«Прыехаў мэр і прывёз 10 кілаграмаў корму». Беларуска разам з полькай адкрыла ў Польшчы часовы дом для бяздомных катоў

Крысціна расказала Most, як нарадзілася гэтая ідэя, як выглядае штодзённы клопат пра дзясяткі катоў і як прытулку дапамог мэр горада.

«Думала, што буду дапамагаць беларускім катам толькі на адлегласці»

Апошнія дзевяць гадоў Крысціна жыла ў Еўропе. Потым ёй давялося на год вярнуцца ў Беларусь. У раёне, дзе яна арандавала дом, было шмат бяздомных катоў. Яна іх карміла, лячыла, стэрылізавала і знаходзіла ім новыя сем'і. Пасля разам з мужам і двума сваімі катамі пераехала ў Польшчу.

— Думала, што буду дапамагаць беларускім катам хіба што фінансава, на адлегласці. Але атрымалася інакш, — расказвае Крысціна.

У Тчэве, дзе цяпер жыве жанчына, яна таксама заўважыла шмат бяздомных катоў і пачала іх падкормліваць. Неўзабаве яна зразумела, што праблема бяздомных жывёл у горадзе значна больш сур'ёзная.

Калі наступіла асабліва халодная зіма, Крысціна звярнулася па дапамогу ў мясцовай суполцы ў Facebook. Яна расказала, што прыехала з Беларусі, нікога тут не ведае, але корміць бяздомных катоў, адзін з якіх пакутуе ад віруснага захворвання, што выклікае запаленне вачэй.

Квоты на бясплатную стэрылізацыю выдзяляюць гарадскія ўлады

На заклік адгукнуліся некалькі жанчын, якія таксама падкормлівалі гарадскіх катоў. Неўзабаве яны арганізавалі сустрэчу з мэрам горада — на яе прыйшлі яшчэ дзевяць жанчын. Яны папрасілі дапамагчы з бясплатнай стэрылізацыяй. Да гэтага Крысціна ўжо пісала ў гарадскую адміністрацыю (Urząd Miasta) пра сітуацыю з кацянятамі. Праз месяц прыйшоў адказ: управа забяспечыць бясплатную стэрылізацыю.

Павялічыць

Дапамога арганізавана такім чынам: валанцёр напрыканцы або на пачатку года звяртаецца ў Urząd Miasta або ў ZWiK — прадпрыемства водазабеспячэння і камунальных паслуг. Ён апісвае сітуацыю і паведамляе, колькі бяздомных жывёл неабходна стэрылізаваць. У адказ атрымлівае выдзеленую колькасць бясплатных працэдур з указаннем канкрэтнай ветэрынарнай клінікі і ўрача.

Квота дзейнічае не бестэрмінова — звычайна тры-чатыры месяцы. Калі не паспець яе выкарыстаць або своечасова не папрасіць падоўжыць, права на бясплатную стэрылізацыю губляецца. Пры гэтым валанцёры могуць перадаваць адзін аднаму свае квоты.

«Прыехаў мэр — і ўзяў усе рахункі на сябе»

На сустрэчы з мэрам горада, успамінае Крысціна, яны разам з яшчэ адной жанчынай — полькай Каралінай — «на свой страх і рызыку» папрасілі выдзеліць памяшканне для бяздомных жывёл.

— Жывёл пасля аперацыі трэба недзе ўтрымліваць. Не ва ўсіх ёсць вольнае памяшканне або, напрыклад, падвал, — кажа Крысціна.

Мэр выдзеліў памяшканне — два невялікія пакоі ў асобным доме. Яны былі не ў найлепшым стане: сцены мужу Крысціны давялося шпакляваць і фарбаваць, а цвіль, ад якой, здавалася, удалося пазбавіцца, час ад часу зноў з'яўлялася.

Першапачаткова валанцёры павінны былі самі аплачваць электраэнергію і ваду. Але пасля таго як прытулак пачаў працаваць, яны запрасілі мэра паглядзець на вынікі.

— Ён прыехаў, прывёз 10 кілаграмаў корму, аплаціў устаноўку вентыляцыі — яна каштавала 15 тысяч злотых (3500 еўра) і з таго часу ўсе рахункі аплачвае мэрыя. Нядаўна горад выдзеліў яшчэ 1000 злотых (230 еўра) на набыццё чатырох клетак, — расказвае Крысціна.

Дом для 30 катоў

Так пачаў працаваць часовы дом для катоў Koci Raj («Каціны рай»). Цяпер тут знаходзіцца больш за 30 жывёл. У доме ёсць пакой з клеткамі для хворых катоў і пакой для тых, хто можа свабодна перамяшчацца. Асобныя клеткі прызначаныя для маленькіх кацянят, якім яшчэ рана бегаць разам з усімі.

