«Jak ujaŭlu, što znoŭ mahu pabačyć, dyk až dryžyki pa ciele biahuć». Kala Smarhoni žančyna sfatahrafavała «čupakabru»
Smorhonskaja žančyna sutyknułasia ź niejkaj niezvyčajnaj žyviolinaj i navat zdalok jaje sfatahrafavała, piša rajonnaja hazieta «Śvietły šlach».
Apovied žančyny, jakaja zavitała ŭ redakcyju, byŭ nadzvyčaj emacyjny: «Spačatku mnie padałosia, što heta ryś, potym — što leapard. Jak žyviolina padyšła bližej da doma — padumała, što lisa. A jak prysieła — kienhuru! Śpieradu chudavataja, ale zad masiŭny. Nos vostry, daŭhavaty, nie taki, jak u rysi ci leaparda. Uvieś u niejkich ružovych plamach, amal hoły, tolki zredku šerść uzdyblenaja. Padyšła jana da našaj chaty davoli blizka, ad płota — na mietry dva. Spakojna tak prašpacyravała, byccam na prahułku vyjšła.
Ja tak spałochałasia, tak raschvalavałasia, pačała na telefon fatahrafavać. Potym doŭha adychodziła ad ubačanaha. I siońnia supakoicca nie mahu: idu, ahladajusia, kab nie nakinułasia na mianie źnianacku heta źvieryna».
Iryna zaznačyła, što čuła pra čupakabru, ale nikoli jaje nie bačyła. Jak znajšła fotazdymak u internecie, adrazu zajaviła: «Vielmi padobny źvier!»
Redakcyja rajonki adznačaje, što za kazačnuju «čupakabru» ludzi va ŭsim śviecie časta prymajuć žyvioł (sabak, kajotaŭ, lisic, šakałaŭ), vidaźmienienych u vyniku chvarob abo mutacyj. Najčaściej heta žyvioły, jakija abłysieli ad karosty. Karostavy zudzień pravakuje vypadzieńnie šerści ŭ žyvioł, zmorščvańnie skury, źniasileńnie arhanizma.
«Čupakabra heta ci nie, ale supakoicca i praz sutki nie mahu. Jak ujaŭlu, što znoŭ mahu pabačyć, dyk až dryžyki pa ciele biahuć.
Kali chto ŭbačyć hetu žyviolinu, niachaj adrazu ŭ ŽKH pazvonić, jaje treba źniščyć, kab biady jakoj nie narabiła», — bje ŭ zvany smarhonskaja kabieta.
Čytajcie taksama:
«Padumali, što moža vampiry zavialisia». Pad Maładziečnam roznakalarovyja norki vyniščajuć svojskich ptušak i navat kidajucca na ludziej
Pa Lepielščynie biehaje čupakabra? Žychar złaviŭ dziŭnaha źviera, chacieŭ zavieźci śpiecyjalistam, ale žyvioła źbiehła FOTA
«Kab voŭk pryjšoŭ u viosku i napaŭ na sabaku — heta nonsens». Słonimskaja čupakabra moža akazacca ździčełym sabakam
Pad Kalinkavičami źniščyli «čupakabru», jakaja pieradušyła dziasiatki trusoŭ na padvorkach
Ciapier čytajuć
Baćka sa Słucka paprasiŭ dziaržavu zabrać jaho dziaciej dziela adnaŭleńnia maralnych sił1
Kamientary