«Усе былі ў шоку». Беларуская айцішніца расказала, чаму выбрала для жыцця Венесуэлу

«Венесуэла — гэта мара, але не мая, а маёй сяброўкі»

Венесуэла — гэта мара, але не мая, а маёй сяброўкі. Яна ўжо бывала тут раней, закахалася ў краіну з першага погляду ды імкнулася сюды.

Я проста прыехала ў адпачынак наведаць яе, але на ўсялякі выпадак зрабіла падрыхтоўку, каб падоўжыць візу і пашукаць працу (з папярэдняга досведу мне здавалася, што знайду яе хутка). І ў выніку засталася на некалькі месяцаў.

Я жыла на востраве Маргарыта і магу расказваць толькі пра яго — на мацерыку ўсё можа быць інакш.

Да Венесуэлы я працавала на адну еўрапейскую фірму. Калі паведаміла, што планую нейкі час пажыць у Венесуэле, мне сказалі, што ім гэта нязручна (я не збіралася працаваць паводле еўрапейскага часу, бо я сава, для мяне прачнуцца да  9‑й — гэта пакута). Дарэчы, мая знаёмая працуе з Венесуэлы на Беларусь з другой ночы да  10‑й раніцы.

Тым не менш, на гэту еўрапейскую кампанію я нейкі час працавала і з Венесуэлы: папрасілі на фрылансе дапамагаць з некаторымі заданнямі. У такім фармаце анлайн мы былі адну-дзве гадзіны ў дзень. Складаней было тэрмінова вырашаць нейкія пытанні, але для мяне гэта было некрытычна.

На працы, вядома, усе былі ў шоку ад майго выбару краіны. Але потым паглядзелі фоткі, многім спадабалася.

Прырода на Маргарыце вельмі прыгожая: Карыбскае мора, зялёныя горы, ружовыя салёныя азёры, пляжы як з фота турыстычных сайтаў — усё гэта тут ёсць.

Карга-бюракратыя

Пазнаёмілася з мясцовай карга-бюракратыяй. Захаванне фармальнасцяў практычна гарантуе вынік, ніхто глыбей пададзеных паперак капаць не будзе. З іншага боку, вельмі трэба іспанская мова, хаця б А2: нават у міграцыйнай службе ангельскай не валодаюць.

Затое людзі тут вельмі ветлівыя, праявяць да вас сапраўдную цікавасць, прапануюць дапамогу.

Павялічыць

Святло адключаецца штодня

Нестабільнасць і гіперінфляцыя, з якімі Венесуэла асацыюецца ў навінах, — гэта 100% праўда. Святло адключаецца штодня. Каму пашанцавала з раёнам — электрычнасць можа прапасці проста на 15 хвілін, а хтосьці па некалькі гадзін сядзіць без яе і чакае. Каму з мясцовых трэба — ва ўсіх ёсць бесперабойнікі. А ў вакансіях ёсць нават патрабаванне зрабіць скрыншот хуткасці асноўнага інтэрнэт-падключэння і бэкап-падключэння (я раздаю з мабільнага, але ў мяне ловіць не вельмі).

Хатні інтэрнэт на Маргарыце хуткі, мабільны не вельмі (але ў мяне быў адзін з самых танных мабільных тарыфаў), 65 і 15 Мбіт/с адпаведна. Калі новы ноўт, то блэкаўт на гадзіну не страшны, асабіста мне гэта не замінала. Але могуць быць непрыемныя моманты, калі электрычнасць прападзе падчас відэазванка. Цэны на інтэрнэт даражэйшыя, чым у Беларусі.

Водазабеспячэнне спецыфічнае

Водазабеспячэнне спецыфічнае: у кожнай кватэры і ў дамах ёсць бакі, якія напаўняюцца вадой. У кватэры ваду падаюць двойчы на тыдзень, але не заўсёды паводле раскладу, у дамы — могуць і раз на месяц. Апошнім часам з вадой стала не вельмі стабільна, людзі пратэставалі ўжо некалькі разоў.

Даўжэй за ўсё я прызвычайвалася тут менавіта да гэтага водазабеспячэння і да цыклаў падачы вады. Для мяне ўсё гэта не выглядае асабліва гігіенічна — усё роўна як мыць посуд у рацэ ў паходзе. У мяне былі прышчэпкі ад двух гепатытаў і слупняку, таму я старалася моцна не думаць пра гэта — жывуць жа тут людзі неяк.

