Dziasiatki hadoŭ ekśpiedycyj u adnym jutub-kanale. U Biełarusi prezientavali videarchiŭ Mikoły Kozienki z narodnymi tancami i abradami
U minskaj Centralnaj biblijatecy imia Janki Kupały prajšła prezientacyja ličbavaj viersii archiva znakamitaha etnachareohrafa Mikoły Kozienki. Vialiki masiŭ videamateryjałaŭ, jakija źbiralisia pa ŭsioj krainie na praciahu čatyroch dziesiacihodździaŭ, ciapier budzie dastupnym publicy na papularnych videapłatformach. Heta sproba viarnuć žyvy narodny taniec z vuzkaha navukovaha asiarodździa ŭ štodzionny ŭžytak.
Uračystaje adkryćcio archiva adbyłosia ŭ subotu, 14 lutaha, u budynku biblijateki na vulicy Viery Charužaj, 16.
Prajekt apracoŭki i publikacyi zapisaŭ staŭ vynikam pracy vałanciorskaj inicyjatyvy, jakaja sistematyzavała videamateryjały, zroblenyja Mikołam Kozienkam u pieryjad z 1980‑ch pa 2010‑ia hady.
Ciapier na jutub-kanale @archiu-kozenka ŭžo vykładziena bolš za sotniu videarolikaŭ. Choć aficyjnyja akaŭnty prajekta ŭ instahramie i tyktoku pakul zastajucca pustymi, vidavočna, što jany taksama buduć napaŭniacca archiŭnym videakantentam.
Što možna pabačyć
Asnoŭny płast vykładzienych na siońnia zapisaŭ achoplivaje Zachodniaje Paleśsie i susiednija rehijony — Biarozaŭski, Stolinski, Kobrynski, Ivacevicki, Ivanaŭski, Drahičynski, Pinski, Łuniniecki, Małarycki i Kamianiecki rajony. Samyja rannija kadry datujucca 1991 hodam.
Hledačy mohuć ubačyć nie tolki papularnyja «Aberak» ci «Polku», ale i mienš viadomy «Łysy» (Karapiet), a taksama ŭnikalnyja łakalnyja varyjanty nakštałt «Sinkievickaj kadryli».
Asablivuju kaštoŭnaść majuć zapisy 1999—2006 hadoŭ, kali Mikoła Kozienka fiksavaŭ składanyja abradavyja kompleksy: «Vadžeńnie Kusta» na Trojcu ŭ Kołansku, kaladnaje «Konia vodyty» ŭ vioscy Dziamieničy i viasielnaje «Svatańnie» z Radastava. A taksama zapisy, dzie zafiksavany nie tolki sami tancy, ale i kamientary nośbitaŭ pra tancavalny etykiet, manieru zaprašeńnia i rolu pieśni.
Postać daśledčyka
Mikoła Alaksiejevič Kozienka, naradženiec mazyrskich Cielepunoŭ, pryśviaciŭ tradycyjnaj kultury paŭstahodździa. Jahonaja bijahrafija — heta šlach ad artysta baleta ŭ vajskovym ansambli da viadučaha navukovaha supracoŭnika Instytuta mastactvaznaŭstva i arhanizatara znakavych fiestyvalaŭ «Bierahinia» i «Biełaruskaja polka».
Pry najaŭnaści bolš za 170 publikacyj i dziaržaŭnaha pryznańnia, jaho hałoŭnaja praca — tysiačastaronkavy rukapis «Čačerski falkłor u sučasnych zapisach» — dahetul zastajecca nienadrukavanaj. Hety fakt tolki padkreślivaje važnaść źjaŭleńnia jutub-archiva jak alternatyŭnaha sposabu zachavańnia spadčyny.
Publikacyja archiva daje dobruju asnovu dla falkłornych hurtoŭ, jakija ciapier mohuć pierajmać manieru biełaruskaha tancu niepasredna ad nośbitaŭ.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom18
Niaklajeŭ apublikavaŭ złabadzionny vierš. U im zhadvajecca i Kaleśnikava z Babarykam, i Cichanoŭskaja, i Prakopjeŭ z Paźniakom
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1919
Kamientary