Napiaredadni 100-hodździa z dnia naradžeńnia Jana Skryhana pryhadałasia aspošniaje spatkańnie ź im.
Ź dziadźkam Jankam ja mieŭ nie adnu sustreču. Apošni raz spatkaŭsia 19 kastryčnika 1988 hodu pozna ŭviečary la paštamtu, na tralejbusnym prypynku. My viartalisia ź pieršaha ŭstanoŭčaha schodu «Biełaruskaha martyralohu». Usie byli ŭzrušanyja. Takoj padziei, takoha ŭzrušeńnia ni ja, ni jon za svajo žyćcio nia pamiatajem. «Takaja rašučaść, takaja rašučaść! — adno kazaŭ jon. — Anio! Takoha my i ŭ 20-ja hady nia viedali, — praciahvaŭ u tralejbusie. — Heta ž tak śmieła adchilili ad mikrafona cekoŭca».
Z nami ŭ tralejbusie jechała i Hanna Surmač. Praz usiu darohu my adno tolki dzialilisia ŭražańniami ad hetaha schodu. «Ja ščaślivy, — kazaŭ Janka, — što dažyŭ da hetaj pary…»
Bolš pra schod jon nie havaryŭ, ale pa vačach było vidać: uzrušany jon byŭ mocna. Musić, jechaŭ i zhadvaŭ, jakija mužnyja byli Vasil Bykaŭ, Zianon Paźniak. Bolš za ŭsio jaho, peŭna, uraziła, jak jany nie dazvolili kamuści z CK sarvać schod, adcisnuli jaho ad mikrafona. Takoha jašče nikoli nie było, kab niechta dy zapiarečyŭ cekoŭcam.
Ciapier čytajuć
Chto toj zamiežnik, jaki zabiŭ žonku i zhvałtavaŭ padčarycu ŭ Dobrušy9
Chto toj zamiežnik, jaki zabiŭ žonku i zhvałtavaŭ padčarycu ŭ Dobrušy
Alaksandr Nadsan pieršy raz pryjechaŭ u Biełaruś paśla saraka hadoŭ emihracyi. Minskaja moładź niečakana znajšła ŭ im toje, čaho nie bačyła ŭ svaich baćkach77
Alaksandr Nadsan pieršy raz pryjechaŭ u Biełaruś paśla saraka hadoŭ emihracyi. Minskaja moładź niečakana znajšła ŭ im toje, čaho nie bačyła ŭ svaich baćkach7
«Kali i pryjedu ŭ Biełaruś, to ŭžo jak turyst». Arhienciniec chacieŭ zrabić biznes u Biełarusi, ale jaho vysłali za drabiazu. Ciapier dazvolili viarnucca, ale jość niuans22
Kamientary