Цэны як беларускія, але часам «як беларускія, толькі ў далярах»

Цэны ў супермаркетах на некаторыя прадукты прыкладна як беларускія, а на іншыя — як беларускія, але ў далярах (гэта значыць тое, што каштуе ў нас тры рублі, тут абыдзецца ў $3). Калі ўзяць у сярэднім, выходзіць крыху даражэй. Квіткі на гарадскі аўтобус, пакуль я жыла на Маргарыце, падаражэлі ўтрая.

Адзенне каштуе плюс-мінус як у Беларусі, а вось бытавая тэхніка і мэбля страшэнна дарагія. Ноўтбук, які ў ЗША можна купіць за $600, тут будзе ўдвая даражэйшы.

Людзей з еўрапейскай знешнасцю не крыўдзяць (на востраве)

З пункту гледжання бяспекі на востраве, падаецца, спакайней, чым у кантынентальнай частцы краіны. Як мне расказвалі, людзей з еўрапейскай знешнасцю тут ніхто не будзе крыўдзіць. З практыкі магу сказаць, што людзі добразычлівыя, вітаюцца, нешта гавораць. У мяне на гэты выпадак была прызапашана дзяжурная фраза perdón, no hablo español («выбачайце, я не гавару па-іспанску»). Маёй іспанскай хапала, каб зразумець прывітанні і адказаць, адкуль я. Звычайна спачатку венесуэльцы думалі, што я немка, потым прымалі за рускую. Але пра Беларусь і пра беларусаў яны ведаюць, большасць разумее розніцу.

Арэнда — можна пашыкаваць за $500

Арэнда жылля на Маргарыце абыходзіцца танней, чым у Мінску: за $300 можна знайсці прыстойную аднапакаёўку, а за $500 можна наогул пашыкаваць. Планіроўкі жылля там не беларускія — на наш густ у кватэрах будзе шмат прасторы. Цэны на камуналку — як паглядзець. З аднаго боку, рахунак за электрычнасць $5 у месяц. Але ў любым шматкватэрным доме будзе так званы «адміністрацыйны плацеж», роўны месячнай арэндзе. Пры гэтым звычайна ён плаціцца адразу за ўвесь перыяд кантракту (3- 6‑12 месяцаў). Дарэчы, у некаторых кандамініумаў ёсць памесячная аплата.

Павялічыць

Карткі, кэш, крыпта

Наяўныя ў Венесуэле можна зняць пад вялікі адсотак і толькі да $1000 у месяц. Таму я проста прывезла на Маргарыту з сабой наяўныя грошы і па меры неабходнасці іх выдаткоўвала. Тут у ходзе Binance, праз яго амаль усё можна аплаціць. Беларускія Visa/Mastercard таксама ўсюды працавалі. На Маргарыце ў ходзе даляры. Мясцовая валюта мне была патрэбная хіба ў аўтобусе, але і там можна было аплаціць далярамі.

З замежнымі пераводамі і наяўнымі ёсць варыянты, але пра іх і доўга расказваць, і сітуацыя пастаянна мяняецца. Праз паўгода яна ўжо дакладна будзе неактуальнай.

Я патраціла два месяцы на разборкі з Payoneer, а цяпер там наогул беларускія рахункі забанілі. Шкада, раней ён быў добрым аргументам для найму (патэнцыйным супрацоўнікам з Payoneer працадаўцы давяраюць больш, чым тым, хто просіць заробак у крыпце).

Павялічыць

Венесуэла — гэта няпростая краіна для жыцця. Цяпер яна ў цяжкім становішчы. Мясцовыя мяне запэўнівалі, што ўжо хутка сітуацыя палепшыцца. Але мая эканамічная адукацыя не дазваляе ў гэта верыць. Гадоў праз 5‑10 прыязджайце, тут будзе добра. Але цяпер не трэба. Для сябе я вырашыла, што, калі дазволіць заробак, я лепш паспрабую суседнюю Калумбію. Але ў Венесуэлу таксама яшчэ вярнуся.

Калі вы ўсё ж сур’ёзна прыглядаецеся да гэтага рэгіёну для пераезду, рупліва ўзважце ўсё.

Такое рашэнне будзе каштаваць дорага. Пералёты дарагія, асабліва калі ў вас няма шэнгену або візы ЗША. Жыллё ў Лацінскай Амерыцы таксама не ўсюды таннае. Мясцовыя заробкі бываюць нядрэнныя, але не ў Венесуэле. Не забывайцеся пра прышчэпкі, нават мясцовы грып можа вас напалохаць. Будзьце гатовыя сустрэць скалапендраў, скарпіёнаў і тараканаў (калі «пашанцуе» — проста ў вашым жыллі). Будзе ўвесь час горача, пот ліцца ручаямі.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0