Mierkavańni77

Biełaruskaja hłybinia. Ernst Sabiła

Piša Pavieł Sieviaryniec.

    Budź mnie tryvałym prystaniščam,
    kudy ja zaŭsiody
    moh by schavacca;
    Ty nakazaŭ uratavać mianie,
    bo ćviardynia maja
    i krepaść maja — Ty.
    Psalma 70:3

Kali ŭpieršyniu bačyš pastara Ernsta Sabiłu — karžakavataja postać, vialikaja hałava ź litymi skułami, pilnyja vočy ŭ hłybokich vačnicach i valavoje padbarodździe staradaŭniaje, šyrokaje lićvinskaje kości, — nie možaš pazbycca ŭražańnia: takija trymajuć na sabie biełaruskaje nieba. Usiu šeruju, pachmurnuju hłybu da samaha dalahladu.

Pastaru Sabiłu — vosiemdziasiat. «Dzion hadoŭ našych — siemdziesiat hadoŭ, a pry bolšaj mocy vosiemdziasiat hadoŭ — śpiavajecca ŭ 89-j psalmie, — i lepšaja ich para — praca i chvaroba, bo prachodziać chutka, i my lacim». Ale i ŭ svaje vosiemdziesiat pastar Sabiła mahutny.

Heta ž takuju moc daŭ čałavieku Boh, što i paśla trynaccaci hadoŭ HUŁAHa, dziesiacihodździaŭ ucisku, ciarpieńniaŭ i baraćby ciahaje miachi z cemientam na budoŭli Doma malitvy.

Sabiła prymružvajecca (vočy jak bajnicy) — i ŭ dalokim-dalokim pozirku paznaješ vialikich viernikaŭ, uładaroŭ VKŁ, vajavodaŭ i pravadyroŭ, što vieryli ŭ Hospada i stajali za svaju ajčynu nie na žyćcio, a na śmierć. Radziviłaŭ. Skarynu. Sapiehu.

Naradziŭsia ŭ Dziehciaroŭcy, pad Minskam. Siamja Sabiłaŭ jak nienadziejnaja była vysielenaja padalej ad saviecka-polskaj miažy — u Babrujsk. Padčas niamieckaj akupacyi dałučylisia da jevanhielskich chryścijan-baptystaŭ. Partyzanili.

1951-m student Miedycynskaha instytuta ŭ Minsku Ernst Sabiła byŭ aryštavany hebistami.
Arytykuł 72b savieckaha kryminalnaha kodeksa: «Aktyŭnaja antysavieckaja ahitacyja z užyvańniem relihijnych i nacyjanalnych zababonaŭ». Prysud — rasstreł. Rasstreł byŭ zamienieny na 25 hadoŭ pazbaŭleńnia voli.

I byŭ hoład. Byli ździeki. Byli chvaroby. Śpiarša ŭ Padmaskoŭi, potym na ŭranavych šachtach u Uść-Kamienahorsku. Sabiła dvojčy ŭciakaŭ z łahiera. Stralali. Vyžyŭ cudam: u najlepšaha strałka achovy, jaki stajaŭ na vyšcy, raptam zakliniła zbroju.

Vyzvaleny, žyŭ pad pastajannym nahladam KDB.

1988-m, ledź tolki dychnuła Adradžeńniem, Ernst Sabiła arhanizoŭvaje ŭ Minsku Biełaruskuju Jevanhielskuju Carkvu.
Vierniki z usioj Biełarusi jechali ŭ Sabiłavu kvateru na Paŭdniovym Zachadzie…
1989-m na I źjeździe BNF u Vilni mienavita pastar Sabiła začytvaŭ Božaje Słova, a zatym i praviŭ malitvy na pieršych frontaŭskich mitynhach.
1990-ja Sabiła jak pradstaŭnik pratestantaŭ byŭ adnym z sustaršyniaŭ Biełaruskaj Chryścijanska-Demakratyčnaj Złučnaści.

30 maja 2006-ha ŭłady pazbavili Biełaruskuju Jevanhielskuju Carkvu rehistracyi.

U adkaz pastar Sabiła (sam — krepaść Božaja siarod biełaruskich ruinaŭ) zbudavaŭ u Asipovičach hetki ž mahutny Malitoŭny dom.
Na budoŭli zdaryŭsia cud. Cikaŭnyja chadzili hladzieć na ŭłasnyja vočy: dom mieŭsia stajać u nizinie, i navat łužyny tut nie vysychali, ale vializny katłavan, u jakim mahła b źmiaścicca cełaja chata z dacham, zastaŭsia suchi.

