Ci sapraŭdy ŭ siońniašnich realijach advakat u Biełarusi vykonvaje rolu paštaljona? Adkazvaje advakat Lepretar

Pavodle słoŭ Dźmitryja Lepretara, advakatura ŭ toj čas, kali jon u jaje pryjšoŭ, była davoli zakrytym instytutam, u jakim vialikuju rolu adyhryvali rodnasnyja suviazi. Siarod kaleh było dastatkova mnoha dziaciej supracoŭnikaŭ prakuratury, sudovaj sistemy, dačok sudździaŭ Viarchoŭnaha suda. Ličyłasia: kali ŭ ciabie baćki jurysty, ty ŭžo niešta razumieješ u hetym. Jak zhadvaje mužčyna, pieršaje pytańnie, jakoje jamu zadali pry pryjomie, było: «A chto vašy baćki?».

«A ŭ mianie baćka na zavodzie pracavaŭ, maci ŭ raddomie, małodšy miedycynski piersanał. (…) Ja adkazaŭ, što baćki nie źviazanyja ź jurysprudencyjaj, ja juryst u pieršym pakaleńni», — zhadvaje Lepretar.

Pa jaho słovach, paźniejšyja źmieny ŭ zakon ab advakatury «pryadčynili dostup u prafiesiju hetak zvanym «jurystam-haspadarnikam»», jakija zmahli atrymlivać advakackija licenzii ŭ sproščanym paradku.

Čamu advakaty paźbiahajuć palityčnych spraŭ?

Adkazvajučy na pytańnie ab tym, čamu mnohija abaroncy zaraz paźbiahajuć palityčna matyvavanych kiejsaŭ, Lepretar adznačaje, što ludźmi kiruje strach za ŭłasnuju budučyniu. Prynamsi šeść advakataŭ zaraz znachodziacca za kratami.

«Heta prykład taho, što moža być, kali ty ažyćciaŭlaješ prafiesijna svaju dziejnaść jak advakat, idzieš u abaronu bieskampramisna».

Jak davodzić juryst, zaraz u advakatury nazirajecca niedabor. Maładyja vypuskniki VNU bačać hetyja prykłady i nie chočuć iści ŭ prafiesiju, choć raniej jana ličyłasia vielmi prestyžnaj.

«Ludzi bajacca. Navošta ryzykavać svajoj karjeraj, pa sutnaści, svaim žyćciom? Navošta? Kali možna cichieńka pracavać juryskonsultam?» — tłumačyć Lepretar.

Hanarary advakataŭ

Što tyčycca dachodaŭ u prafiesii, to tut isnuje kałasalnaja roźnica. Pa słovach Dźmitryja, jość tyja, chto viadzie spravy bujnych karparacyj i, adpaviedna, atrymlivaje «dastatkova niadrennyja hanarary i zarobki». Pry hetym jon tłumačyć, što ŭ advakata niama fiksavanaha zarobku jak takoha — tolki toje, što jon atrymaŭ pa fakcie vykananaj pracy.

Viadomy advakat moža zarablać u Biełarusi i 10 000 dalaraŭ na miesiac. Ale tady mohuć uźniknuć pytańni ŭ padatkovaj inśpiekcyi ci orhanaŭ advakackaha samakiravańnia.

Raniej advakatu, kab atrymać čystymi ŭmoŭnuju 1000 rubloŭ, treba było zarabić 2000 rubloŭ, bo vialiki pracent išoŭ na ŭtrymańnie kalehii, arendu, techniku. Potym uviali fiksavany ŭznos, što trochi pavialičyła dastatak advakataŭ, jakija pracavali ŭ advakackich biuro. Jak i inšyja hramadzianie, advakat płacić padachodny padatak i robić unioski ŭ Fond sacyjalnaj abarony nasielnictva.

Jak raskazvaje Dźmitryj, pakolki ŭ pryvatnych advakackich biuro i ŭ advakataŭ-indyviduałaŭ finansavaja spravazdačnaść była bolš hnutkaj, uźnikali čutki ab tym, što advakaty — heta nie prosta abaroncy, a instrumienty dla finansavych machinacyj. Maŭlaŭ, praź ich biznes prosta admyvaje hrošy: pieraličvaje nibyta za kansultacyju, a nasamreč prosta vyvodzić srodki ź firmy.

«Ja nie viedaju takich prykładaŭ, kab byŭ niejki skandał u advakatury, ale pahałoski i razmovy chadzili», — zaŭvažaje Lepretar.

