Віншую, таварышы! У Мінску на вуліцы Карла Маркса адкрыўся бар, дзе абслугоўваюць напаўголыя афіцыянткі. Называецца «Маямі».
Ад ахвотных працаваць не было адбою: далі абвестку ўкантакце, адбіралі па конкурсе.
Стаяць пірожныя на стойцы, ходзяць дзяўчаты ў трусах. Гэта будучыня Беларусі, сябры!
Наперад, дэпутаты ад Камуністычнай партыі Беларусі, наперад на вуліцу імя свайго ідэолага, якую вы не дасцё перайменаваць!
Наперад, Гігін! Адпачыць — справа прынцыпу.
Піва там па 30 тысяч за куфаль. Але ў Маямі ж прынята піць не півас, а кактэйлі. Таму бярыце з сабой тысяч па 200. Правярайце, каб было хоць тысяч 200 на вашых залатых крэдытках.
Асобна радуюся за міліцыянера, якога нанялі стаяць там на варце, каб хто, напіўшыся, не паваліў якую з гарсонак пад стол. Работа ў радасць!
Перападзе доля шчасця і мамам, і татам, і мужам афіцыянтак. Жанчыны будуць добрыя грошы дахаты прыносіць. А што? Чым гэта горш за тых, што аказваюць паслугі «суправаджэння» высокапастаўленых асобаў? Нічым.
«Бандароўна» — не ўзор нашага часу. Голыя бары даўно і паспяхова працуюць для турыстаў у Чэхіі і Гамбіі. А мы не з горшых.
Мы на гэта здольныя ў лепшай форме. Мы заўжды пераконвалі сябе, што нашы дзяўчаты — самыя прыгожыя ў свеце.
Калі ласка, мы іх вам прапануем.
-
На магіле Вячкі Станкевіча на помніку — ні слова па-беларуску. Вось пра што гэта кажа наконт эмігрантаў, эміграцыі і «беларускасці ўнукаў»
-
Львоўскі: У Беларусі нацыянальнае свята — гэта рыцарскія турніры, у Расіі — сарафаны і карагоды
-
Прарыў мараканцаў у Сеуту: што гэта было? Ці магла гэта быць тонкая помста Вашынгтона Мадрыду? І ці адаб’ецца на легалізацыі беларусаў?
Таццяна Заміроўская першы раз за 11 гадоў вярнулася з ЗША ў Еўропу. Многія манеры, звычкі і нават птушкі, якіх мы не прыкмячаем, выклікалі ў яе буру ўспамінаў

Каментары