Беларуская чыгунка шукае сабе супрацоўнікаў з Непала і Пакістана. Мова не патрабуецца
Восенню мінулага года на Беларускай чыгунцы спрабавалі прадстаўляць ідэю прыцягнення працоўных мігрантаў як выключна тэарэтычную. У службовых дакументах адзначалася, што ў гэтым няма неабходнасці: меркавалася, што замежныя работнікі могуць выклікаць напружанасць у калектывах, запатрабуюць дадатковых выдаткаў і не прынясуць істотнай эканамічнай карысці. Таксама ўзгадваліся магчымыя рызыкі для бяспекі і арганізацыі працы. Аднак ужо праз некалькі месяцаў пазіцыя кіраўніцтва рэзка змянілася, піша Супольнасць чыгуначнікаў Беларусі.
Цяпер у Мінскім аддзяленні чыгункі не проста разважаюць пра магчымасць прыцягнення мігрантаў, а афіцыйна звяртаюцца ў рэкрутынгавую кампанію, здольную хутка арганізаваць прыезд працоўнай сілы з Непала і Пакістана. Гэта ўжо не ідэя і не чуткі, а канкрэтныя дзеянні, пацверджаныя дакументамі.
Перапіска паказвае, што Мінскае аддзяленне чыгункі звярнулася да фірмы-пасярэдніка з просьбай падабраць замежных работнікаў на вакансіі, якія не патрабуюць высокай кваліфікацыі. Пры гэтым асобна падкрэслівалася, што веданне рускай мовы не з’яўляецца абавязковым. Плануецца наймаць людзей на пасады манцёраў пуці, станцыйных рабочых і мыйшчыкаў-прыбіральшчыкаў рухомага складу.
Гаворка ідзе пра самыя фізічна цяжкія і нізкааплатныя работы, на якія беларускія работнікі, відаць, неахвотна ідуць. Для гэтых пасад не патрабуецца спецыяльная адукацыя ці высокая моўная падрыхтоўка.
Згодна з запытам, чыгунка плануе наймаць 20 манцёраў пуці, 8 станцыйных рабочых і 8 мыйшчыкаў. Першапачаткова прапанаваныя заробкі складалі каля 950—980 рублёў.
Аднак нават кампанія-пасярэднік, якая спецыялізуецца на пошуку таннай працоўнай сілы, адзначыла, што за такую аплату ніхто не пагодзіцца ехаць у Беларусь — нават з Непала і Пакістана. У адказе прамым тэкстам сказана, што гэтыя стаўкі недастатковыя для матывацыі.
У выніку пасрэднік прапанаваў значна вышэйшыя ўмовы: не менш за 1500 рублёў «чыстымі» на рукі, а таксама даплаты за звышурочную працу і гарантыю магчымасці яе выканання.
Цяпер чытаюць
Трагедыя ў Барысаўскай бальніцы: унучка пацыента кажа, што на яго звярнулі ўвагу праз шэсць гадзін, калі ўжо пена пайшла з рота — ён памёр17
Каментары