Łukašenka pačynaje ŭśviedamlać nastupstvy razbureńnia suśvietnaha paradku
«Toje, što adbyvajecca vakoł nas, nie zaležyć ad nas. Šalenstva i jašče raz šalenstva», — jenčyŭ Alaksandr Łukašenka 8 studzienia. Ci moža Łukašenka, jak kiraŭnictva Italii ŭ 1943-m, a Rumynii — u 1944-m, źmianić bok kanfliktu?
Alaksandr Łukašenka dapamoh Rasii raspačać i vieści samuju kryvavuju vajnu XXI stahodździa. Tady jon nie kazaŭ, jak siońnia: «Toje, što adbyvajecca vakoł nas, nie zaležyć ad nas». Naadvarot, abhruntoŭvaŭ abiacańniami, što Kijeŭ budzie ŭziaty za «try-čatyry dni» i vydumkami, što z Ukrainy «na Biełaruś rychtavaŭsia napad».
«Časam nie da zakonaŭ» — abviaściŭ jon jašče ŭ 2020-m. Heta jaho palityčnaja fiłasofija.
Jak i Pucin, Łukašenka, chutčej za ŭsio, dumaŭ, što Zachad pa pryrodzie svajoj niazdolny dziejničać anałahična.
Kiraŭnik Biełarusi ździekavaŭsia z zaklikaŭ Bajdena i fon der Lajen zachavać «paradak, jaki hruntujecca na praviłach». Jon ź pienaj la rota dakazvaŭ, što pravił niama. Tolki ciapier jon uśviadomiŭ, što jany taki byli — źmienlivyja, ale byli.
Kali abrynuŭsia režym Asada, prapahanda śpisała heta na jaho ŭłasnuju maładušnaść, a nie na prykmiety vyčerpvańnia resursaŭ Rasii. Ciapier, kali Amieryka ŭ Karakasie pakazała, jak pavinna vyhladać «śpiecyjalnaja vajennaja apieracyja», stała jasna, što Rasii i Kitaju pakazvajuć na ich miesca. U Minsku, jak i ŭ Kramli, zajaŭlali pra stvareńnie novaha suśvietnaha paradku, ale ŭ realnaści Maskva i Piekin byli niazdolnyja ŭpłyvać na padziei navat u takich važnych dla ich krainach, jak Vieniesueła.
Łukašenka zajenčyŭ pra «biezabaronnaha čałavieka».
Łukašenka nazyvaje situacyju «zabłytanaj i niezrazumiełaj», bo nie razumieje, jak Zachad zaraz paviadzie siabie z Rasijaj, u tatalnuju zaležnaść ad jakoj Minsk siabie z ułasnaj voli zahnaŭ.
Bo, sapraŭdy, mačyć Rasiju i Kitaj ZŠA «jašče i nie pačynali». Ale paśla Vieniesueły, tankiera i namieru vydać na abaronu ŭ 2027 hodzie 1,5 tryljona dalaraŭ, stała jasna: a mohuć ža i pačać. Buduć hatovyja pačać. Ci adkazać.
Łukašenka pačaŭ uśviedamlać nastupstvy razbureńnia suśvietnaha paradku, jakim my jaho viedali da 2022 hoda. Adnak pakul niama prykmiet taho, što jon zdolny saskočyć z rasijskaha tankiera, na jaki z ułasnaj voli sieŭ, i jaki pre ŭ toje ci inšaje piekła.
Ci moža Łukašenka, jak kiraŭnictva Italii ŭ 1943-m, a Rumynii — u 1944-m, źmianić bok kanfliktu? Ničoha na heta nie pakazvaje. «Toje, što adbyvajecca vakoł nas, nie zaležyć ad nas» — hetaje pryznańnie pakazvaje jaho ciapierašniaje samaadčuvańnie.
Łukašenka: Toje, što adbyvajecca vakoł nas, nie zaležyć ad nas. Šalenstva i jašče raz šalenstva
Łukašenka pra vykradańnie Madura: Heta sastupka Trampa vajskoŭcam za Afhanistan
Kuba daŭno nie žyła dobra. Pry hetym jaje ekanamičnaja madel i demahrafičnaje padzieńnie mocna nahadvaje łukašenkaŭskuju. Joj kaniec?
Vital z-pad Vilejki, jaki padpaliŭ chatu z ułasnymi dziećmi, zavierbavaŭsia ŭ rasijskaje vojska. I prapaŭ na pieršym ža bajavym zadańni5
Kamientary
Rumynija, šmat razoŭ heta rabiła, ŭ 1964 dekłaravała aŭtanomiju i prytrymlivałasia jaje , da kalapsa Balšavickaj impieryi
Šmat prykładaŭ z historyi my viedajem, pry hetym režym Łukašenki nikoli nie byŭ chaŭruśnikam drapiežnaj impieryi, a chutčej zakładnikam. My duža roznyja , my Eŭropa , jany kryvavaja afra- azija . Pra heta navat ich K. Marks pisaŭ
Vot zadušił by jeho svoimi rukami tohda na jachtie, otsročił by koniec śvieta.