U kłubie Aleksijevič siońnia — historyk, kniha jakoj aburyła Litvu
Ruta Vanahajcie, aŭtarka knihi «Našy» («Mūsiškiai») pra ŭdzieł litoŭcaŭ u Chałakoście, 2 sakavika vystupaje ŭ intelektualnym kłubie nobieleŭskaj łaŭreatki Śviatłany Aleksijevič.
Kab napisać svaju knihu, Vanahajcie abjeździła ŭsiu Litvu, havaryła sa śviedkami i ŭdzielnikami padziejaŭ, čytała ŭ archivach spravy, na jakija raniej nichto nie źviartaŭ uvahi. U zabojstvach 200 000 jaŭrejaŭ u čas Druhoj suśvietnaj vajny na terytoryi Litvy, pavodle Vanahajcie, litoŭcy prymali aktyŭny ŭdzieł.
Kniha vyklikała nieadnaznačnuju reakcyju ŭ litoŭskim hramadstvie. Aŭtarka kazała, što ad jaje «adviarnulisia siabry i znajomyja». Adrazu paśla vychadu knihi Vanahajcie admoviłasia davać interviju rasiejskim ŚMI. «Ja napisała knihu dla Litvy. Heta ŭnutranaja sprava litoŭcaŭ» — kazała jana.
«U knizie ja nie abapirajusia na nivodnuju zamiežnuju krynicu, tolki na toje, što skazana žycharami Litvy i historykami. Paŭhoda ja praviała ŭ Śpiecyjalnym archivie, čytała spravy, ich spoviedzi. Chto skaža, što našych chłopčykaŭ katavali i tolki paśla hetaha jany davali pakazańni — hłupstva, nichto nie kaža pra katavańni. Adzin zabojca jaŭrejaŭ skardziŭsia na bol u plačy, zrabili renthien, vyśvietlili pryčynu, pryznačyli masaž i parafinavyja vannački. Vidać, nadta mnoha stralaŭ», — zaznačaje Vanahajcie.
Vanahajcie — hramadska-kulturnaja dziajačka, piśmieńnica, historyk, teatralny krytyk. U 2000—2001 była daradcam pa kultury i suviaziach z hramadskaściu va ŭradzie premjer-ministra Rałandasa Paksasa. Aŭtarka niekalkich knih. U apošnija hady pracavała nad vydańniem pra ŭdzieł litoŭskaha nasielnictva ŭ Chałakoście. Kniha «Našy» vyjšła ŭ 2016 hodzie. Za hetuju publikacyju Ruta Vanahajcie atrymała ŭznaharodu «Za mužnaść» ad centru Symana Vizentala.
Ciapier čytajuć
Što viadoma pra eks-aficera Słužby biaśpieki Łukašenki Andreja Spasava, jakoha pasadzili za palityku1
Kamientary