«Nie razumieju, chto taki Vaskrasienski i čamu jon mnie piša». Błohier Eduard Palčys daŭ intervju z-za krataŭ

Naša niva: Ci čakaŭ zatrymańnia? 

Eduard Palčys: Užo ŭ lipieni ja razumieŭ, što kali pa mianie pryjduć — pajedu pa surjoznaj spravie, bo mieŭ užo administracyjku.

NN: Ci čakaŭ takoj žorstkaści ad biełaruskaj sistemy?

EP: Hetaja sistema — naščadak SSSR. Tamu ničoha novaha ŭ hetym niama. Ale, u pryncypie, padśviadoma chaciełasia vieryć, što čałaviečnaha ŭ joj bolš, čym biesčałaviečnaha.

NN: Čamu nie źjechaŭ raniej?

EP: Nakont adjezdu — hłabalna nie było ŭ płanach na 2020 źbiehčy kudy-niebudź. Ja ŭvohule płanavaŭ pravieści hety hod spakojna. 

NN: Što było samym ciažkim za hety hod pad vartaj?

EP: Navat praz televizar razumieju, što TikTok zachoplivaje śviet.

NN: Ci źmianilisia niejkija pohlady za hety čas?

EP: Kardynalnych pieramien niama.

NN: Što dapamahaje trymacca?

EP: U mianie vydatnaja žonka, siamja, siabry. Ź imi trymacca možna choć 10 hadoŭ.

NN: Jak nie zvarjacieć za kratami?

EP: Kali ŭsprymać kamieru jak manastyrskuju kiellu i bolš čytać, to mazhi zaŭsiody buduć u paradku.

NN: Čaho nie chapaje?

EP: U pieršuju čarhu — infarmacyi. Infarmacyjnaja błakada. Taksama nie chapaje stasunkaŭ z žonkaj i dačkoj.

NN: Ci schudnieŭ ty za hety čas?

EP: Trošački. Ale advakat kaža, što vielmi dobra schudnieŭ.

NN: Ci nie płanuješ pisać niešta? Moža być, knihu? 

EP: Dumki pra knihu byli. Ale kali vybiraješ pamiž napisańniem knihi i ŭkrainskim kamiedyjnym tok-šou, to ja vybiraju tok-šou. 

NN: Jak dachodziać listy?

EP: Da krasavika 2021-ha z poštaj usio było bolš-mienš narmalna. Dachodzili listy ad čužych ludziej, adpraŭlaŭ svaje taksama narmalna. Z krasavika listy amal nie prychodziać. Chiba tolki ad svajakoŭ, i toje nie ŭsie. Kali ja nie adkazaŭ na vaš list — značyć, jon da mianie nie dajšoŭ.

NN: Ci byli prapanovy ab pakajalnym intervju ci napisać prašeńnie ab pamiłavańni?

EP: Intervju nie prapanoŭvali. Ale pryjšli dva listy ad Vaskrasienskaha. Ale ja niešta pakul nie zrazumieŭ, chto heta i čamu jon mnie piša.

NN: Jak ty siabie ŭsprymaješ: achviaraj ci hierojem?

EP: Uličvajučy, što ja ŭ krainie, dzie ŭsich sadžajuć, to ŭsprymaju siabie zvyčajnym hramadzianinam.

NN: Ci nie rasčaravany, što źmieny ŭ krainie nie nastupili tak chutka, jak čakałasia?

EP: Ja navat radujusia, što ŭsio zaciahnułasia. Bo da 2020-ha ŭ biełarusaŭ u palityčnym sensie było šmat naiŭnaha i dziciačaha. Kali b usio było chutka i prosta, to nacyja b nie zrabiła važnych vysnoŭ, jakija, ja spadziajusia, jana zrabiła ciapier. Usio sapraŭdnaje i vartaje dajecca praz vyprabavańni. Tamu my i pieražyvajem unikalny čas, chaj i ciažki. Heta treba vykarystoŭvać dla ŭśviedamleńnia sapraŭdnaha i dobraha, budučaha i minułaha.

NN: Čaho ty čakaješ?

EP: Ja čakaju, što budzie zakryty sud i realny termin. Navat začakaŭsia — kali ž užo kałonija?

NN: Ci škaduješ pra što-niebudź?

EP: Škaduju, što na Vaładarcy niama hłazuravanych syrkoŭ na atavarcy. Usio budzie dobra! A samyja smačnyja — biarozaŭskija syrki.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0