Usie apošnija hady i reštu svajoj cialesnaj dužaści pastar Sabiła ŭkłaŭ u budynak na krai bałota. Ernst Kanstancinavič vieryć, što nieŭzabavie hetyja vializnyja zały buduć zapoŭnienyja jevanhielskimi viernikami, jakija słaviać Boha pa-biełarusku.

Na sustrečach z Sabiłam, palitviaźniem savieckich časoŭ, moładź zamiraje. I ŭ cišyni słovy jahonaha śviedčańnia kładucca, byccam kamiani ŭ padmurak.

Sabiła śviedčyć pra Boha ŭ svaim žyćci.

Sabiła raskazvaje pra Biełaruś, jahony kryž.

Ciarplivy pastar Sabiła nie razumieje, jak možna być ciarpimym da zła, jak možna ŭvachodzić u kaalicyi z kamunistami.

I ŭžo siońnia mienavita pastar Sabiła, patryjarch biełaruskaha jevanhielskaha ruchu, prabivajecca na Vaładarku da Siarhieja Kavalenki, jaki pamiraje za bieł-čyrvona-bieły ściah…

Sabiła havoryć važka, vytrymlivaje paŭzy, i hetyja paŭzy ciažkija, jak jahony spakutavany, ale spakojny pozirk spadyłba, — kab da słuchača dajšło.

— Nabližajecca moj čas stać pierad Hospadam, — cicha, pavolna, ale tak, što muraški pa skury, vyhavorvaje Ernst Kanstancinavič, — i ŭžo adčuvaju: śviet rychtujecca da taho, chto pryjdzie pierad Chrystom. Antychrysta. Adčuvaju vakoł hety duch.

Duch apošnich časoŭ…

«My žyviom siarod strašnaha naroda, jaki vyrakajecca svaich prodkaŭ», — skazaŭ kaliści Sabiła.

Maładyja i nie vielmi pastary, jakija navat nie myślać šyrynioj naroda i hłybinioj krainy, dadzienaj im Boham, jakija curajucca kazani na rodnaj movie, nie zaŭvažajuć tych niamnohich, chto, pa hrudzi ŭ tvani, z astatnich sił trymaje na svaich plačach i ŭsiu Biełaruś, i ich samich.

Hladziš na Sabiłu i dumaješ: zdužaje…

Ale vytrymać taki kryž čałavieku pad siłu tolki tady, kali ŭ jahonym znadryŭnym sercy, u jahonych zranienych rukach, u jahonych napružanych žyłach žyvie sam Zbaŭca. Boh Skaryny, Sapiehi, Sabiły — Isus Chrystos.

Hladzi jašče:

Biełaruskaja hłybinia. Ružaniec razburanaj vieličy

Biełaruskaja hłybinia. U haściach u Serca

Biełaruskaja hłybinia. Biezdań Aziefa

Biełaruskaja hłybinia. Cudy na bałocie

Biełaruskaja hłybinia. Zabyć hieroja

Kamientary7

Ciapier čytajuć

Mihrancki kryzis, arhanizavany Łukašenkam, — usio? Voś što pakazvajuć ličby7

Mihrancki kryzis, arhanizavany Łukašenkam, — usio? Voś što pakazvajuć ličby

Usie naviny →
Usie naviny

Dziciačaja piśmieńnica Nadzieja Jaśminska ŭ reanimacyi3

Zatrymali žonku žychara Słonima, jaki skardziŭsia na cisk z boku siłavikoŭ6

Čamu katy zaŭsiody pryziamlajucca na łapy? Navukoŭcy znajšli arhumientavany adkaz2

Ajcišnik z Hrodna vystaviŭ u reziume na sajcie vakansij recept pielmieniaŭ. I prajšoŭ sumoŭje4

U Biełarusi zdymajuć z prodažu niekatoryja ałkaholnyja napoi2

Vyjšaŭ na svabodu palitviazień Alaksiej Kubrakoŭ. Siłaviki nazvali jaho «kurjeram Bajsoła»

Rasija papiaredžvała Ali Chamieniei pra ŭdar, ale toj nibyta abraŭ pakutnickuju śmierć5

Lashas zaprašaje padzarabić na vysadcy lesu. Biełarusy ździvilisia apłacie za hetu pracu8

Ivulin zrabiŭ tatu ŭ pamiać pra Miełkaziorava — voś jaki sens staić za imi4

bolš čytanych navin
bolš łajkanych navin

Mihrancki kryzis, arhanizavany Łukašenkam, — usio? Voś što pakazvajuć ličby7

Mihrancki kryzis, arhanizavany Łukašenkam, — usio? Voś što pakazvajuć ličby

Hałoŭnaje
Usie naviny →

Zaŭvaha:

 

 

 

 

Zakryć Paviedamić