«Raniej była śmiardziučaja, roźnica kałasalnaja». Ciapier usie minčuki žyvuć z artezijanskaj vadoj — jakija ŭražańni?
Minsk narešcie pieraviali na artezijanskuju vadu. Vodhuki roznyja.
Pa tyktoku raźlaciełasia žartaŭlivaje videa, pryśviečanaje pieravodu stalicy na artezijanskuju vadu. U roliku pakazvajuć, jak minčuki pjuć jaje z kielichaŭ i vykidajuć filtry dla vady.
Ale samaje cikavaje — nie sam rolik, jaki nabraŭ amal 800 tysiač prahladaŭ, a bolš za tysiača kamientaroŭ da jaho, dzie minčuki dzielacca ŭražańniami nakont artezijanskaj vady.
Karystalniki nahadvajuć, što častka rajonaŭ Minska i raniej karystalisia artezijanskaj vadoj. Ale žychary Frunzienskaha i Maskoŭskaha rajonaŭ, jakich ciapierašnija źmieny zakranuli, raskazvajuć, što vada stała smačniejšaja:
«Ura! Na Malinaŭcy narmalnaja vada!»
«Vada sapraŭdy stała vydatnaja! Smačna i biez pachu, filtr bolš nie patrebny. Dziakuj usim datyčnym!»
«Žyviem kala Puškinskaj. Roźnica ŭ vadzie kałasalnaja. Była śmiardziučaja, skura razdražniałasia i sochnuła ad jaje. Ciapier cudoŭnaja vada!»
«Tak, ja zaŭvažyła, Malinaŭka. Učora dehustavała — smačnaja, raniej pić uvohule było niemahčyma».
Ale ž novaja vada padabajecca nie ŭsim:
«Nu kali ŭ nas na Kamiency ŭžo artezijanskaja, to lepš by była staraja — čajnik ad nakipu mienš čyściła».
«Ja z Frunzienskaha, sprabavała pakaštavać. Usio adno, mnie zdajecca, čymści addaje, ci ja prydzirajusia».
«Paviercie, lepš praź filtr usio adno prahaniać [vadu]. U Sierabrancy daŭno ŭžo takaja vada, ale papjacie dni try jaje — i pačynaje baleć žyvot».
«Tak-tak-tak, u siastry na Karła Libkniechta navat kava nie maskiruje smurod vady».
Šmat chto z kamientataraŭ stavicca da novaŭviadzieńnia skieptyčna. Ludzi nahadvajuć — jakaja b ni była vada, na šlachu da karystalnikaŭ jana prachodzić praz tyja ž truby, što i raniejšaja vada. Taksama ŭ artezijanskaj vadzie bahata vapny — adsiul i nakip na čajnikach, i ślady, naprykład, na škle ŭ dušavoj.
Vyhladaje, što rasstavacca ź filtram pakul rana:
«Pačuli zvon i pabiehli vykidać:) Prajekt na stadyi razhortvańnia, im jašče hadoŭ 10 da poŭnaha zapusku pracavać».
«Z krana ź filtram usio roŭna miakčejšaja vada… Nu a sa zvyčajnaha krana choć nie śmiardzić užo! Ahułam dla mianie ničoha nie źmianiłasia, usio roŭna filtravanuju budu pić (Kamiennaja horka, chełoŭ)».
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆ
Kamientary
Sapraŭdy, zaŭvažyŭ, što vada pryjemnaja, spadziajusia, što nie časova. Mycca takoj vadoju ciełu ŭ radaść. A ja ž lublu ŭ vańnie palažać, Našu Nivu pačytać.