Праект «рэканструкцыі» Георгіеўскай царквы Свята-Успенскага Жыровіцкага манастыра прадугледжваў захаванне менш як паловы зрубу, але ў рэчаіснасці ад старога помніка не засталося амаль нічога.
Разыходжанне з праектам заўважыў тэлеграм-канал «Спадчына».
Рэканструкцыя Георгіеўскай царквы на мясцовых могілках, якая зводзіцца да таго, што яе разбіраюць да падмуркаў і збіраюць нанова, пачалася ў маі гэтага года, выклікаўшы шмат асцярог, што гэта чарговы акт вандалізму ад Рускай праваслаўнай царквы.
Праект, распрацаваны «Гроднаграмадзянпраектам» пад кіраўніцтвам Алены Счаснай, прадугледжваў захаванне менш чым паловы зруба — толькі 40%. Цалкам ва ўтыль спісваецца амаль увесь аўтэнтычны матэрыял: кроквенная сістэма даху, перакрыцці, канструкцыя купала, шалёўка, карнізы, адлівы, падлогі, лесвіца.
Але і ў выпадку са зрубам была прыпіска, што ў такім аб'ёме яго захаваюць толькі калі пры разборцы храма раптам не выявяцца «схаваныя дэфекты» ў тых брусах, якія хацелі паўторна выкарыстаць.
Цяпер, мяркуючы па апошніх фотаздымках, Георгіеўскую царкву ўзвялі нанова на поўную вышыню сцен і прыступілі да кроквеннай сістэмы даху.
Актывісты пабачылі, што пры адбудове царквы замест заяўленага ў праекце аб'ёму захавалі толькі пяць старых брусоў у апсіднай частцы царквы — яны кантрасна вылучаюцца на фоне светлых новых брусоў.
Узнікае парадокс карабля Тэсея — калі ўсе часткі аб'екта замяніць на новыя, ці застаецца аб'ект тым жа аб'ектам? Або мы назаўжды страцілі яшчэ адзін помнік барока, узяўшыся яго аднаўляць?
Каментары