— Цяпер у нас каранцін: у аднаго з катоў выявілі лямбліі — паразітаў, ад якіх цяжка пазбавіцца, таму цяпер курс лячэння будуць праходзіць усе жывёлы.

Усе падапечныя Крысціны рэгулярна наведваюць ветэрынара, які жыве недалёка ад іх дома. Клініка прадаставіла ім 10‑працэнтную зніжку. Да ветэрынараў, якія праводзяць стэрылізацыю паводле дамоўленасці з горадам, даводзіцца ездзіць далей — туды жанчыны дабіраюцца на таксі.

«Спіна, шчыра кажучы, не вытрымлівае»

Пастаянных валанцёраў у прытулку, па сутнасці, няма: Крысціна і Караліна спраўляюцца ўдваіх. Часам дапамагае яшчэ адна дзяўчына, а з паездкамі час ад часу выручае знаёмая полька.

— Калі нехта выказвае жаданне дапамагчы, мы вельмі радыя, бо, шчыра кажучы, спіна ўжо не вытрымлівае, — прызнаецца Крысціна.

Штодзённыя абавязкі — прыбіранне вальераў, замена напаўняльніка, а таксама частыя паездкі з жывёламі да ветэрынараў. Жанчыны прыходзяць у прытулак двойчы на дзень, а выходныя стараюцца размяркоўваць так, каб у кожнай быў хаця б адзін вольны дзень на тыдзень.

Павялічыць

Найбольшыя выдаткі — на ветэрынараў

Утрыманне жывёл патрабуе пастаянных выдаткаў. Толькі напаўняльніка для туалетаў за месяц неабходна каля 30 мяшкоў — прыкладна 15 кілаграмаў у дзень. За дзень жывёлы з'ядаюць каля 20 слоікаў вільготнага корму, не лічачы сухога.

Самы вялікі артыкул выдаткаў — візіты да ветэрынараў. За адзін прыём з трыма катамі давялося заплаціць 1186 злотых (275 еўра), а разам з дадатковымі аналізамі агульная сума за два дні перавысіла 2000 злотых (465 еўра).

Хваробы ў падапечных розныя — гэта і сіндром Горнера (неўралагічнае парушэнне, якое ўзнікае пры пашкоджанні нервовых шляхоў, што ідуць да вока, і звычайна праяўляецца апушчаным павекам, звужанай зрэнкай і злёгку запалым вокам), і інфекцыйны перытаніт катоў (FIP). Апошні — цяжкае віруснае захворванне, якое развіваецца з мутаванага каранавіруса і доўгі час лічылася амаль смяротным. Яшчэ ў некалькіх катоў выяўлены каранавірус, які, паводле слоў Крысціны, хутчэй знаходзіцца ў «спячым» стане, падобна да герпесу ў людзей.

Каб пакрыць усе буйныя выдаткі — аплату ветэрынарных паслуг і набыццё лекаў, — Крысціна арганізуе зборы сродкаў. Пасля яна абавязкова справаздачыцца перад тымі, хто дапамог: дасылае чэкі за лекі і аплачаныя візіты.

«Кацянят разбіраюць вельмі хутка»

Пры магчымасці валанцёры знаходзяць для жывёл новыя сем'і. Звычайна прасцей уладкаваць кацянят, а вось дарослым катам гаспадароў знайсці складаней.

— Кацянят разбіраюць вельмі хутка, таму за іх мы не хвалюемся. Але многіх спачатку трэба вылечыць ад кацінага насмарку, калі ў іх зліпаюцца вочы. Часам забіраюць і дарослых катоў, але каб усіх адразу — такога, вядома, не бывае, — расказвае Крысціна.

Павялічыць

Паводле яе назіранняў, беларускія і польскія бяздомныя каты адрозніваюцца паводзінамі: у Беларусі амаль кожнага можна было прыручыць, тады як у Польшчы значна больш сапраўды дзікіх і палахлівых жывёл. Да такіх катоў у Крысціны і Караліны асаблівы падыход: іх далечваюць, стэрылізуюць, вакцынуюць і выпускаюць назад туды, дзе пра іх, як правіла, ужо клапоцяцца мясцовыя жыхары. Але, паводле слоў Крысціны, такіх выпадкаў няшмат.

— Бывае, што за адзін дзень удаецца аддаць у новыя сем'і трох дарослых катоў, а пасля прыносяць пяцёра маленькіх кацянят. Гэта як кругазварот у прыродзе — пустым наш дом ніколі не бывае, — кажа яна.

• 3
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 1