Luksavy italjanski brend Miu Miu vypuściŭ kalekcyju, jakuju paraŭnali z chałatami z CUMa
«Zaraz u biełaruskim HUMie i CUMie ŭsie zapasy takich zalažałych chałataŭ vykupiać».
Italjanski luksavy brend Miu Miu jašče ŭ kastryčniku prezientavaŭ novuju kalekcyju siezona viasna-leta 2026. Ale ciapier jana praciahnuła ŭvahu biełaruskich modnic.
Stvaralniki kalekcyi imknulisia źviarnuć uvahu na važnaść pracy žančyny. Dyzajnierka Miuča Prada prezientavała svaje razvažańni pra vykliki, ź jakimi sutykajucca žančyny ŭ svajoj karjery, pieraadoleńnie ciažkaściaŭ i niabačnaść žanočaj pracy.
Centralnym elemientam kalekcyi staŭ fartuch. Pa zadumie aŭtaraŭ, hety pradmiet adzieńnia moža być adnačasova ŭtylitarnym i dekaratyŭnym, a jaho kulturnyja sensy radykalna źmianiajucca ŭ zaležnaści ad formy i materyjałaŭ.
Miuča Prada natchniałasia archiŭnymi zdymkami viadomych fatohrafaŭ-dakumientalistaŭ minułaha stahodździa — Daratei Łanž (1895-1965) i Chielhi Parys (1938-2024).
«U vobrazach susiedničajuć materyjały, jakija zvyčajna ličacca niesumiaščalnymi: hruby rabočy tvid, ciažkaja skura i nieapracavanaje pałatno spałučajucca z dalikatnymi karunkami, šaŭkovym kłakie (vid reljef'naha materyjału. — NN) i vytančanym paplinam.
Abutak i sumki z tryvałaj skury ŭvasablajuć ideju «industryjalnaj pryhažości», dzie praktyčnaść stanovicca estetykaj. Navat falbany — tradycyjny znak žanockaści — nabyvajuć tut novuju rolu: jany stanoviacca instrumientam transfarmacyi, stvarajučy dalikatny bałans pamiž surovaściu i piaščotaj»,
tłumačyć zakładzienyja sensy brend.
Adnak pakul na suśvietnych podyumach asensoŭvajuć fiłasofiju pracoŭnych budniaŭ, biełaruski i inšyja žančyny z krain SND ubačyli u vysokaj modzie niešta nadta znajomaje. Dla mnohich «intelektualny manifiest» Miučy Prada akazaŭsia kopijaj asartymientu adpaviednaha adździeła ŭniviermaha.
«Pakaz MIU MIU summer 2026 — heta my z adnakłaśnicami idziom pakazvać chłopčykam, što pašyli z chebešački ŭ 5 kłasie…» — zaŭvažyła adna z karystalnic Threads.
Inšyja pahadžajucca: «Oj, i praŭda, vyrab «fartuch».
Šmat chto ŭ šoku, što fota kalekcyi sapraŭdnyja, a nie stvoranyja štučnym intelektam:
«Hospadzi, ja navat palezła na sajt MIU MIU praviarać, što heta nie ŠI. I heta nie ŠI».
«Takoje adčuvańnie, što, kali huru suśvietnaj mody nie mohuć znajści natchnieńnie, jany pačynajuć hartać savieckija časopisy «Rabotnica», «Sialanka»…» — dzialacca svaimi ŭražańniami žančyny.
Inšyja žartam prahnazujuć ažyjataž u staličnych univiermahach:
«Zaraz u biełaruskim HUMie i CUMie ŭsie zapasy takich zalažałych chałataŭ vykupiać».
Zhadvajuć i staryja savieckija žarty:
— U vas sitčyk viasioleńki jość?
— Prychodźcie, abchachočaciesia.
Mnohija žartujuć, što narešcie staryja babuliny rečy možna padać jak apošni pisk mody:
«Dastać babuliny fartuchi — i być samymi modnymi. I spytać, ci nie zavalalisia ŭ jaje drobnyja bihudzi dla pryčoski».
«Voś i spatrebiŭsia chałacik z babulinaha kufra».
«U mianie ŭ šafie paračka takich lažyć. Narešcie dačakalisia svajho času!»
Niechta bačyć u hetym padtekst:
«Vyhladaje jak ściob z krain SSSR».
«Ciapier paliestar dla biednych, a chebešačka dla bahatych», — reziumiruje adna z žančyn.
Kamientary