Ёй быў 91 год.
Легендарная французская актрыса, спявачка і грамадская дзяячка Брыджыт Бардо — адна з самых уплывовых фігур у гісторыі папулярнай культуры ХХ стагоддзя. Яе жыццё і кар'ера сталі яркім прыкладам таго, як адзін чалавек можа змяніць стандарты прыгажосці, а затым адмовіцца ад сусветнай славы.
Уварваўшыся на экраны ў сярэдзіне 1950‑х гадоў, асабліва пасля знакавага фільма Ражэ Вадзіма «І Бог стварыў жанчыну» (1956), яна здзейсніла сапраўдную эстэтычную рэвалюцыю.
Бардо прапанавала свету новы тып жаноцкасці — натуральнай, раскаванай, пачуццёвай і свабоднай ад умоўнасцей.
Яе вобраз, які спалучаў дзіцячую непасрэднасць з адкрытай сэксуальнасцю, стаў выклікам кансерватыўнай маралі таго часу.
Брыджыт разглядалі як сімвал эмансіпацыі таго часу і нават называлі «лакаматывам жаночай гісторыі».
Яе шлях у мастацтве быў імклівым і яркім. Яна стала галоўным сэкс-сімвалам Еўропы, альтэрнатывай галівудскім зоркам накшталт Мэрылін Манро.
Стыль Бардо — ад знакамітай прычоскі «бабета» і фірмовага макіяжу вачэй да манеры апранацца — капіравалі мільёны жанчын па ўсім свеце.
Аднак велізарная слава і пастаянная ўвага папарацы сталі для акторкі цяжкім грузам.
У 1973 годзе, знаходзячыся на піку прыгажосці і запатрабаванасці, Брыжыт Бардо прыняла шакавальнае для многіх рашэнне назаўжды пакінуць кіно.
Гэты момант стаў водападзелам у яе лёсе.
Другую палову жыцця яна цалкам прысвяціла абароне жывёл. Стварыўшы ўласны Фонд, Бардо стала вядомай сваёй непрымірымай і часта радыкальнай пазіцыяй у барацьбе супраць нашэння натуральнага футра, карыды, жорсткага абыходжання з любымі жывымі істотамі.
Бардо здолела трансфармаваць сваю неймаверную медыйную папулярнасць у рэальны інструмент уплыву на грамадскую свядомасць.
Цяпер чытаюць
Замест парэшткаў Вітаўта за сцяной Віленскай катэдры знайшлі толькі кучу камянёў. Але ўлады Літвы гатовыя выдаткаваць на працяг пошукаў яшчэ 1,5 мільёна еўра2929
Каментары
(Срэбнае вяселле так спявалі)