Дзмітрый Семчанка: Я прыйшоў у пул Лукашэнкі біцца з Расіяй
Былы палітвязень і журналіст прэзідэнцкага пула Дзмітрый Семчанка ў новым выпуску ТОКу патлумачыў, чаму прамяняў свабоду рэпарцёра на працу ў пуле адзінага недатыкальнага чалавека ў краіне.

Журналіст Дзмітрый Семчанка з Магілёва з 2009 па 2020 год працаваў на тэлеканале АНТ. З 2014‑га — у складзе журналісцкага пула Лукашэнкі.
13 жніўня 2020 года Дзмітрый звольніўся з АНТ, а ў верасні яго пакаралі адміністрацыйным арыштам за ўдзел у пратэсным маршы.
У канцы 2022 года Семчанку зноў затрымалі, і пасля двух тэрмінаў па 15 сутак выставілі абвінавачанне паводле артыкула 130 Крымінальнага кодэкса (распальванне варожасці).
У сакавіку 2023 года Дзмітрыю прысудзілі тры гады зняволення. Выйшаў на свабоду ён у ліпені 2025 года, цалкам адбыўшы тэрмін. Праз два месяцы разам з жонкай выехаў з краіны.
Згадваючы свой пераход у склад пула Лукашэнкі, Семчанка нагадвае, што гэта адбылося ў 2014 годзе пасля акупацыі Расіяй Крыма і часткі Данбаса:
«Расія пачынае жэрці свае, як яны лічаць, тэрыторыі, якія належалі гэтай імперыі. І я разумеў, што гэты гістарычны час, калі Расія можа нас увогуле зжэрці».
Як даводзіць журналіст, у той момант ён бачыў у Лукашэнку не «нейкага там патрыёта», але чалавека, чыя ўлада фактычна гарантавала суверэнітэт Беларусі:
«Яго ўласнае крэсла стала як бы сінонімам суверэнітэту. Бо ён не аддае сваё крэсла, ён не аддае сваю ўладу Расіі і не аддасць. Я разумеў, што ён будзе зараз біцца за сваё крэсла. І калі Расія не зможа зжэрці нас у гэты гістарычны перыяд, у нас будзе шанец пабудаваць нацыянальны падмурак».
«Я прыходжу ў пул у той момант — біцца з Расіяй. (…) Так, гэта нейкі рост па кар'ернай лесвіцы. Гэта так. (…) Але калі мне задавалі пытанне: «Чаму ты зараз будзеш працаваць там?», — я казаў, таму што Расія не павінна нас зжэрці ў гэты момант», — адзначае Дзмітрый і пераконвае, што ў той час яго лічылі на канале заўзятым нацыяналістам.
Семчанка нагадвае, што сам Лукашэнка не прызнаў Данбас і акупацыю Крыма, паехаў на інаўгурацыю Парашэнкі. Да гэтага не былі прызнаныя Паўднёвая Асеція і Абхазія. А ў Віцебску ў 2014 годзе быў пастаўлены помнік Альгерду.
«У сістэме ў той момант было шмат нацыянальна арыентаваных людзей, якія хацелі скарыстацца гэтым гістарычным перыядам, каб узмацніць нацыянальны падмурак. (…) Былі людзі, так званыя рускамірцы, у той момант, якія хацелі, каб Расія нас зжэрла нарэшце», — заўважае Дзмітрый.
Семчанка апісвае той перыяд як адносна адкрыты і нават перспектыўны.
«Я магу асвятляць нейкія рэчы, і я магу казаць у гэтых сюжэтах, што добра, трэба вось так рабіць. Лібералізацыя бізнэсу — добра. Наладжваць нейкія там сувязі з Еўразвязам — добра. Што мы таксама Еўропа — добра. Што мы незалежная краіна — добра».
Каментары
Лукашэнкаўская "стабільнасць" - гэта ледзь не калька з брэжнеўскага "застою", аб якім саўкі ўзгадваюць з настальгіяй, забываючыся аб шматлікіх грандыёзных эканамічных праблемах тых часоў. Хіба што "застой" трымаўся на выбухнуўшых коштах на нафту, а "стабільнасць" - на расейскіх датацыях. І калі кошты на нафту здуліся - неўзабаве скончыліся і застой, і СССР. І няма ніводнай краіны альбо міжнароднай інстытуцыі, якая пагадзілася б істотна замяніць расейскую падтрымку Беларусі без палітычна непрымальных для ўлады Лукашэнкі рэформ.
Спадар Семчанка фармулюе настолькі універсальную адмазку, што калі ў Расеі адбудзецца нешта фатальнае, то ўсё дзейныя лукашысты пачнуць апраўдвацца аднолькава - мы былі з Лукашэнкай, каб супрацьстаяць Расеі і захаваць незалежную Беларусь. Нават Карпянкоў і Азаронак. А калі ў іх спытаюцца - а навошта вы вынішчалі беларускую мову, беларушчыну і БЧБ-сцяг, жорстка рэпрэсавалі нязгодных, прасоўвалі "расейскі свет", сустракалі расейскіх агрэсараў з хлебам-соллю, гераізавалі вайсковых злачынцаў з Вагнера і зараблялі на крыві ўкраінцаў, то яны адкажуць таксама аднолькава: гэткім чынам мы майстарскі манеўравалі перад Расеяй, каб перадухіліць адзінамомантавую анэксію. А пакуль ў Расеі нічога не адбываецца - то яны з энтузіязмам будуць працягваць рабіць сваю брудную справу, будаваць кар'еры ў сістэме Лукашэнкі і зарабляць грошы, ні кроплі не турбуючыся аб скрадзенай і знішчанай Лукашэнкай і імі будучыні Беларусі. Азнаёмцеся з дакладам спадара Крука - там сапраўды жахлівыя высновы.
Людзі спрабуюць стварыць цэльны паслядоўны вобраз сваёй асобы і сваёй дзейнасці, а ён не абавязкова існуе. Быў іншы час, іншыя матывы, крытэрыі. Так, маглі і кар'еру рабіць, а маральны выбар не выглядаў для іх настолькі відавочным, як зараз.
Гэта не крытыка пра "пераабуліся". У 2020-м яны здолелі зрабіць мужны маральны выбар, гэта галоўнае.
У вас спасылка на відэа састарэлая, не паказваецца. [Рэд. — Дзякуй, выправiлi]
І неяк сорамна ізноў бачыць на вокладцы (актуальнай, знайшоў сам) пысу Лукашэнкі. Хто б растлумачыў мэты гэтага лукашэнка-маркетынгу ў беларускім ютубе...
[Зрэдагавана]