Adnosna vysokich hanararaŭ advakataŭ u Biełarusi Dźmitryj zaŭvažaje, što takaja praca kaštuje doraha va ŭsim śviecie. Naprykład, u Polščy hadzina pracy moža kaštavać i 140 jeŭra, i 200 jeŭra.

«Treba razumieć, što advakat — heta nie lampačka, jakaja ŭklučajecca, i voś jon advakat, a paśla vyklučajecca, i jon pierastaje im być. Heta dastatkova vysokakvalifikavanaja praca z punktu pohladu tvaich viedaŭ, umieńniaŭ, navykaŭ u prafiesijnaj častcy. I plus da ŭsiaho ty pražyvaješ častku žyćcia sa svaim klijentam. Heta patrabuje kampiensacyi», — davodzić Lepretar.

Advakat nie paštaljon

U siońniašnich realijach Biełarusi, kali sudy vidavočna zaležnyja, a prysudy viadomyja zahadzia, ci nie pieratvarajecca abaronca ŭ zvyčajnaha paštaljona, jaki prosta zabiaśpiečvaje suviaź pamiž siamjoj i abvinavačanym? Dźmitryj Lepretar z takoj traktoŭkaj kateharyčna nie zhadžajecca:

«Niezaležna ad taho, jakaja sudovaja sistema, abjom akazanaj dapamohi nie źmianiajecca. Bolš za toje, z ulikam hetych asablivaściaŭ jon moža kratna ŭzrastać. Adna sprava, kali ty ŭ spraviadlivaj sudovaj sistemie abskardžvaješ zatrymańnie albo ŭtrymańnie pad vartaj, ty na štości raźličvaješ i ŭ pieršaj instancyi možaš heta spynić.

Tut ža tabie daviadziecca dziaŭbcisia. Zrazumieła, što ŭ bolšaści vypadkaŭ heta moža być nie vielmi efiektyŭna. Ale što rabić? Heta praca, i jana pavinna apłačvacca».

«Ja čuŭ, i nie raz: «Što vy možacie zrabić? Vy tolki paštaljony, tolki pieradajacie, jak spravy i što tam treba — niejkija škarpetki, trusy, harodninu, tabletki». Ale, pa-pieršaje, heta ŭžo niamała — z ulikam tych abstavin, jakija jość zaraz u Biełarusi.

Plus da ŭsiaho, advakat, akramia taho, što akazvaje prafiesijnuju jurydyčnuju dapamohu i supravadžeńnie pa spravie, pražyvaje z hetym klijentam častku svajho žyćcia. I nie samuju lohkuju častku dla klijenta.

Heta padtrymka maralnaja, heta razumieńnie tvajho klijenta, što jon maje racyju, što pra jaho nie zabylisia, što pra jaho pomniać. Što jość čałaviek, jaki pra jaho kłapocicca i ŭ hetym płanie taksama jaho supravadžaje, što jon siadzić na ŭsich śledčych dziejańniach, i kali štości nie tak — unosić u pratakoł zaŭvahi. Niachaj potym na hetyja zaŭvahi plujuć, ale heta ŭžo budzie zafiksavana.

Advakat składaje peŭnyja dakumienty, dzie dakładna tranśluje tuju pravavuju pazicyju, jakuju klijent uzhadniŭ. I heta važna dla ludziej — viedać, što jość taki čałaviek pobač».

Salidarnaść 2020-ha 

Lepretar zhadvaje, što ŭ 2020 hodzie była mocnaja karparatyŭnaja salidarnaść. Advakaty dziažuryli kala Akreścina sutkami, akazvali dapamohu biaspłatna. Heta vyklikała vialikaje ździŭleńnie ŭ orhanaŭ samakiravańnia. Navat tahačasny staršynia Respublikanskaj kalehii Viktar Čajčyc napisaŭ post pra heta ŭ fejsbuku (choć potym i vydaliŭ).

Juryst na ŭłasnyja vočy bačyŭ, u jakim stanie znachodzilisia ludzi, jakich vypuskali ź izalatara na Akreścina. Jany prychodzili ŭ namiotavy łahier vałancioraŭ, a paźniej — u jurydyčnuju kansultacyju.

