Psichołahi ćvierdziać, što pry znajomstvie ludzi vierbalna, heta značyć słovami, pieradajuć tolki 7% infarmacyi, a voś astatniaje robiać mihi, intanacyja, ruchi cieła… Tak i žančyny — časam śviadoma, a časam nie — demanstrujuć žestami pra svaju zacikaŭlenaść u mužčynu.
1. Štości z vałasami. Jana adkinuła vałasy z tvaru abo ź plača. Jana papraviła vałasy na skroni… Tak, tak! Heta znak chvalavańnia i ŭvahi. I tym bolš kali jana nakručvaje kudzierku na palčyk i pahladaje na ciabie.
2. Pozirk skosa. Źlohku prymružyŭšy vočy, žančyna kidaje pozirki na mužčynu, pakul jon nie zaŭvažyć hetaha, a tady ŭ zasaromlenaści adrazu ž advodzić vočy. Žančyna zaŭždy cikuje za mužčynam, jaki joj cikavy. (A chłopiec chiba nie robić taho samaha?) Złavili taki pozirk — rabicie krok nasustrač.
3. Ach, hetyja zapiaści… Žančyna, jakoj padabajecca mužčyna, mižvoli pakaža jamu svaje zapiaści. Moža tamu, što čałaviek uzrušany nie viedaje, kudy padzieć ruki. A moža tamu što zapiaście — adno z samych erahiennych zon žančyny. Zapiaście — niešta nienavidavoku, i maje svoj schavany sens.
4. Pryadkryty rot. Žančyna stała dychać hłybiej, huby heta vydajuć.
5. Tuflik havoryć pra hullivy nastroj, kali žančyna skinuła jaho i hraje im, pahojdvaje jaho. Abo nožka čas ad času nyraje ŭ tuflik.
6. Kałyšucca ściohny. Kali žančyna ŭzrušanaja, pry chadzie jaje kłuby pahojdvajucca macniej, čym zazvyčaj.
7. Jana łaščyć. Naprykład, pradmiet cylindryčnaje formy: cyharetu, nožku kielicha, navat ułasny palec. Tłumačy movy žestaŭ interpretujuć heta jak nieŭśviadomlenuju prajavu žanočych fantazij.
Moža być, vas źvioŭ razam los?
Ciapier čytajuć
Kolki biełarusaŭ atrymali polskaje hramadzianstva za apošni čas. Ličby ŭražvajuć11
Kamientary