Колькі часу трэба, каб знаёмы стаў сапраўдным сябрам? Навукоўцы даюць адказ

Сапраўднае сяброўства лічаць адной з самых складаных форм чалавечых адносін. Яно залежыць ад даверу, агульных перажыванняў, узаемнай падтрымкі і мноства іншых фактараў, якія цяжка вымераць. Але ці можна хаця б прыкладна ацаніць, колькі часу патрабуецца, каб паміж дзвюма асобамі ўзнікла блізкая сувязь?

Менавіта на гэтае пытанне, як піша Focus.de, паспрабаваў адказаць прафесар камунікацыі Джэфры Хол (Jeffrey Hall) з Універсітэта Канзаса (ЗША). У сваім даследаванні ён выкарыстаў два розныя падыходы, якія дазволілі прасачыць, як новыя знаёмствы паступова ператвараюцца ў сяброўства.

Як праходзіла даследаванне

У першай частцы даследавання ўдзельнічалі 355 дарослых, якія нядаўна змянілі месца жыхарства і пазнаёміліся з новымі людзьмі. Іх папрасілі выбраць аднаго чалавека, з якім яны нядаўна пазнаёміліся, ацаніць, колькі гадзін ужо правялі разам, а таксама вызначыць, на якой стадыі знаходзяцца гэтыя адносіны — ці гэта проста знаёмы, прыяцель, сябар або блізкі сябар.

Каб кампенсаваць магчымыя недакладнасці, звязаныя з успамінамі ўдзельнікаў, даследчык правёў і другую частку даследавання. На працягу першых дзевяці тыдняў навучання ва ўніверсітэце яго каманда назірала за 112 студэнтамі-першакурснікамі.

Апытанні праводзіліся на трэцім, шостым і дзявятым тыднях. Студэнты паведамлялі, з кім з новых знаёмых бавілі час, колькі часу гэта займала, пра што яны размаўлялі і ацэньвалі, наколькі блізкімі сталі гэтыя адносіны.

Якія вынікі?

На падставе атрыманых даных даследчык вызначыў прыкладную колькасць часу, якая патрэбная для пераходу на кожны наступны этап адносін.

У сярэднім ад знаёмства да прыяцельскіх стасункаў патрабуецца каля 40—60 гадзін.

Каб чалавека ўжо можна было назваць сябрам, неабходна правесці разам прыкладна 80—100 гадзін.

А блізкае або найлепшае сяброўства, як правіла, фармуецца пасля 200 і больш гадзін сумеснага часу.

Аднак даследаванне паказала, што значэнне мае не толькі колькасць, але і тое, як людзі бавяць гэты час.

Джэфры Хол звяртае ўвагу на розніцу паміж так званымі «закрытымі сістэмамі» — працай, школай або ўніверсітэтам, дзе людзі часта апынаюцца побач не з уласнага выбару, — і сустрэчамі ў вольны час. Простага супольнага знаходжання ў офісе або аўдыторыі недастаткова, каб узнікла сапраўднае сяброўства.

Сапраўднаму збліжэнню, паводле даследавання, спрыяюць нефармальныя кантакты: фізічная праца разам, супольныя захапленні, удзел у культурных ініцыятывах, сумесныя заняткі спортам, прагляд фільмаў ці іншыя заняткі, якія людзі выбіраюць добраахвотна.

Акрамя агульнай колькасці гадзін, вялікае значэнне мае і напаўненне размоў. Наймацней развіццю сяброўства спрыяюць шчырыя гутаркі, падчас якіх людзі дзеляцца падзеямі свайго жыцця, думкамі і перажываннямі.

У той жа час працяглы перыяд павярхоўных размоў, вядомых як «small talk», можа нават затармазіць развіццё стасункаў. Калі камунікацыя доўга застаецца на ўзроўні фармальнасцей, імавернасць узнікнення глыбокай прыхільнасці істотна зніжаецца.

Нягледзячы на атрыманыя лічбавыя паказчыкі, аўтар даследавання падкрэслівае, што сяброўства застаецца складанай і шматграннай з’явай. Часавыя межы з’яўляюцца, хутчэй, арыенцірамі, бо ў кожнага чалавека свой тэмп збліжэння. Аднак асноўны вынік навуковай працы застаецца нязменным: для стварэння моцнай сувязі недастаткова проста сустрэць «свайго» чалавека — неабходна знайсці час, каб напоўніць гэтыя адносіны сумесным досведам і шчырымі размовамі.

• 1
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 1