«My bačyli, kolki ludziej va ŭsio hetaje trapiła. Heta historyja, jakaja ciahnie na vielmi surjozny artykuł. Heta nie prosta niechta «pieravysiŭ słužbovyja paŭnamoctvy» i nie toj podpis niekudy nie tudy pastaviŭ. Bolš za toje, my bačyli hety kanviejer asudžeńnia ludziej i hetych sudździaŭ, jakija davali «sutki», kali pierad imi stajali absalutna źbityja ludzi. [U sudździaŭ] ničoha nie joknuła. (…)

Ja viedaju, što praktyčna ŭsia jurydyčnaja supolnaść była aburanaja hetym. Byli i pietycyi z hetaj nahody, i VNU taksama ab hetym havaryli, i advakaty padpisvali zvaroty. Było čakańnie taho, što choć niejkuju pravavuju acenku ŭsio heta atrymaje, ale ŭ vyniku nichto nie panios nijakaj adkaznaści. Heta žachliva», — dzielicca ŭspaminami advakat.

Pavialičyć

Karupcyja i damovy ź sistemaj

Na pytańnie, ci moža advakat niejak damovicca z prakuroram, pieradać hrošy ci zamiać spravu, Dźmitryj Lepretar adznačaje, što nikoli nie byŭ śviedkam taho, kab advakat damaŭlaŭsia za hrošy. Jamu samomu nichto takoha nie prapanoŭvaŭ, adnak jon viedaje, što kryminalnyja spravy pa padobnych vypadkach zaŭsiody byli.

«U peŭnaj častki hramadstva jość takoje skažonaje ŭjaŭleńnie, što advakat moža być «niesunom». Siarod maich kaleh ja takich nie bačyŭ nivodnaha. U maim prafiesijnym asiarodździ takich ludziej niama — ja b zaŭvažyŭ, kali b takija historyi zdaralisia», — davodzić Lepretar.

Što tyčycca tych ludziej, jakija vyjšli na volu pa-za miežami skončanych sudovych spraŭ, biez paŭnavartasnych sudoŭ i pamiłavańniaŭ, to, na dumku advakata, takoje zdarajecca ŭ suviazi z kampiensacyjaj škody i raskajańniem:

«Tak zvanaje «chadajnictva na imia prezidenta» — tam uklučajecca tak zvany multyplikatar. I my bačym naviny adnosna niekalkich miljonaŭ, jakija na bočku pakładzieny dla taho, kab čałavieka vyzvalić ad kryminalnaj adkaznaści. Takija vypadki jość.

Ludzi sami šukajuć sposab, kali ŭ ich jość mahčymaść, takim čynam vyjści na svabodu. Albo prapanoŭvajuć takoha rodu ździełki sami supracoŭniki pravaachoŭnych orhanaŭ, jakija kažuć: «My ŭsio razumiejem, jość mahčymaść — kali łaska, pišycie chadajnictva, voś vam raźlikovy rachunak, kali łaska, apłačvajcie». I tam Ch2, Ch3 byvaje, navat Ch4 — takija vypadki byli».

Adnosna razmoŭ ab tym, što ŭ Biełarusi dziejničaje pastaŭlenaja na patok dziaržaŭnaja schiema, pavodle jakoj biznesmienaŭ śpiecyjalna zatrymlivajuć, biaruć u ich vielizarnyja hrošy i vypuskajuć, Lepretar adkazaŭ, što ŭ jaho klijentaŭ nie było, jakija trapili b mienavita ŭ takuju situacyju.

«U mianie byli karupcyjnyja spravy, dzie ja vystupaŭ abaroncam, ale voś hetaj častki pracy ŭ mianie nikoli nie było. Tut jašče taki momant, što ŭ nas zakanadaŭstva vielmi hnutkaje, jano ž mianiajecca pastajanna. I toje, što raniej było možna, u niejki momant stanovicca nielha.

Taja ž historyja z drabnieńniem biznesu, padatkovyja nibyta złačynstvy, jakija nasamreč złačynstvami nie źjaŭlajucca. Albo niezakonnaja pradprymalnickaja dziejnaść, jakaja pa sutnaści całkam sabie zakonnaja… Takija vypadki jość, i ludzi, jakija traplajuć u takija abstaviny, kali ŭ ich jość mahčymaść, sprabujuć vyrašyć, jak vyjści z hetaj situacyi ź minimalnymi stratami dla siabie asabista i dla svajho fizičnaha zdaroŭja», — tłumačyć advakat.

• 0
• 0
• 0
• 2
• 0
• 0
• 0
• 1