Zabivać pa zahadzie ŭ telefonie? Psichołah — pra toje, čamu ludzi pahadžajucca vykonvać takija dzikija ŭkazańni

Natalla tłumačyć, što nam nie chapaje infarmacyi, kab analizavać kankretnyja vypadki. Ale nasamreč damahčysia takich vynikaŭ nie tak i składana.

Sens usiaho pracesa — pacichu ssoŭvać miežy dazvolenaha:

«Naprykład, źviazvajucca z čałaviekam i dajuć jamu niejkaje zadańnie, jakoje, na jaho dumku, nie parušaje abo amal nie parušaje jaho maralnyja miežy. Pry hetym moža być presinh času, kali my nie dajem čałavieku čas na toje, kab parazvažać i abdumać zadańnie, treba jaho niejkim čynam chutka ŭciahnuć u hetuju historyju. Tady jaho možna zapeckać suviaźziu ź niečym niadobrym, ale ŭsio jašče blizkim da ramak marali.

A potym heta paŭtarajecca znoŭ i znoŭ. Čałaviek pakrychu ssoŭvaje miežy dazvolenaha ŭ svajoj hałavie, bolš i bolš zabrudžvajecca. Jon pačynaje siabie atajasamlivać z tymi, chto jamu daje hetyja zahady. Heta moža być niechta aŭtarytetny, čałavieku mohuć skazać, naprykład, što jamu zvoniać siłaviki ci śledčyja i što jany biaruć na siabie adkaznaść za toje, što jon robić».

U adnym z vypadkaŭ 20‑hadovaja dziaŭčyna pajšła na zabojstva, bo jaje ŭpeŭnili, što jana ŭdzielničaje ŭ apieracyi pa vyjaŭleńni inahientaŭ. Natalla kaža, što heta zrazumiełaja taktyka — machlary znajšli toje, što pracuje mienavita dla hetaj dziaŭčyny. 

«Možna brać niejkija siužety z toj karciny śvietu, jakaja važnaja dla hetaha čałavieka. A kali my jašče ich pryhoža zapakujem — naprykład, ty budzieš prynosić karyść dziaržavie — budzie zusim cudoŭna. Śpiarša budzieš znachodzić vorahaŭ, potym ich pravakavać, a potym možna i zabić», — tłumačyć Skibskaja.

Psichołah udakładniaje, što nikoli tak nie byvaje, kab čałavieku adrazu ŭ pačatku kantakta davali zahad zabić. Bo ŭ takim vypadku luby b adkazaŭ — maŭlaŭ, vy zvarjacieli. 

Ci mahčymaja takaja chvala złačynstvaŭ u Biełarusi? Natalla ŭ hetym nie sumniajecca:

«U nas taksama jość ludzi z roznym uzroŭniem krytyčnaha myśleńnia ci navat ź jaho adsutnaściu, vychavańnie taksama šmat čaho pieradvyznačaje. Vy dumajecie, kali Hiermanija dajšła da fašyzmu i Druhoj suśvietnaj vajny, Rasija dajšła da ciapierašniaha stanu, to my nie možam dajści da takoha? Možam!»

Psichołah padkreślivaje: zapałochać ludziej i ažyćciaŭlać hvałt takim čynam nasamreč vielmi prosta. I samaje strašnaje ŭ takich historyjach — toje, što jany nasamreč banalnyja.

I navat kali vy ličycie siabie čałaviekam z raźvitym krytyčnym myśleńniem, nie treba dumać, što vy abaronienyja ad machlarstva takoha kštałtu:

«Vielmi važna ŭsim trymać uzrovień krytyčnaha myśleńnia i ŭśviadomlenaści, a taksama ŭvieś čas zadavać sabie pytańnie, ci nie ŭciahvajusia ja ŭ hulni z djabłam.

Lohka napisać drennyja rečy, skazać złyja słovy, nie strymacca i ahučyć niejkija svaje niepryhožyja pačućci. I kab siabie zachoŭvać, treba ŭ siabie pra toje pytacca. Bo ŭ takim składanyja časy, jak ciapier, my robimsia bolš reaktyŭnymi i možam dajści da takich strašnych rečaŭ, pryčym heta mahčymaje dla kožnaha z nas».

• 3
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 2
• 0