što režym nie ŭśviedamlaje nieabchodnaść usiaho vyšej pieraličanaha, sumniavacca nie davodzicca. Biełaruskaja historyja apošnich piatnaccaci zhublenych hadoŭ navučyna być piesimistam. Rychtujmasia da najhoršaha scenara: deficyt, biespracoŭje, humanitarnaja dapamoha, «Lebiadzinaje voziera».

Adno dobra: zhublenyja Biełaruśsiu hady, vidać, usio ž nabližajucca da svajho zakančeńnia.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0